ภาพผู้คนสะกดนิ่ง กับ นิทรรศการ “บนเส้นทางสีขาวที่เปื้อนเลือด” ในงาน 10th HA National Forum ระหว่างวันที่ 10-13 มีนาคม 2552 ที่อิมแพ็ค เมืองทองธานี กรุงเทพ ดิฉันรู้สึกแน่นที่หน้าอกและลำคอ พร้อมกับน้ำตาที่ไหลรื้นออกมาให้กับความรู้สึกของเพื่อนร่วมวิชาชีพ ดิฉันไม่สามารถกล่าวอะไรได้เลย ได้แต่กระชับมือกับเพื่อนให้แน่นขึ้นและส่งผ่านความรู้สึกที่เฉกเช่นเดียวกัน “ทำไมมันต้องเป็นอย่างนี้” ดิฉันถามตัวเองเหมือนกับคุณจิตติมา อรุณรัตนา พยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลหนองจิก จังหวัดปัตตานี ที่ถ่ายทอดเรื่องราวของพยาบาลที่ต้องปฏิบัติงานในสภาวะความไม่สงบกรณีสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ พยาบาลเป็นวิชาชีพที่ต้องช่วยเหลือคนบาดเจ็บโดยไม่เลือกว่าเขาคนนั้นจะเป็นผู้ใด อยู่ฝ่ายไหน เป็นหน้าที่ที่พวกเราเต็มใจจะทำ คืนแล้ว คืนเล่า ที่เธอต้องออกไปที่เกิดเหตุ แม้ว่าจะเกิดเหตุการณ์รุนแรงมากเพียงใดก็ตาม ต้องพบฝ่าฟันดงกระสุนที่ไม่มีคำว่าปราณีแม้แต่รถพยาบาลฉุกเฉิน “พวกเราไม่ใช่นางฟ้าที่ไม่ตาย” นี่หรือสิ่งตอบแทนที่พวกเราได้รับ ไม่มีอภินิหารใดที่จะช่วยเหลือได้ “เส้นทางที่พยาบาลสามจังหวัดชายแดนภาคใต้เลือก คือ....ผู้ป่วยในพื้นที่แห่งนี้” มันเงียบ มันน่ากลัว มันไม่ปลอดภัย เป็นสิ่งที่พยาบาลเหล่านี้ถ่ายทอดความรู้สึกออกมา แต่ภาระ หน้าที่ ความกรุณา ปราณี ไม่ได้เหือดหายไปกับวิชาชีพของพยาบาล พวกเขายังคงปฏิบัติหน้าที่ของตนเองด้วยความรับผิดชอบ หวังเพียงแต่...สักวัน ความสงบ รอยยิ้มจะเข้ามาแทนที่
ดิฉันขอยกย่อง ชื่นชม เป็นกำลังใจและร่วมอุทิศความดีงามให้ คุณอัจฉรา สกนธนวุฒิ เจ้าหน้าที่บริหารสาธารณสุข 7 และ คุณเบญจพัฒน์ แซ่ตื้น นักวิชาการสาธารณสุข 5 สถานีอนามัยประจัน อำเภอยะรัง จังหวัดปัตตานี คุณอัมริน กาแดร์ พยาบาลวิชาชีพ โรงพยาบาลกะพ้อ จังหวัดปัตตานี นักรบสุขภาพ ผู้กล้า ผู้เสียสละ ของชาวสาธารณสุขไทย
เสียดายที่ไม่ได้พบกันค่ะ
คุณจิตติมา ก็มาหรือ เสียดายไม่ได้ไปฟัง
สู้ สู้ค่ะ พยาบาลภาคใต้
น่าเห็นใจมาก เป้นกำลังใจให้พยาบาลสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ สักวัน คงพบกับความสงบ ขอให้ทุกท่านอดทน ทำเพื่อผู้ป่วยต่อไป
สวัสดีคะ
เสียดายไม่ได้ไปฟัง
แต่ได้อ่านเรื่องราวที่มุมนิทรรศการ
เป็นกำลังใจให้กับทุกคนคะ
ชื่นชมกับความเสียสละกับสาธารณสุขภาคใต้ครับ ขอให้ทุกคนปลอดภัย
อ่านเรื่องราวด้วยตนเอง มีความรู้สึกเช่นเดียวกันค่ะ พยาบาลเป้นผู้เสียสละเสมอ บางครั้งไม่ได้นึกถึงตัวเองด้วยซ้ำ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุมครองทุกชีวิตที่สามจังหวัดชายแดนภาคใต้ค่ะ
ความตายมีเส้นแบ่ง แค่เพียงลมหายใจเข้า - ออก
และลมหายใจเข้า - ออกก็ไม่ใช่ของเรา
ขอเป็นหนึ่งกำลังใจให้นางฟ้าทุกๆท่านค่ะ
แวะมาเป็นกำลังใจให้นางฟ้าชุดขาวนะคะ
ขอเชิดชู ผู้อุทิศ ชีวิตให้
ด้ามขวานไทย ยืนยง ดำรงอยู่
คนชุดขาว พราวเพริศเทิดพธู
โปรดรับรู้คนอยู่หลัง ...ยังชื่นชม
สวัสดีค่ะ
ขอเป็นกำลังใจทุกๆคน...ขอชื่นชม
ขอให้ทุกคนปลอดภัย
มาชมภาพ
เป็นกำลังใจให้คุณ...
เป็นกำลังใจให้ค่ะ พยาบาลทุกท่าน โดยเฉพาะ สามจังหวัดชายแดนค่ะ สู้ๆๆๆ
เพียงความคิดเห็นที่แตกต่าง
ต่างคนมีทางที่สร้างฝัน
กลายเป็นช่องว่างระหว่างกัน
กดดันอีกฝ่ายให้คิดตาม
หลายร่างหลายชีวิตต้องปิดฉาก
สังเวยความ " อยาก " ยากไถ่ถาม
สายเลือดไทยเคยใสสดและงดงาม
วันนี้ถูกมองข้าม " ความเป็นไทย"
ถ่ายทอดอุดมการณ์ผลาญพล่า
เข่นฆ่า สร้างอำนาจบาทใหญ่
เอาชนะคะคานกันร่ำไป
ผล..คือ..บรรลัย...ไม่เว้นวัน
สงสารแต่ผู้ไม่เกี่ยวข้อง
ที่จะต้องพลีชีวาอาสัญ
ได้แต่ถาม...ดินฟ้า..และเทวัญ
เมื่อไร..เขานั้น....จะสำนึก....
..........................................
สวัสดีครับ คุณน้อยหน่า แวะมาส่งกำลังใจให้กับผู้ทำหน้าที่เพื่อชีวิต เพื่อคุณธรรม และเพื่อประเทศชาติครับ
คุณน้อยหน่า
ขอบคุณนะคะ..กำลังใจไม่มีวันหมดไม่มีวันเหือดหายนะคะ...ขอบคุณจริงๆ
แวะมาให้กำลังใจนางฟ้าสีขาวครับผม
มีกำลังใจดีๆเสมอๆนะคะ
ปลอดภัยในทุกๆวัน
แวะมาทักทาย
ขอบคุณค่ะ
สวัสดีค่ะคุณน้อยหน่า
นี่ถ้าเป็นไปได้ พวกเราไปตดใส่ไอ้พวกใจร้าย
เอาแต่ฆ่าชีวิตคนอื่นให้ตาย ๆ ให้หมดเลย
มาให้อีกหนึ่งกำลังใจในการทำงานค่ะ
หวัดดีค่ะคุณน้อยหน่า เห็นและเข้าใจ เพราะชีวิตก็อยู่ในสามจังหวัดนั้น
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
สวัสดีค่ะ
อ่านแล้วเศร้าใจ มาเป็นกำลังใจให้อีกคนขอส่งความสุข ความห่วงใยมาให้ หวังว่าคงมีสักวันที่สามจังหวัดภาคใต้จะสงบสุข พบรอยยิ้ม