ช้าบ้างก็ได้ ล้มบ้างก็ได้ . . . ประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ของ Dialogue

beyondKM
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ
โปรดอย่าเข้าใจผิดคิดว่า Dialogue จะมาแทน Discussion . . . มันเป็นคนละอย่างกัน

       ผู้บริหารหลายท่านเมื่อได้เรียนรู้เรื่องการใช้เครื่องมือ ชิ้นใหม่ ถ้าไม่ มีใจ ให้กับเรื่องนั้นๆ ก็มักจะพยายามมองหา ช่องโหว่ ว่าเทคนิคนั้นๆ มันมี ข้อจำกัด อะไรบ้าง จะได้ใช้เป็น ข้ออ้าง ว่าทำไมจึงไม่ได้ใช้ ไม่ได้ลองนำไปปฏิบัติ วันก่อนตอนที่ผมอธิบายว่า “Dialogue” เป็นกระบวนการที่ช้า ( Slow Process) ไม่เหมาะที่จะใช้ หาคำตอบแบบเร็วๆ เพราะ Dialogue เป็นการพูดคุยอย่างที่ ไม่มีเป้าหมาย ไม่มีวัตถุประสงค์ที่ ตายตัว เป็นการปล่อยให้ความหมาย ไหลไป โดยไม่ได้ตั้งใจว่าจะต้องหาคำตอบให้ได้

       ผู้บริหารหลายท่าน พอได้ยินผมพูดเช่นนั้น ก็สวนออกมาอย่างทันควันว่า . . . ถ้าเช่นนั้น เขามองไม่เห็นเลยว่า Dialogue นั้นจะเป็นประโยชน์ต่อองค์กรของเขาอย่างไร ในเมื่อ Discussion แบบที่ใช้ๆ กันนั้นก็ได้ผลอยู่แล้ว . . . ผมจึงต้องอธิบายต่อไปว่า . . . โปรดอย่าเข้าใจผิดคิดว่า Dialogue จะมาแทน Discussion . . . มันเป็นคนละอย่างกัน องค์กรควรจะสอนให้คนในองค์กรรู้จักทั้งสองอย่าง บางครั้งก็ต้องใช้ Discussion บางครั้งก็ต้องใช้ Dialogue บ้าง เพื่อให้เกิดการ ผ่อนคลาย เพื่อให้สามารถ เปิดใจ กันได้ เพราะไม่จำเป็นว่าเราต้องเร็วเสมอไป ช้าบ้างก็ได้ ล้มบ้างก็ได้ เหมือนในเนื้อเพลงบางตอนที่ผมเคยได้ยินวัยรุ่นเขาฟังกัน (ไม่ทราบเหมือนกันว่าชื่อเพลงอะไร)

       ขอท่านอย่าได้นำ Dialogue ไปเทียบกับ Discussion แล้วบอกว่า Discussion ดีกว่า ไม่เสียเวลา และได้คำตอบเลย มันก็คงเหมือนกับการที่ท่านพูดว่า การทำงาน นั้นดี มีประโยชน์กว่า การพักผ่อน นั่นแหละ มันไม่ใช่ประเด็นที่ว่าจะต้องเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง จริงๆ แล้ว เราต้องการทั้งสองอย่างซึ่งก็คือ ต้องการทั้งการทำงานและการผักผ่อน ในองค์กรเองก็ต้องการวิธีการพูดคุยทั้งแบบ Discussion และแบบ Dialogue . . . ใครบอกว่าท่านต้องเลือกอันใดอันหนึ่งล่ะ ถ้าเลือกทำเพียงอย่างเดียว เช่นทำงานจนขาดการพักผ่อน แน่นอนล่ะแล้วชีวิตจะสมดุลได้อย่างไร ท่านคงจะเจ็บป่วยได้โดยง่าย

       การใช้แต่ Discussion ก็เช่นกัน ถ้าท่านใช้ไปเรื่อยๆ โดยไม่รู้จักใช้ Dialogue บ้าง บรรยากาศในที่ทำงานก็คงจะ ไม่สมดุล คือเป็นอย่างที่หลายๆหน่วยงานเป็นอยู่ในขณะนี้ นี่เป็นเพราะขาด Dialogue ที่จะมาช่วย สร้างสัมพันธ์ อันดีและ เปิดพื้นที่ ให้คนได้มีโอกาส เปิดใจ พูดกัน . . . นั่นแหละครับประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ของ Dialogue . . . ช้าบ้างก็ได้ ล้มบางก็ได้ . . . 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Beyond "KM"



ความเห็น (23)

เห็นด้วยครับ อาจารย์ครับ

การทำงานเองก็คงต้องเปิดใจกว้าง เครื่องมือนั้นก็ไม่ได้หมายความว่าจะช่วยพัฒนาองค์กรไปได้เพียงอย่างเดียว คงต้องผสมผสานกันไป ยึดถือ เป้าหมายองค์กร ที่สำคัญคือ "ความสุขที่สมดุล" ของคนในองค์กร

ป่วยการที่จะบอกว่า เครื่องมือไหนดีกว่ากัน วิวาทะแบบนี้ ทำให้ความคิดเเคบลง

เพราะการทำงานพัฒนาองค์กร เป็นศาสตร์ และศิลปะ ครับ :0

อาจารย์อธิบายชัดเจนดีค่ะ เทียบการทำงานและการพักผ่อน

ผู้บริหารส่วนมากมุ่งงานอาจจะชอบแต่discussion เพราะเข้าใจง่าย และคงไม่เข้าใจ dialogue เพราะอธิบายยากค่ะ

สวัสดีค่ะอาจารย์ประพนธ์ที่เคารพ

เห็นหัวข้อบันทึกนี้ของอาจารย์แว๊บแรกนึกถึงเพลงนี้เลยค่ะ  พอได้อ่านก็เลยอดไม่ได้ที่จะนำเพลงนี้มาฝากค่ะ

ด้วยความเคารพค่ะ
ตูน มน.

เนื้อเพลง: ล้มบ้างก็ได้
อัลบั้ม : Million Ways To Love (บอย โกสิยพงษ์)
แพ้ชนะ ทุกข์หรือสุข มันเป็นเช่นไร คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง
ไม่มีใครสอนให้มองเห็น ต้องล้มเอง รับเอง แพ้เอง รู้เองถึงจะค่อยๆ เข้าใจ
ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม
ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้
ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ
ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้
คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้นยังไม่เข้าใจ
ผิดหวังหรือสำเร็จอยู่ที่ข้างใน
คนหนึ่งคนกว่าจะเข้าใจ ต้องรู้ต้องโดนด้วยตัวเอง
ไม่มีทางลัดให้เดินเล่น ต้องล้มเอง รับเอง ลุกเอง รู้เอง ถึงจะค่อยๆ เข้าใจ
ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ ก็แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม
ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้
ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ
ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้
คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น ยังไม่เข้าใจ
เดี๋ยวซิ่ ลองฟังนี่ซิ่ จะผิดหวังหรือจะแพ้ ก็ตามแต่ ขอเพียงแค่ลองฟังนี่ซิ่
อย่าเพิ่งหนีซิ่ อย่าเพิ่งท้อซิ่ อย่าเพิ่งล้มความตั้งใจอะไรง่ายๆกันอย่างนั้นซิ่
คนทุกคนเคยผิดหวัง คนทุกคนมีปัญหา แต่ไม่ใช่ต้องหลบหน้า หรือเศร้าจนบ้าไปอย่างนั้นนี่
อย่างนี้ก็แย่ซิ่ ถ้าหัวสมองยังไม่ไหวก็ใช้หัวไปแทนได้นี่
ถ้าหากไม่ปล่อยให้เรียนรู้ในวันนี้ ก็แล้วจะมีวันที่เข้าใจไหม
ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้
ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ
ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้
คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้น ยังไม่เข้าใจ

เรียน ท่านอาจารย์ ครับ

เพลงที่อาจารย์พูดถึงน่าจะเป็น เพลง "ล้มบ้างก็ได้" ของ บอย โกสิยพงศ์ ครับ

มีเนื้อเพลงประมาณว่า

"ปล่อยมันให้ล้มบ้างก็ได้ ปล่อยมันให้แพ้บ้างก็ได้

ก็แค่หกล้มแล้วลุกขึ้นยืนใหม่ แพ้ก็แค่ต้องเข้าใจ

ล้มบ้างก็ได้ และเธอจะแพ้บ้างก็ได้

คำว่าชนะนั้นคงไม่ยิ่งใหญ่ ถ้าคำว่าแพ้นั้นยังไม่เข้าใจ"

ในยุคปัจจุบัน ผู้บริหาร ต่างก็ต้องการสร้างความสำเร็จในงาน ซึ่งในบางครั้งเป็นการบรรยากาศที่ตรึงเครียดให้กับผู้ปฏิบัติงานโดยไม่รู้ตัว ยิ่งกระบวนการยิ่งเร็วก็ยิ่งยากที่จะรู้ตัวครับ และอาจทำให้การกระทำเป็นไปเพื่อ "คุณค่าเทียม" มากกว่า"คุณค่าแท้" ครับ

ความรู้สึกที่เกิดขึ้นเมื่ออ่าน คือ เหมือนมีลมแรงในช่วงต้น และค่อยๆเบาลงช่วงท้าย :)

เขียนเมื่อ 

สวัสดึครับ ท่านอาจารย์

อ่านบันทึกนี้แล้วทำให้ผมต้องย้อนกลับไปทบทวนประสบการณ์

การสังเกตการณ์วง Dialogue  หลายๆ ครั้งที่ประสบในหน่วยงานครับ

ซึ่งก็มีหลากหลายรสชาด ทั้งสำเร็จมาก และสำเร็จน้อย

แต่ขอกลับไป รวบรวมสมาธิ ไตร่ตรองอีกสักนิด

เดี๋ยวจะขออนุญาตกลับมาอีกทีนะครับ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณตูนมากครับสำหรับเนื้อเพลง ขอบคุณอาจารย์โสรจเช่นกัน เข้าใจว่าทั้งสองท่าน "เฉลย" มาพร้อมๆ กัน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณเอก และอาจารย์หมออัจฉราที่มาช่วย "ต่อยอด"

รู้อยู่แล้วครับว่า ณภัทร ต้องไม่พลาดบันทึกนี้แน่ เพราะ "อิน" กับเรื่อง Dialogue นี้อยู่แล้ว

ตามมาอ่านค่ะอาจารย์ประพนธ์...พี่ใหญ่เห็นด้วยอย่างยิ่ง..คนเราต้องมีศิลปะในการ dialoque จึงจะสื่อถึงกันได้อย่างราบรื่น และทำให้เรื่องยากๆเป็นเรื่องง่ายๆ ...หลายคนที่ผ่านการ coaching เรื่องนี้มาแล้ว...ดีขึ้นมากค่ะ...

                               nongnarts

เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ

  • ชอบมากครับกับการยกตัวอย่างที่ว่า ..  การทำงาน นั้นดี มีประโยชน์กว่า การพักผ่อน
  • พูดถึงเรื่อง "ช้า" กับ "เร็ว" ผมก็เคยพยายามสื่อในหลายที่ หลายครั้งเช่นกันครับ  เช่นในเรื่องการเรียนการสอน  ผมเคยพูดว่า .. " ปล่อยให้เขาได้ช้า และยากบ้างเถอะครับ เขาจะได้เรียนรู้อะไรได้ชัดเจนแจ่มแจ้งบ้าง " ไม่ใช่อะไรๆก็  "ทำอย่างนี้สิ ง่ายกว่า "  "อย่าทำแบบนั้นสิ มันช้า"
  • หรือบางทีผมก็ตั้งคำถามว่า ไปเชียงใหม่โดยเครื่องบิน กับการขับรถไปเอง อย่างไหนดีกว่า .. สุดท้ายก็มาลงเอยที่ว่า ความเร็วไม่ใช่คำตอบสุดท้ายเสมอไป .. คนที่มองอย่างหยาบ และมองในมุมแคบๆเท่านั้นที่สรุปว่า ไปเครื่องบินดีกว่า  หรือขับรถไปเองดีกว่า
  • สุดท้ายแล้วล้วนขึ้นอยู่กับเป้าหมาย และคุณค่า ว่าเราต้องการอะไรกันแน่
  • หวังแต่ผลลัพธ์อย่างเดียว โดยไม่ใส่ใจ Process ก็เท่ากับวิ่งเข้าใกล้ความเป็น "หุ่นยนต์" มากขึ้นทุกที ... ผู้บริหารหากมีความคิดเยี่ยงนี้ ควรพิจารณาลาออกไปทำอย่างอื่นเสีย  ก็จะเป็นบุญขององค์กรครับ
เขียนเมื่อ 

สวัสดีครับ ท่านอาจารย์ประพนธ์ ครูบาอาจารย์ และกัลยาณมิตรทุกท่าน

ผมคิดว่าสิ่งที่ท่านอาจารย์ได้สรุปไว้ในย่อหน้าสุดท้ายนั้นผมคิดว่าคือเป้าหมายและประโยชน์ที่หลายๆ คนมักมองข้ามด้วยเหตุว่า มันต้องอาศัยความ "ช้า" จึงจะสัมผัสได้

...Dialogue ที่จะมาช่วย “สร้างสัมพันธ์” อันดีและ “เปิดพื้นที่” ให้คนได้มีโอกาส “เปิดใจ” พูดกัน . . . นั่นแหละครับประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ของ Dialogue ...

ผมเคยตั้งคำถามกับตัวเองถึงเรื่อง Dialogue และ Discussion อยู่หลายครั้งครับ

สำหรับความเห็นในตอนนี้ ผมคิดว่าถ้าทุกคน "เปิดใจ" "ให้เกียรติ" และ "เคารพกัน" แล้ว

มันคงจะไม่มีความแตกต่างระหว่าง Dialogue และ Discussion อีกต่อไป 

ผมคิดว่าหากทุกคนในวงสนทนาไม่ว่าจะแบบไหนก็ตาม เปิดใจแล้วก็ฟังกัน เราก็น่าจะได้บรรยากาศดีๆ แบบ Dialogue  จะ Discussion กันมันก็เป็น Dialogue

ผมคิดว่า สุดท้าย สิ่งที่ทุกองค์กรต้องการก็คือ การสื่อสารแบบใจถึงใจ ซึ่ง Dialogue ก็คือกระบวนการที่จะนำพาไปสู่สิ่งนั้นครับ

ขออนุญาตเพียงเท่านี้ก่อนนะครับ

หวังว่าจะมีความเห็นของอาจารย์ หรือท่านอื่นๆ มาช่วยกันทำให้ "ความหมาย" นั้น "ไหลเวียน" ไป ให้เกิดเป็น "ความหมายใหม่" อันเกิดจากการ "คิดร่วมกัน" ครับ

เขียนเมื่อ 
  • ภาวะหนึ่งที่พบในกระบวนการ Dialogue จากการสังเกตตัวเองตอนฝึกฝนช่วงแรกคือ การหยุดความคิดปรุงแต่ง หรือการปิดสวิชท์สมอง แล้วเปิดสวิชท์ใจให้ทำงานเพื่อฟังเขาอย่างตั้งใจและไตร่ตรองตาม...ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากด้วยสติ และก็หายไปเร็วมากเมื่อหลุดจากสติ  แต่ก็ดึงกลับไปกลับมาเหมือนการกระชาก...เป็นกระบวนที่ช้าจริงอย่างที่ท่านอาจารย์กล่าวไว้
  • หลังจากเปิดใจ เรียนรู้ ปรับจูน...จะเข้าสู่ภาวะผ่อนคลาย และเห็นพลังของปัญญา ที่ไม่ต้องยึดติดกับความคิดอะไรทั้งสิ้น
  • ในการนำมาใช้กับกลุ่มคนในหน่วยงาน มีอุปสรรคเพราะยังไม่ผ่าน "ภาวะการกระชาก" จนรู้สึกว่าถูกกดดัน ต้องมาอดกลั้น (Feedback ของผู้ร่วมอบรม)
  • ซื้อแผ่นDVD ของท่าน Krishnamurti และ David Bohm มาดูบทสนทนาของนักปราชญ์ ...เห็นพลังจากความสงบค่ะ
  • ขอบพระคุณสำหรับคำแนะนำค่ะ
  • Dialogue   ช่วยให้โจรกลับใจ
  • เหมือนที่ อาจารย์ว่าจริงๆค่ะ
  • เพราะ ผู้บริหารหลายคนเริ่มฟังๆๆๆๆๆมากขึ้น
  • และผู้น้อย  ก้เริ่มกล้าที่จะพูดๆๆๆๆๆมากขึ้น เช่นกัน
  • ขอบคุณอาจารยมากค่ะ
  • สำหรับแนวคิดดีๆที่ให้วันนี้ ที่ ม.พายัพ
เขียนเมื่อ 

ฟังที่คุณมนัญญาเล่าเมื่อวาน. . . สนุกสนาน และได้ประโยชน์มากครับ . . . ประทับใจการเสวนาช่วงบ่ายมาก . . . เป็นวงที่มีพลัง เพราะเป็นการเล่าเรื่องของผู้ที่ทำจริง

บุญมี
IP: xxx.28.180.202
เขียนเมื่อ 

สวัสดีอาจารย์

พอดีอยากจะทำวิจัยเกี่ยวกับการจัดการความรู้ เป็นวิทยานิพนธ์ระดับปริญญาเอก อยากจะให้อาจารย์ช่วยแนะนำหัวข้อให้หน่อยว่า ควรจะวิจัยหัวข้ออะไรดี ยังไงก็ขอรบกวนอาจารย์ด้วยนะครับ

เขียนเมื่อ 

เห็นด้วยกับที่อาจารย์บอกว่ามันไม่สามารถแทนที่กันได้จริงๆ ไม่มีอะไรดีกว่า แย่กว่า

การใช้ Discussion กับ Dialogue ขึ้นอยู่กับสถานการณ์นั้นๆว่าเป็นยังไงมากกว่าจริงๆค่ะ ขึ้นอยู่กับผู้ใช้ว่าจะเลือกอะไรให้เหมาะสมกับสถานการณ์นั้นๆด้วยค่ะ

เขียนเมื่อ 

โชคดีจังที่ตามมาอ่าน ตามคำเชิญชวน ถ้าคนเราสื่อสารกันด้วยใจ มิใช่ใช้แต่หัว การพูดคุยจะได้ไออุ่นแห่งความรัก และความสุข

สวัสดีค่ะ

อ่านแล้วชอบมากค่ะ เพราะหลายครั้งหลายคน รวมทั้งตัวเองด้วย ก็มักจะเข้าใจผิดว่า ... Dialogue กับ Discussion เป็นสิ่งเดียวกัน

ชอบเป็นพิเศษที่กับคอมเม้นท์ของอ. Handy และ
คุณ ซวง ณ ชุมแสง ค่ะ

(^___^)

เขียนเมื่อ 

ตามมาอ่าน blog ของอาจารย์คะ...อ่านแล้วชอบ เข้าใจ ชัดเจนขึ้นคะ.... "

" กาดนัด KM_PYU"

เป็นกระบวนการบริหารที่ทำให้องค์กรอบอุ่นทีเดียวค่ะ  ผลที่ตามมาคือได้ทั้งคนได้ทั้งงาน

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณอาจารย์ประพนธ์ครับ ช่วงนี้ผมก็ศึกษา dialouge อยู่เหมือนกันครับ ก็พยายามเริ่มใช้ที่บ้านก่อนนะครับ

เขียนเมื่อ 

รับความรู้ครับ อาจารย์ :) ...

wuttikai
IP: xxx.67.135.66
เขียนเมื่อ 

ผมมีปัญหาตรงที่ บางทีมีบางเรื่องที่อยากจะไดอาหล้อกต่อ แต่เวลามันไม่มี ก็จึงพยายามดิสคัสฉั่นแบบอารมณ์เย็น ๆ ก็ได้บ้างไม่ได้บ้าง คง "ล้มแล้วลุกต่อ" กระมัง แต่ทั้งสองวิธีคงเป็นเรื่องโยโสมนสิการ น่ะ เน๊าะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะ ท่านอาจารย์ประพนธ์

          “Dialogue” เป็นกระบวนการที่ช้า (Slow Process) ไม่เหมาะที่จะใช้ “หาคำตอบแบบเร็วๆ” เพราะ Dialogue เป็นการพูดคุยอย่างที่ “ไม่มีเป้าหมาย” ไม่มีวัตถุประสงค์ที่ “ตายตัว” เป็นการปล่อยให้ความหมาย “ไหลไป” โดยไม่ได้ตั้งใจว่าจะต้องหาคำตอบให้ได้
          Dialogue จะมาช่วย “สร้างสัมพันธ์” อันดีและ “เปิดพื้นที่” ให้คนได้มีโอกาส “เปิดใจ” พูดกัน

ผลสุดท้าย  องค์กรแห่งนั้นมีความเจริญรุ่งเรืองยิง่ๆขึ้น เนื่องจากพนักงานทุกคน  มีความรู้สึกว่าตนนั้นได้เป็นส่วนหนึ่งขององค์กรค่ะ

หมายเลขบันทึก

247248

เขียน

09 Mar 2009 @ 12:55
()

แก้ไข

12 Feb 2012 @ 05:32
()

สัญญาอนุญาต

ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน
ความเห็น: 23, อ่าน: คลิก