สวัสดีค่ะทุกท่าน อิอิ หายหน้าหายตาไป 1 อาทิตย์เนื่องการได้มีงานทำแล้วค่ะ อิอิ ต้องขอคุณพี่พอลล่ามากๆเลยค่ะ ที่ทำให้นาได้มีโอกาสได้ไปฝึกงานที่แห่งนี้ค่ะ

แต่ก่อนจะเล่าเรื่องการทำงานขอกล่าวถึงน้องคนนี้หน่อยค่ะ แบบว่าได้มีโอกาสเจอกันเมื่ออาทิตย์ที่แล้ว อิอิ ว่าจะเขียนเล่าแล้วเชียวแต่ว่ายังไม่มีโอกาสได้มาเล่าเลยค่ะ น้องคนที่กล่าวถึงก้ คือคนนี้เลยค่ะ ------>P  •—>xaJ-xา๑<—• nataChoei[หน้าตาเฉย] น้องหลงหาดหรือว่าน้องโชคนั่นละค่ะ

           เนื่องจากว่าน้องโชคจะสอบที่ม.รามค่ะ แหะๆ รามก็อยู่ใกล้ๆนานี่แหละ โม้กันอยู่ในเอ็มตั้งนาน มาเจอตัวจริงหน่อยก้แล้วค่ะ อิอิ ตอนแรกน้องโชคบอกว่าจะมาวันเสาร์ค่ะ บอกไว้ว่า มาสอบตอน 9 โมง ค่ะ แล้ว 10 โมงก้ให้นาโทรไปเลยนะ ไอ้นาก็คิดว่าข้อสอบตั้ง 100 ข้อ อย่างน้อยก็น่าจะทำซัก 2 ชม.ละค่ะ แต่ 10โมงครึ่งก็เลยลองโทรไป...โอ้โห...น้องโชคนั่งรถกลับไปนานแล้วค่ะ โทรหานาไม่ติดเลยนั่งรถกลับไปเลย แค่ ชม.เองนะเนี่ย อะไรจะเร็วปานนั้น 5555+ แหม...น้องโชคทำข้อสอบไม่ธรรมดาเร็วมาก..อิอิ

         ปรากฎว่าก็เลยต้องนัดกันใหม่เลยค่ะ เลื่อนเป็นวันอาทิตย์แทน...อิอิ พอถึงวันอาทิตย์น้องโชคบอกว่าให้เจอกันที่หน้ารามค่ะตรงหอนาฬากา พอสักพักก้โทรมาบอกว่า ให้ไปลงเดอะมอล์รามแทนนะ แต่อีกสักพักหนึ่งก็โทรมาบอกอีกว่าให้ไปลงหน้ารามแทน คุณเธอหลงทางค่ะก็เลยงงๆ 5555+

ลงมาเจอนี่ยังกะนัดกันไว้เลยค่ะ ใส่เสื้อดำกันโดยไม่ได้นัดหมายอีก อิอิ

 

นี่ค่ะน้องโชค เสื้อดำ(ไม่ได้นัดหมาย อิอิ) 

นาก็เสื้อดำเหมือนกัน...(เสื้อประจำตำแหน่ง 55555+)

           ก็นะค่ะ....มาถึงถิ่นนาทั้งทีกะให้น้องโชคเลี้ยงข้าวพี่ซะหน่อย แต่เปล่าเลยค่ะนั่งโชคออกตัวตั้งแต่ยังมาไม่ถึงเลยว่าให้พี่นาเป็นคนเลี้ยงข้าวนะ(แหม..เราก็กะรอกินฟรี อิอิ)...ไม่รู้จะพาไปกินไรดีค่ะ เลยพาน้องโชคไปกินข้าวที่เดอะมอลล์..พอกินเสร็จน้องโชคก็ถามว่า ทำไมไม่พาไปกินส้มตำละ...เอ้าก็ไม่บอกพี่แต่แรกนี่หน่า...งานนี้เลยอดชิม ส้มตำรสสุดยอดขั้นเทพของอาแบค 55555+(ไม่เชื่อถามน้องจิเลย) อิอิ

         พอกินเสร็จ..ไม่รู้จะไปไหนกันดีค่ะ...ก้เลยพาน้องโชคลองไปเที่ยวอาแบคดู อิอิ(มีการถามอีกจะเจอเพื่อนนาสวยๆบ้างไหมเนี่ย อยากบอกเพื่อนนาสวยทุกคน 5555+แต่โชคไม่มีบุญเลยอดเจอเลย ฮิๆๆ)..จากนั้นก้เลยพาน้องโชคไปแหกปากร้องเพลงค่ะ แบบว่าทำนองไม่เกี่ยวเล่นลูกมัวกันอย่างเดียวค่ะ 555+ร้องเพลงเพราะกันทั้งสองคนเลย(เพราะซะไม่มี ฮ่าๆๆๆๆ)...พอร้องเพลงเสร็จก้ไปส่งน้องโชคที่หน้าปากซอยค่ะ..แหะๆแยกย้ายกันกลับ

ปล.เสียดายมากวันนั้นพี่ก้อยไม่ว่างเลยอดเจอเลย...ไม่เป็นไรค่ะ ยังมีโอกาสหน้า....นี่ก็ไม่รู้ว่าน้องโชคสอบเสร็จหรือยังน้อกลับไปหรือยังเนี่ยแจ้งข่าวด้วยเด้อ..อิอิ

วิวจากที่ทำงานค่ะ ถ้าเป็นตอนกลางคืนคงจะสวยมากๆเลย

หลังจากที่เจอน้องโชคแล้วพอถึงวันจัทร์ ก็เป็นวันแรกของการไปทำงานค่ะ...แบบว่าตื่นเต้นมากๆค่ะ..วันแรกเราต้องทำตัวดีๆหน่อยไปแต่เช้าค่ะ แต่ว่า แถวลาดพร้าวตอนเช้ารถติดมากๆเลยค่ะ ไปแทบจะไม่ทันพอเข้าไปมองหน้าพี่ๆแต่ละคนแล้วใจแป้วเลยค่ะอยากกลับบ้าน แงๆๆๆๆ...

แต่ว่าพอนั่งไปสักพักก็เริ่มได้คุยกับคนอื่นๆมากขึ้นค่ะ...ทุกอย่างคลี่คลายได้ด้วยการที่เราเป็นผู้น้อย ยกมือไหว้สวัสดีพี่ๆเขาแล้วยิ้มๆให้ เท่านี้พี่เขาก็ยิ้มกลับมาแล้วทักทายเราอย่างเป็นมิตร ทำให้เรากล้าที่จะทำงานต่อไปแล้วค่ะ อิอิ

วันแรกของการทำงานไม่มีอะไรมากค่ะ(อ่อ ลืมบอกไปว่านาทำงานอยู่แผนกบัญชีค่ะ)แค่ตรวจเอกสารเท่านั้น พอวันต่อๆมา โอ้....รู้แล้วค่ะ..ว่าคนทำงานบัญชีเขาเครียดขนาดไหน...ตัวเลขหมุนในหัวติ้วๆๆๆๆๆเลยค่ะ ออกมานี่แบบมึนๆเลย ฮิๆๆๆ

นาชอบไปนั่งมองวิวค่ะ อากาศดี อิอิ

และก็ดีใจมากๆค่ะที่ได้เจอรุ่นพี่ที่เรียนจบจากมหาวิทยาลัยเดียวกับนาด้วยค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าจะมีผู้ชายเรียนบัญชีด้วย 5555+ ก็เลยทำให้หายเกรงๆไปบ้าง ทำงานก็เหนื่อยดีค่ะ แต่ว่าสนุก ดีกว่าอยู่ห้องละนะ อิอิ

นาทราบมาว่าเพื่อนนาเคยทำงานที่เดียวกับที่นากำลังไปทำนี่ละค่ะ...แต่ว่เราพลัดพรากจากันมานานถึง 3 ปีแล้ว ไม่มีเบอร์โทรติดต่อเลย พยายามจะติดต่อเพื่อนเก่าๆ เพื่อจะถามเบอร์โทรเขา เวลาลงมาพักเที่ยงก้พยายามมองหาตลอดหวังว่า..สักวันคงจะเจอเพื่อนคนนี้นะค่ะ...ไม่รู้ว่าจะเจอหรือเปล่าเพราะว่าวันๆไม่ได้เดินไปไหนเลยค่ะนั่งอยู่ที่เดียวตลอด ตอนเที่ยงกินข้าว ฟังๆพี่ๆนั่งโม้เรื่องงานก้หมดเวลาแล้วค่ะ อิอิ

นี่ค่ะวันแรกไปส่งเอกสารเจอพี่คนนี้ค่ะ

พี่แกสามารถมากค่ะ ใส่แว่นดำอ่นหนังสือพิมพ์...สงสัยว่าแสงคงมากไป ฮิๆๆๆๆ