สวัสดียามเช้าค่ะ น้องแก้ว แก้ว..อุบล จ๋วงพานิช
- ครูอ้อยคิดมานานแล้วค่ะ ว่า เกิดมาเพื่อ..ให้ ให้แล้วมีความสุขจริงๆค่ะ
- การให้ทางตรงนั้น เป็นการให้ที่ไม่รู้จักจบให้ไปแบบให้เปล่า ให้ไปแล้ว ก็ยังไม่รู้ว่าให้....จนเคยตัว
- กลับมานั่ง ขำขำ ตัวเองกับการที่ต้อง ให้เสมอ
- นี่ฉันเป็นอะไรหรือ ที่จะต้องมีและต้องให้..เอิ๊กเอิ๊ก
- หากไม่มี ทำปากเบ้ ไม่เคยคิดจะคิดเอง ทำเอง ยังพอทนได้
- แต่ไม่เคยคิด นำของเราไปลอก ยังไปบอกคนอื่นว่า..ทำเอง
คิดได้เท่านี้หรือ..น่าสงสาร