สุนัข...ตายท้องกลม

ครอบครัวของดิฉันเป็นครอบครัวเล็กๆครอบครัวหนึ่งในต่างจังหวัดซึ่งก็ไม่ค่อยเจริญมากนัก  แม่ของฉันเป็นคนรักสุนัขมาก  ฉันจึงกลายเป็นคนที่รักสุนัขด้วย  ที่บ้านฉันมีสุนัขทั้งหมด  5  ตัว  ซึ่งส่วนใหญ่ก็เป็นสุนัขพันธุ์ทาง  ตัวเมีย 2 ตัว ตัวผู้ 3 ตัว  สุนัขตัวเมียตัวหนึ่งแม่ของฉันเลี้ยงมันมาได้ประมาณ 7-8 ปีได้ มันคลอดลูกมาก็หลายรอบเหมือนกัน  จนครั้งสุดท้ายที่ฉันจำได้ตลอดมาคือมันตั้งท้องอีกครั้งหนึ่ง  ซึ่งครั้งนี้ท้องของมันโตมาก  และดูท่าทางของมันในช่วงที่ตั้งท้องเหมือนมันจะเหนื่อยมากแต่ฉันกับแม่ก็พยายามดูแลมันอย่างดีจนกระทั่งวันหนึ่งฉันกับแม่ก็สังเกตุเห็นว่ามันมีอาการกระสับกระส่ายไม่อยู่นิ่งๆกับที่  มักจะเดินตลอดเวลา  และที่อวัยวะเพศของมันมีเลือดออกด้วย  ฉันกับแม่ก็คิดว่ามันคงจะคลอดลูก  ก็คอยสังเกตุดูมันตลอด  ก็พบว่ามันได้ขุดดินเป็นโพรงไว้เตรียมรอคลอดตามธรรมชาติของมันเหมือนทุกครั้งที่มันคลอดลูก  แต่รอไปประมาณ 2 วันเห็นจะได้มันก็ไม่คลอดสักทีแต่กลับมีอาการไม่อยู่นิ่งๆมากขึ้น  มันเที่ยววิ่งและร้องอย่างน่าเวทนาไปทั่วบ้าน  มันพยายามเอาท้องของมันไปถูกับสิ่งของตลอดทางที่วิ่งเหมือนเป็นการทำเพื่อบรรเทาความปวดให้กับตัวเอง  ที่อวัยวะเพศของมันก็มีเลือดออกมากขึ้น  พอถึงตอนกลางคืนมันก็วิ่งไปทั่วหมู่บ้านพร้อมกับร้องไปด้วยเหมือนมันจะบอกว่ามันปวดมากอยากให้คนช่วย ฉันกับแม่สงสารมันมากนอนฟังเสียงร้องของมันทั้งคืนอยากจะช่วยมันแต่ก็ไม่รู้จะช่วยยังไงเพราะที่บ้านก็ไม่มีสัตวแพทย์  จนกระทั่งเช้าฉันกับแม่ก็ออกตามหามันก็พบมันนอนอยู่ในป่าตะไคร้ใกล้ๆบ้านของฉันในสภาพที่ไร้วิญญานเหมือนมันพึ่งจะตายใหม่ๆเพราะตัวมันยังอ่อนปวกเปียกอยู่และที่ใบหน้าของมันก็มีเลือดไหลออกทั้งทางปากและจมูกฉันกับแม่ก็ร้องไห้ที่ไม่สามารถช่วยมันได้  จึงเอามันไปฝังและพบว่าลูกของมันดิ้นอย่างแรงในท้องเหมือนกับอยากให้ช่วย  ฉันกับแม่คิดว่าจะผ่าท้องเอาลูกของมันออกมาแต่ก็ไม่กล้าจึงตัดสินใจฝังมันไปพร้อมๆกับแม่ของมันพร้อมกับบอกมันว่าหากชาติหน้ามีจริงก็ขอให้ไปเกิดเป็นคนจะได้ไม่ต้องมาตายแบบนี้  ฉันก็ได้แต่โทษตัวเองมาตลอดว่าทำไมไม่พามันไปหาหมอในตัวอำเภอหากฉันกับแม่พามันไปมันคงจะไม่ต้องตายอย่างทรมานอย่างนี้