เคยตัวกับการทำงานด้วยตนเอง  ไม่ได้หวังพึ่งพาใคร  จึงทำอะไรด้วยความหนักหนาและยาวนาน  แต่งานสำเร็จลุล่วงด้วยดี  ไม่ได้มีเรื่องเคืองขุ่นใจ....

แต่เมื่อใด  ที่หวังพึ่งพาผู้อื่น  เพราะหวังว่า  จะเสร็จงานอย่างรวดเร็ว....อย่าได้หวังว่า...งานนั้น  จะเรียบร้อย...ดังใจ  นั่นคือ....การ  ยืมจมูก ผู้อื่นหายใจ

*****

ครูอ้อยพบบ่อย เหตุการณ์แบบนี้  โดยเฉพาะกับสมาชิกในบ้าน  โบราณ มักจะกล่าว...พึ่งพาไม่ได้เลย  ถึงจะได้...แต่ก็ได้แบบ.....หวาดเสียวหัวใจ  สำเร็จไปแบบ...ขอไปที  หรือ  ทำไมไม่ทำอย่างนั้น  ตามด้วย...ข้อแก้ตัวต่างๆนานา

*****

เสมือนกับ  การหายใจ  หากมีจมูกแล้ว  ไม่ได้หายใจ  กลับไปไหว้วานให้ผู้อื่น..ทำงาน(หายใจ)ให้ 

ลองคิดดู...หงุดหงิด..ปานใด....

เฮ้อ!..หงุดหงิดกับการยืมจมูกผู้อื่น...หายใจ