แปลงความโกรธเป็นความเสียสละ


จึงควรแปลงความโกรธเป็นความเสียสละ ให้ “การปฏิบัติงานเป็นการปฎิบัติธรรมได้เหมือนกัน”

เมื่อเร็ว ๆ นี้ รับโทรศัพท์แบบจู่โจม หลังจากที่อยู่ท่ามกลางความเงียบมานาน

 

เพื่อนรักโทร มาค่ะ  เธอโกรธใครมาไม่ทราบ ศิลาตั้งใจฟังตั้งนาน จึงค่อยรู้เรื่อง

 

สรุปสั้น ๆ ว่าโครงการวิจัยนำเทคโนโลยีมาใช้ในองค์กรแห่งใหญ่ของเธอได้รับอนุมัติงบประมาณตั้งแต่ปีที่แล้ว ในวงเงิน 1.8 ล้านบาท  และวันนี้ เธอเพิ่งเสนอรายการที่จะต้องขออนุมัติใช้จ่ายตามความเป็นจริงที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่กี่สัปดาห์ข้างหน้า แต่เธอโดนตัดค่าใช้จ่ายไปหลายรายการ และที่สำคัญ ยังได้ยินผู้บริหารที่เป็นผู้กลั่นกรองงบประมาณค่าใช้จ่ายจริงพูดเปรย ๆ ว่าไม่น่าจะมีค่าจ้างผู้ช่วยนักวิจัยภายในองค์กร  ทั้งที่งบประมาณรวมทั้งหมดก็ได้รับอนุมัติโดยผู้มีอำนาจไว้แล้ว และได้ระบุค่าใช้จ่ายนี้ไว้ด้วย

 

เธอบอกศิลาว่างานวิจัยนี้ไม่ใช่งานในหน้าที่ตามปกติขององค์กร เป็นงานพิเศษที่ร่วมกันคิดค้นกับทีมงานในบริษัท ดังนั้น งบค่าใช้จ่ายจึงต้องคงมีไว้มิใช่หรือ   และเธอก็เล่าถึงความสัมพันธ์ที่ไม่ค่อยดีกับผู้บริหารคนนี้ เนื่องจากเธอเคยทำงานด้วย และเธอก็รู้สึกว่าเจ้านายคนนี้มีอคติอะไรบางอย่างกับเธอ เธอจึงขอย้ายไปอยู่หน่วยงานภายในด้านอื่นที่ไม่ต้องพบกันอีก

 

แต่ตราบใดที่อยู่ในองค์กรเดียวกัน สักวันก็โคจรมาพบกัน

 

ศิลาฟังเธอ น้ำเสียงเธอมีแต่ความโกรธ โมโห และอยากโต้ตอบแรง ๆ เธอบอกว่าเธอจะเลื่อนโครงการใช้จ่ายตามงบประมาณออกไปบ้างล่ะ

เธอบอกว่าจะทำหนังสือขอให้ชี้แจงว่าตกลงจะให้มีงบค่าใช้จ่ายผู้ช่วยวิจัยภายในไหม  ในเมื่อผู้มีอำนาจก็ได้อนุมัติค่าใช้จ่ายรวมทั้งหมดแล้ว

และหากว่าเธอได้เงินค่าช่วยวิจัยมา ก็จะนำไปทำบุญทั้งหมดเธอประชด

 

ศิลาได้ยินประโยคนี้ก็ได้ช่องถามเธอว่าไม่อยากได้เงินค่าตัวใช่ไหม

 

เธอบอกว่าใช่ แต่แค้นมากกว่า

 

ศิลาก็เลยแนะนำว่า  อย่างนั้นขอให้ทำอีกแบบหนึ่งจะดีกว่าไหม   ช่วงนี้เศรษฐกิจไม่ดีมาก ๆ เลย  ช่วยบริษัทประหยัดงบประมาณ จะได้ดูดีหน่อย   ให้ทำหนังสือถึงผู้บริหารทุกท่านตามสายงานขึ้นไปถึงผู้บริหารระดับสูง บอกว่าขอให้ตัดค่าใช้จ่ายของผู้ช่วยวิจัยออก (เราไม่รับ) เพื่อจะได้นำไปใช้ในเรื่องอื่นของโครงการวิจัยที่มีความสำคัญกว่า

 

ในเมื่อมันไม่ชัดเจนว่าเราจะได้หรือไม่ เราก็ขอไม่รับเลยทำได้ไหมเพื่อน?

 

ศิลาย้ำวิธีนี้ เธอทำได้หรือเปล่าอาศัยความกล้าหาญมากเลยนะที่จะเสียสละเพื่อองค์กรเนี่ย 

 

เธอตอบรวดเร็วว่าทำได้นั่นแสดงว่าเธอโกรธ และแค้นมากกว่า เพราะรู้สึกถูกกลั่นแกล้ง ไม่ได้โกรธที่ไม่ได้เงินจากการทำโครงการพิเศษให้กับบริษัท เธอมีคุณธรรมที่เป็นผู้เสียสละ หากว่าความโกรธทำให้เกือบพลาดไป...ดูแล้วทำอะไรไปนอกจากที่ศิลาแนะนำ ไม่น่าจะคุ้มค่ะ 

 

อีกอย่างเราไม่รู้หรอกว่าผู้บริหารคนนั้นมีอคติจริงหรือไม่  สิ่งที่เรารู้ได้คือภายในตัวเราเอง

จึงควรแปลงความโกรธเป็นความเสียสละ ให้ “การปฏิบัติงานเป็นการปฎิบัติธรรมได้เหมือนกัน”

 

------------------------------------------------------------------------------------------

ที่มาภาพhttp://www.pantown.com/data/3247/board1/72-20060704155531.jpg

หมายเลขบันทึก: 249791เขียนเมื่อ 20 มีนาคม 2009 18:07 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 20:28 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (43)

เจริญพร โยมsila

"ยามบุญมาวาสนาช่วย ที่ป่วยก็หายที่หน่ายก็รัก

บุญไม่มาวาสนาไม่ช่วย ที่ป่วยก็หนักที่รักก็หน่าย"

เจริญพร

ดีครับ

แต่...ผู้บริหาร คิดแบบนี้เป็นบ้างหรือเปล่าหนอ?

ได้ผลงาน ได้ใจผู้ปฏิบัติงาน ผู้บริหาร โปรดช่วยพิจารณาด้วยครับ

ชื่นชมนะคะ แต่เมื่อนึกถึงตัวเอง ไม่รู้ว่าจะกล้าเสียสละแบบนี้หรือเปล่า

ยากนะ มันเหมือนไม่ยุติธรรมยังไงไม่รู้ (ไม่ใช่งกนะ)

  • กราบนมัสการพระคุณเจ้า  พระปลัด P 
  • สาธุค่ะ
  • มาเยือน...
  • และรับสิ่งประเสริฐ.....
  • กลับรัง.......

พี่ชาย ชยพร แอคะรัจน์

อาศัยความกล้าหาญมากเลยนะที่จะเสียสละเพื่อองค์กรเนี่ย

  • อ่านสำนวนนี้แล้วภูมิใจกับนักเสียสละมากค่ะ
  • สิ่งที่เรารู้ได้คือภายในตัวเอราเอง..จริงค่ะ

ฟังเพื่อน เตือนเพื่อสร้างสรรค์ ครับ

  • ขอบพระคุณค่ะ ท่าน ผศ. เพชรากร หาญพานิชย์  P 
  • ฝากข้อเขียน เรื่องเล่าเช่นนี้ไปเรื่อย ๆ ค่ะ หวังเช่นกันว่าผู้บริหาร ผู้มีอำนาจทั้งหลายจะเข้าใจ
  • ตอนฟังเพื่อนเล่าใหม่ ๆ ก็สงสารเพื่อนเหมือนกัน แต่แล้วก็ได้สติ รู้ตัวว่าต้องทำแบบนี้ จะดีที่สุด เป็นสุขทางใจด้วยค่ะ
  • สวัสดีค่ะคุณ K-link เข้าใจค่ะ ในมุมมองหนึ่งดูว่าเป็นเรื่องความยุติธรรม  นั่นเพราะเรามองไปภายนอก
  • พอเรามองกลับมาภายในตัวเรา ศิลาเห็นว่าน่าจะถือเป็นโอกาสดีที่จะฝึกฝน "การฝืนธรรมชาติ" บางอย่างของมนุษย์ดู ใหม่ๆ อาจจะได้บุญกุศลไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย เพราะเป็นการเสียสละด้วยอารมณ์โกรธ
  • พอนาน ๆ ไปทำหลาย ๆ ครั้ง น่าจะเป็นเรื่องธรรมชาติสำหรับเรา
  • เคล็ดลับนี้ ได้มาจาก Soultmate ที่แสนดี เพราะเห็น "การปฏิบัติ" ของเขาจนเป็นเรื่องธรรมดาไปแล้ว เขาเกิดมาเหมือนเป็นทาสรับใช้ทุกคน ทั้งที่ไม่ได้อะไรตอบแทน
  • ขอบพระคุณคุณพี่ชยพร P ค่ะ
  • ศิลาอนุโมทนากับเพื่อนด้วย หากเราละบางสิ่งออกไป เราจะเห็นอีกสิ่งผุดขึ้นมา ซึ่งงดงามมาก ศิลานึกถึงดอกบัวที่ขึ้นมาจากตรมค่ะ เห็นเหมือนกันไหมคะ
  • มีความสุขช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์นะคะ พาน้องไอซ์ไปเที่ยวไหนบ้างมาเล่าให้ฟังด้วยนะคะ

สวัสดีค่ะ

พี่ศิลา

ชอบเผยแพร่ศาสนาเหรอค่ะ

ดีจังเลยค่ะ

ขอบคุณน่ะค่ะ

ความโกรธ..ทำร้ายตัวเอง..รู้สึกแล้วต้องผลักให้ออกไปค่ะ..

แวะมาทักทายค่ะ..^^

คิดไม่ออกเหมือนกันค่ะ ถ้าเป็นเราบ้าง รู้แต่ว่าตัดสินใจอะไร จะพยายามหาเหตุหาผลมาชั่งน้ำหนักหลายๆ ข้อ จนเหมือนคนชอบลังเล อยากคิดแทนว่าเราคือผู้เสียสละที่รู้ตัวเราองดี แต่ถ้าหากไม่ใช่เราเป็นผู้สานต่อไป แล้วใครที่มาทำหน้าที่สวมรอยเรา จะเดือดร้อนไหม กรณีค่าตอบแทนเช่นนี้ ถ้าทิ้งเอาไว้แล้วคนข้างหลังเกิดเขาต้องการ เพราะคิดไม่เหมือนกัน เราจะเพิ่มคนมองเราในเชิงลบหนักขึ้นอีกไหมนะคะ

ไม่อยากคิดแล้วค่ะ ปวดหัว คิดแล้ววิตกเรื่องสดร้อนของตัวเองมาทั้งคืน ยังไม่เลิกคิดเลยค่ะ แต่มาขอบคุณคุณศิลาที่ให้กำลังใจด้วยนะคะ

 

  • ชื่นใจเมื่อได้เห็นคุณครูคิม P 
  • คุณธรรมความเสียสละสำหรับบางท่านที่มีอยู่แล้ว ไม่ต้องคิดอะไรมากเลย  ...ใจล้วน ๆ
  • ในขณะที่บางท่านต้องคิดแล้วคิดอีก บวกลบคูณหาร หาเหตุผลมากมาย  ข้อสรุปที่ได้อาจจะเป็นเรื่องของน้ำหนักเหตุผลที่ชั่งไม่ใช่เรื่องคุณธรรม
  • และในอีกกรณีสำหรับบางท่าน หากตัดกิเลสบางตัวที่ครอบงำได้ คุณธรรมตัวนี้ก็จะผุดขึ้นมา  กรณีนี้คือเพื่อนของศิลา
  • ส่วนสองกรณีแรกมีตัวอย่างอยู่ค่ะ แต่คงไม่สามารถยกได้
  • ศิลาเพียงอยากบอกว่าคำแนะนำที่ศิลาให้แก่เพื่อนนั้น...ให้ตามที่รู้จักในสิ่งที่เขาเป็น สิ่งที่เขามีอยู่ค่ะ...เพื่อนหรือใครก็ตาม แต่ละคนนั้น จะได้คำแนะนำไม่เหมือนกัน...ศิลาดูผู้รับ และอธิบายได้ว่าทำไมศิลาให้คำแนะนำต่างกัน...ทั้งหมดนี้มาจาก "การสังเกต"
  • แรงดึงดูดอาจพาให้เรามีโอกาสสนทนากันมากกว่านี้ก็ได้ค่ะ
  • ขอบพระคุณค่ะที่คุณครูคิมเก็บคำสำคัญได้หมดจด ขอคารวะค่ะ
  • ขอบพระคุณท่านอาจารย์ JJ Pค่ะ
  • ศิลามีความสุขกับการฟังเรื่องราวคนอื่นมากค่ะ (ไม่ใช่อยากรู้อยากเห็นนะคะ อิอิอิ) ฟังเรื่องของเขาเอง แต่ไม่อยากฟังเรื่องที่เขาเม้าท์ผู้อื่นมากเกินกว่าเรื่องตัวเองค่ะ 
  • ส่วนเรื่องเตือน ศิลาดูคนที่จะเตือนด้วยค่ะ เพราะบางคนอยากให้เราฟังอย่างเดียว แบบนี้ก็เจอบ่อย
  • สรุปก็คือ หากเราได้ทั้งฟังและทั้งเตือนซึ่งกันและกันได้ จะเป็นกัลยาณมิตรที่งดงามมาก อย่างที่ท่านอาจารย์กล่าวมาเลยค่ะ 
  • สวัสดีค่ะน้องสาวแสนซน น้องกอก้าน>>>ก้านกอ*:)*(แก๊งค์ก้านคอพับ) P 
  • พี่ศิลาแลกเปลี่ยนตามสิ่งที่ตนกำลังเรียนรู้อยู่ ตอบอย่างนี้ดีไหมคะ...ไม่ได้มีความรู้ปริยัติเกี่ยวกับศาสนาพุทธพอที่จะเผยแพร่หรอกค่ะ แต่ก็อนุโมทนาผู้ที่พยายามเผยแพร่ความรู้และการปฏิบัติเกี่ยวกับหลักธรรม
  • จากใจจริง พี่รู้อะไรไม่ได้มากเท่าไร อาศัยเป็นนักสังเคราะห์
  • มาแถวนนท์เมื่อไหร่ บอกนะ จะขับรถไปหาพาไปทานไอศกรีมค่ะ
  • พระพยอมว่า  โกรธคือโง่  โมโห คือบ้า
  • ต้องใจเย็นๆ
  • ตั้งสติก่อนสตาร์ท
  • แต่พี่เขี้ยวว่าอย่างน้อยที่เขาได้มาระบายให้น้องศิลาฟัง
  • หลังจากวางโทรศัพท์  น่าจะเย็นลงได้บ้าง
  • เพราะอย่างน้อยได้ระบาย

                      ใจเย็นๆ  ค่อยๆคิดนะจ๊ะ

 

เราจะพูดอะไรได้บ้างเนี้ย.........ดีนะไม่เต็มใจทำบุญแต่ก็ทำบุญได้...มันก็ยังได้บ้างนะ...

คุณ Sila Phu-Chaya มีกุศโลบายให้เพื่อนทำบุญโดยเขารู้ตัวหรือเปล่าครับนี่

ถึงอย่างไรก็ ชื่นชมการเสียสละที่ยิ่งใหญ่ ลดความโลภออกจากใจไปได้ และยังได้ทำทานอีกด้วย

ขอบคุณครับ

  • สวัสดีค่ะคุณครูแอ๊ว P 
  • โกรธก็ให้รู้ว่าโกรธก็ดีนะคะ  สำหรับบางคนห้ามไม่ได้จริง ๆ ค่ะที่จะโกรธ  ทันทีที่โกรธ ให้รู้ตัวว่าโกรธ...
  • สำหรับคุณครูแอ๊ว...เชื่อว่าไม่ค่อยมีอารมณ์ประเภทนี้อยู่แล้วค่ะ เพราะดูเป็นคนใจเย็น สุขุม ...อย่างนี้ไม่ต้องผลักค่ะ เพราะไม่ค่อยปรากฎให้เห็น...จริงไหมเอ่ย

จะแปลงความโกรธให้ได้..

สติ..สงบ..ปัญญา..อดทน..นะคะ

สวัสดีครับอาจารย์  ยังติดตามเรื่องราวในบันทึกอยู่เสมอ  ชอบมุมมองธรรมะที่นำมาถ่ายทอดให้เหมาะกับยุคสมัยปัจจุบัน..ขอบพระคุณที่กรุณาแวะไปทักทายกันเสมอ ๆ  ครับ

สวัสดีค่ะคุณศิลา

  • ธรรมะ ย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติปฏิบัติธรรม
  • ขอมอบฉายา นักให้คำปรึกษารอบรู้อบอุ่น นะคะ
  • ระลึกถึงเสมอ
  • ขอบคุณค่ะ...

คิดไม่ออกเหมือนกันค่ะ ถ้าเป็นเราบ้าง รู้แต่ว่าตัดสินใจอะไร จะพยายามหาเหตุหาผลมาชั่งน้ำหนักหลายๆ ข้อ จนเหมือนคนชอบลังเล อยากคิดแทนว่าเราคือผู้เสียสละที่รู้ตัวเราองดี แต่ถ้าหากไม่ใช่เราเป็นผู้สานต่อไป แล้วใครที่มาทำหน้าที่สวมรอยเรา จะเดือดร้อนไหม กรณีค่าตอบแทนเช่นนี้ ถ้าทิ้งเอาไว้แล้วคนข้างหลังเกิดเขาต้องการ เพราะคิดไม่เหมือนกัน เราจะเพิ่มคนมองเราในเชิงลบหนักขึ้นอีกไหมนะคะ

  • ศิลาก็เป็นแบบคุณดาวลูกไก่ค่ะ การเปลี่ยนแปลงตนเอง มาจากการที่ศิลารู้และเข้าใจตัวเองว่าเป็นคนลังเลสงสัยนี่แหล่ะค่ะ
  • Soulmate ศิลาเขาเคยพูดมาคำหนึ่ง (นานแล้ว) ขณะที่ศิลาวิเคราะห์ว่าจะทำบุญเท่าไหร่ (555)  
  • เขาบอกว่า อย่าลังเลสงสัยในการทำบุญหรือการทำความดี เพื่อน้อมนำจิตอันเป็นกุศลใส่ตน...เราไม่รู้หรอกว่าทำบุญหรือทำดีแล้วจะได้บุญตอบกลับหรือเปล่า มันมองไม่เห็นได้เลย  แต่สิ่งที่ซึมซับได้ทันทีคือ "จิตตั้งมั่นดี" เอาอีกแล้วคำนี้มาบ่อย อย่าเพิ่งเบื่อนะคะ...ให้ใช้จิต ไม่ใช่ความคิด...ฮั่นแน่ สงสัยอีกล่ะซิ...
  • ศิลาก็ถึงบางอ้อและค่อย ๆ ตัดความลังเลสงสัยในเรื่องความดีกับการทำบุญไปได้ค่ะ
  • สำหรับเรื่องปัญหาในเรื่องการดำเนินชีวิตของเรา เลี่ยงไม่ได้ที่จะใช้ความคิด...คิดไปเรื่อย ๆ ค่ะ...สำหรับเรื่องทำดี ไม่ต้องคิดค่ะ...ทำโล่ด...ใช้ Intuition พอ
  • ดีใจที่เห็นพี่เขี้ยว มนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย) P มาเยี่ยมศิลาอีกค่ะ
  • จริงอย่างพี่เขี้ยวว่าค่ะ หลังจากได้ระบาย เขาก็หายเป็นปลิดทิ้ง ทำเรื่องคืนเงินที่อนุมัติมาเข้าหลวงค่ะ อนุโมทนาบุญกับเขาด้วย สาธุ
  • สาธุค่ะ คุณวิญญาณเสรี P
  • เป็นกำลังให้คนมีความพยายาม...ได้บ้างก็ยังดีนะคะ 
  • ขอบพระคุณคุณ smart ค่ะ
  • อิอิอิ...ไม่ตอบดีกว่า 
  • ทำบุญแบบไหน ขอให้ใจเป็นกุศุลก็พอแล้วค่ะ

มาชม

มองภาพท่านเจ้าคุณอาจารย์พุทธทาสภิกขุ อยู่นานชื่นชมนะ

เคยมาปฏิบัติธรรมที่สวนโมกข์ ไชยา เมื่อครั้งท่านยังมีชีวิตอยู่

ในราวปี พ.ศ. 2529

พี่ครูต้อยเคยพบท่านพระอาจารย์ จากหนังสือ 10 กว่าเล่มค่ะ แรกๆก็อ่านไม่เข้าใจ ย้อนไปอ่านย้อนไปๆ และวันหนึ่งจึงเข้าใจ อันที่จริงชีวิตคือแบบฝึกหัด ยังไม่ได้จบบทเรียนเลย บทที่1 คือความจากไปจากโลกนี้ ขอบคุณค่ะ

  • คุณ add P ดูเหมือนจะโกรธใครไม่เป็นหรือเปล่าคะ เห็นเต็มไปด้วยรอยยิ้มและหัวใจที่สีชมพูด
  • หากมีความโกรธ ก็ไม่ต้องกลัวที่จะโกรธ  ขอให้ราดูมันจนดับไปเอง แล้วคุณธรรมอื่นก็จะผุดขึ้นมาเหมือนดอกบัวเลยค่ะ
  • เป็นกำลังใจให้นะคะ  ขอให้มีความสุขภายใน ไร้ความหม่นหมองค่ะ
  • สวัสดีค่ะคุณหน่มกร P จริง ๆ ศิลาสังเกตเห็นว่ากัลยาณมิตรมากมายใน G2K เข้าใจปฏิบัติงานปฏิบัติธรรมควบคู่กันไปได้ดี
  • จึงอยากส่งเสริมให้คนที่ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบนำเสนอเป็นบันทึกตนเองแลกเปลี่ยนกัน 
  • ตอนที่ศิลาไปอ่านบันทึกคุณหนุ่มกร ก็สัมผัสได้ถึงการใข้ชีวิตเศรษฐกิจพอเพียงก็คือการปฏฺบัติงานเป็นปฏิธรรมเช่นเดียวกันค่ะ
  • ชื่นชมจากในจริงค่ะ
  • ธรรมะ ย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติปฏิบัติธรรม
  • ขอมอบฉายา นักให้คำปรึกษารอบรู้อบอุ่น นะคะ
  • นาน ๆ ที ได้ทักทายคุณสีตะวันP รู้สึกสัมผัสได้ว่าคอเดียวกันค่ะ  คอธรรม...ใช้คำหลายคำได้อย่างเข้าถึงธรรมค่ะ ส่วนฉายานั้นคิดว่าขอให้เราสองคนร่วมกันเป็นนักปรึกษาหารือแลกเปลี่ยนเรียนรู้ทางธรรมด้วยกันแล้วกันนะคะ  หลาย ๆ ครั้งศิลาแวะไปเยี่ยมบันทึกคุณสีตะวันได้ทบทวนหลักธรรมและพุทธวจนะมากมายที่มีคุณค่า
  • สุขกาย สุขใจในช่วงวันสงกรานต์ค่ะ  
  • สวัสดีค่ะท่านอาจารย์ umi P  ชื่นชมท่านอาจารย์ที่ได้มีโอกาสได้ไปปฏฺิธรรมที่สวนโมกข์ ไชยา เมื่อครั้งท่านยังมีชีวิตอยู่ (ราวปี พ.ศ. 2529) มิน่าล่ะ บันทึกท่านจึงเรียบง่ายคมคายและเข้าถึงธรรมมากเลย
  • ขอให้ปฏฺิบัติงานเป็นปฏิบัติธรรมค้ำจุนสังคมการศึกษาไทยให้เด็กไทยได้เติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่งดงามนะคะ เพราะได้ท่านอาจารย์ดี ๆ อย่างท่านอาจารย์ umi

สวัสดีค่ะคุณศิลา บางครั้งพอความโกรธเข้ามา มันหน้ามืดตามัวหาทางออกไม่เจอจริงๆ

ยินดีกับเพื่อนของคุณค่ะที่ได้โทร. หากัลยาณมิตรที่ดี ก่อนที่จะติดกับดักของความโกรธ (สงสารความโกรธจังไม่ได้แสดงอิทธิฤทธิ์อีกแล้ว) 

สวัสดีค่ะคุณศิลา

บางครั้งเผลอโกรธ...อย่างหน้ามืดตามัว

รู้ว่าโกรธไม่ดี...ก็จะค่อยๆพิจารณาตัวเอง

จะมาอ่านธรรมะของคุณศิลาบ่อยๆ

เมื่อวานได้กล้วยไม้ป่าเป็นของฝาก...

หวังว่าจะได้ไปฝากต่อกับคนที่รักกล้วยไม้นะคะ...

  • เรียนคุณพี่ krutoi P ใบไม้กำมือเดียว กว่าจะเรียนจบอาจต้องข้ามภพข้ามชาติก็ได้ค่ะ ...เพราะเรียนจากหนังสืออย่างเดียวไม่ได้ คงต้องปฏิบัติด้วยอย่างที่คุณพี่ krutoi กล่าวมาค่ะ
  • สวัสดีค่ะคุณหมูน้อย P เวลาโกรธก็เหมือนมีไฟอยู่ในตัวนะคะ  ถ้าเราไม่คอยเติมเชื้อไฟ ไฟก็จะค่อย ๆ มอดลงเองค่ะ  จริง ๆ ศิลาก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก หากว่าเขาไม่อยู่บนพื้นฐานของการมีคุณธรรมเสียสละด้วยแล้ว ก็คงแปลงความโกรธเป็นกุศลจิตไม่ได้แน่เลยค่ะ
  • ยินดีที่ได้รู้จักเพื่อนใหม่ ขออภัยที่ตอบช้าไปนะคะ แต่จำได้ว่าเคยไปเยี่ยมแล้วค่ะ ถ้ายัง ก็ต้องขออภัยอย่างสูงค่ะ

สองสามวันนี้ พี่อาการสับสนปนเประหว่าง โกรธ งุนงง ช็อค เสียใจ..ที่มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นกับเราด้วย ???

ต้องตั้งสติ รวบรวมใจให้อยู่ นิ่ง กับ จิตของเรา

มันเป็นเช่นนี้เอง

ยิ่งมาเห็นรูปภาพท่านพุทธทาส

"โกรธคือโง่ โมโหคือบ้า"

จริง ๆ

  • สวัสดียามดึกค่ะคุณพี่ภูสุภาP อาการสับสน โกรธ งง ช๊อค แบบนี้ คนทำงานที่เกี่ยวข้องกับผู้คนย่อมหลีกเลี่ยงไม่ได้ค่ะ วันนี้ศิลาก็เจอค่ะ ผู้ใหญ่แกล้งโง่ ปัดความรับผิดชอบ เราก็ทำอะไรไม่ถูก จะไปบอกว่าเขาจะต้องทำอะไร ก็ไม่ได้ เพราะในใจก็รู้ว่าตีรวน
  • ก็เลยกลับมาดูอารมณ์ตัวเองแทนที่จะไปจัดการคนแบบเขา...ดูไปดูมาก็สงบสบายร่มเย็น มองเห็นทางออก...
  • ปุถุชน ไม่ให้มีโกรธ โมโหเลยคงไม่ได้แน่ แต่การฝึกปฏิบัติจะช่วยทำให้อาการนี้มีสั้นลง หรือผ่านไปเร็วขึ้น เมื่อเรารู้เท่าทันอารมณ์
  • ศิลาจะชื่นชมมากค่ะสำหรับกัลยาณมิตรทุกท่านที่มองเห็นอารมณ์ตนเองตามความเป็นจริงและยอมรับในสิ่งที่เป็นก่อนที่จะค่อย ๆ ปล่อยวางไป
  • ขอบพระคุณนะคะที่กรุณามาแลกเปลี่ยนทำให้ตาสว่างจากเมื่อกี้ที่กำลังจะหรี่ดับลง
  • สวัสดีค่ะ คุณพี่แดง P  ขอบพระคุณนะคะที่มาแลกเปลี่ยนเรื่องความโกรธ ...
  • ความโกรธเกิดขึ้นกับทุกคน  เป็นพลังงานภายในร่างกาย กำจัดไปให้สิ้นซากคงไม่ได้
  • ขอให้รู้ตัวขณะโกรธ เชื่อว่าความโกรธก็จะหายไปเองค่ะ
  • ศิลาก็มีประสบการณ์ความโกรธ ปรี๊ดบ่อย ๆ แต่หลัง ๆ ก็มีน้อยลง  เพราะอะไรก็ตามที่เกิดกับเราจนชินสภาวะแล้ว ก็จะเข้าใจกันดี กลายเป็นมิตรแท้ไปเลย มาแว่บ ๆ แล้วก็ไป ไม่ทำให้เราเดือดร้อนนานนัก
  • สวนดอกไม้สวย ๆ ของคุณพี่แดงช่วยใคร ๆ หลายคนในที่แห่งนี้ผ่อนคลาย หายโกรธได้เยอะเลยค่ะ

สวัสดีค่ะ

  • มาชำระจิตใจ..ในวันหยุด
  • เพื่อพร้อมรับงานในวันใหม่..ใจยังสับสนกับงานที่เข้ามาแบบรวดเร็ว ตั้งตัวไม่ติด
  • อ่านบันทึกนี้จบแล้ว..แม้ไม่เกี่ยวกับความโกรธ..แต่ก็รู้สึกดีมีกำลังใจพร้อมสู้ค่ะ
  • ขอขอบคุณค่ะ

ชื่นชมค่ะที่คุณศิลาสามารถเป็นกัลยาณมิตรให้คำชี้แนะที่ดีแก้เพื่อนได้แม้ในยามที่เขากำลังอยู่ในเพลิงโทสะ

ความโกรธเป็นสิ่งที่ตัดยากที่สุด ยิ่งหากเป็นผู้ไม่ได้สนใจศึกษาปฏิบัติธรรม ก็จะเห็นแต่ตนเอง หรือ อัตตา ยิ่งอัตตาใหญ่มาก ยิ่งโกรธมาก

ตัวเองเมื่อก่อนก็เป็นคนโกรธง่ายมากๆๆๆ เรียกได้ว่าเจ้าอารมณ์ค่ะ แต่การศึกษาธรรมชาติของมนุษย์ด้วยธรรมะ ด้วยการมองเข้าไปทำความเข้าใจตนเอง ทำให้มีสติ ไม่หลงโกรธเป็นวรรคเป็นเวรให้เผาตัวเองอยู่นานๆอย่างแต่ก่อน เมื่อก่อนโกรธแล้วมีคิดเอาคืนเสียด้วย แบบฝากไว้ก่อน ^__^ เดี๋ยวนี้รู้ตัวปุ๊ปว่ากำลังโกรธจะรีบเข้าไประลึกรู้อารมณ์โกรธนั้นของตนเองโดยไม่ไปดูเหตุผล หรือดูการกระทำของคนอื่นว่าสมควรโกรธหรือเปล่า กว่าจะเป็นอย่างนี้ได้ฝึกตนอยู่หลายปีค่ะ

  • สวัสดีค่ะคุณพี่ครูคิม P เชื่อว่ารอยยิ้มของเด็ก ๆ คือที่ชาร์ตแบตเตอรี่ชั้นดีที่ทำให้คุณพี่ครูคิมมีพลังในการต่อสู้ค่ะ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี