สิ่งที่เราหวัง ไม่ได้เป็นดังที่หวัง เราต้องทำใจ

ชีวิตของคนทำงาน จะทำงานใด มักจะตั้งความหวังไว้เสมอ อยากให้งานสำเร็จ ถูกต้อง และทันเวลาภายในกำหนด หากงานใดที่หวังไว้ไม่เป็นไปตามที่หวัง จะทำให้เกิดอาการทุกข์ใจ  การนำธรรมมาใช้กับปฎิบัติงานจึงเป็นสิ่งสำคัญที่ผู้ปฎิบัติงานจะต้องพึงปฎิบัติ

วันนี้ สำนักงานได้จัดโครงการพัฒนาบุคลากรด้านคอมพิวเตอร์ เพื่อให้บุคลากรได้เพิ่มทักษะและมีความชำนาญด้านคอมพิวเตอร์ อันจะมีส่วนในการนำไปพัฒนางานด้านเทคโนโลยี่และสารสนเทศ ให้มีความก้าวหน้าและทันสมัยยิ่งขึ้น จะทำให้การสนองตอบความต้องการของประชาชนได้มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น

ปรากฎว่าเจ้าหน้าที่บางคนที่มีคำสั่งให้มาอบรม ติดภารกิจ บางคนต้องเดินทางไปอบรมที่ส่วนกลาง บางคนต้องติดภารกิจอื่น ๆ ไม่สามารถมาเข้ารับการอบรมตามหลักสูตรได้ ทำให้การอบรมไม่เป็นไปตามที่หวังไว้ ทำให้ต้องปรับแผนใหม่ ต้องหาคนอื่นเข้ารับการอบรมแทน

 

ยิ่งกว่านั้นบางคนไม่ให้ความสำคัญในการพัฒนาตัวเอง ไม่อยากรู้ ไม่อยากเห็น และไม่อยากเป็น กลัวจะลำบาก เดี่ยวรู้มากจะเพิ่มงานให้ตนเองมากขึ้นอีก...  คนประเภทนี้ก็ยังมีอยู่

บางคนอยากจะไปเข้าอบรม แต่ดูตารางการอบรมแล้ว ไม่ไหว ต้องนั่งทั้งวัน สุขภาพไม่เอื้ออำนวย คงไปไม่ไหว ไม่ไปดีกว่า

บางคนอายุมากแล้ว หากไปเรียนก็อายน้อง ๆ ทำให้น้อง ๆ เข้าต้องมาเสียกับเรา ทำให้การเรียนล่าช้า แก่แล้วจะเอาอะไรมากมาย มีอายุมาไดแค่นี้ พี่ก็พอแล้ว ไม่เข้าอบรมดีกว่า คนที่คิดเชิงลบเช่นนี้ก็ยังมี

โครงการที่คิดว่าว่าเป็นโครงการที่ดีมีประโยชน์ แต่บางคนกลับเห็นว่าเป็นเรื่องไร้สาระ เสียเวลา คนที่คิดเช่นนี้ก็ยังมีอยู่ จึงเป็นเรื่องที่คนคิดจะทำความดีบางครั้งก็ต้องทำใจ ทำเป็นคนตาบอด หูหนวก และเป็นใบ้เสียบ้าง การทำความดีถึงจะดี

 

...การทำความดี เป็นเรื่องที่ดี แต่ถ้าเจอคนไม่ดี ก็อย่าทำให้ความดี เป็นเรื่องที่ไม่ดีไป จะเป็นการเสียความดี..งง!!