ใบตะเคียนทองเป็นพืชอาหารสำหรับเลี้ยงตัวอ่อนของผึ้งกัดใบชนิดที่ 13

เราอาจคาดไม่ถึงว่าผึ้งกัดใบใช้พืชอะไรเป็นพืชอาหารเลี้ยงตัวอ่อน ข้าพเจ้าได้รายงานมาเป็นลำดับติดตามตั้งแต่ วันที่ 3 กรกฎาคม พ.ศ. 2551 จนปัจจุบัน มีพืชที่ค้นพบว่าผึ้งกัดใบจะตัดใบเป็นวงกลมที่ได้รวบรวมแล้ว 12 ชนิดดังนี้ 1.กาหลง 2.เงินไหลมา 3.พุด 4.มะม่วง 5.อัญชัน 6.กุหลาบ 7.เฟื่องฟ้า 8.คูณ  9.มะขามเทศ 10.พยุง 11.พญาวานร 12.ประดู่ และชนิดที่ 13.ได้แก่ ต้นตะเคียนทอง โดยพืชที่จะเป็นอาหารเลี้ยงตัวอ่อนพิจารณาจากการตัดใบเป็นวงกลม ยิ่งตัดใบเป็นจำนวนมากตั้งแต่ 5 ถึง 10 วงแล้วแสดงว่าพืชชนิดนั้นสามารถนำไปเลี้ยงตัวอ่อนของผึ้งกัดใบได้ ดังใบของต้นตะเคียนทองพบล่าสุดเมื่อวันศุกร์ที่ 6 มีนาคม 2552 ณ. บริเวณสวนป่าเฉลิมพระเกียรติ ศูยน์หันตรา มหาวิทยาลัยเทคโลโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา นั้น พบว่า ผึ้งกัดใบตัดใบของต้นตะเคียนทองไปมาก ตั้งแต่ 5 ถึง 8 วง ต่อใบ แต่ไม่ได้ทำให้พืชชะงักการเจริญเติบโตแต่ประการใดเนื่องจากเป็นใบเดิม มิได้ กัดกินทำลายแบบแมลงศัตรูพืช ต้นตะเคียนทอง มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า Hopea odorata  ( Roxb.) วงศ์ DIPTEROCARPACEAE  ชื่อสามัญโกกี้   แคน   จะเคียน   ตะเคียนใหญ่ , กะกี้ , แคน   จูเค้ โซเก , ตะเคียนทอง  , ไพร ชื่อสามัญอังกฤษ Iron Wood ถิ่นกำเนิด เอเชียเขตร้อน จัดเป็นไม้ยืนต้น ลักษณะของพืช เป็นไม้ยืนต้นขนาดใหญ่ ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ กลม หรือรูปเจดีย์เปลือกหนาสีน้ำตาลดำแตกเป็นสะเก็ด กระพี้สีน้ำตาลอ่อน แก่นสีน้ำตาลอมเหลือง  ใบ เป็นใบเดี่ยวรูปไข่ เรียงสลับ แกมรูปหอก หรือรูปดาบ เนื้อใบค่อนข้างหนา ปลายใบเรียว โคนใบมนป้านและเบี้ยว หลังใบมีตุ่มเกลี้ยง ปลายโค้งแต่ไม่จรดกัน  ดอก   เล็กสีขาว   หรือเหลืองอ่อน   ออกเป็นช่อตามง่ามใบ  ออกดอกช่วงเดือนมกราคม – มีนาคม   ผล   รูปไข่ เกลี้ยงปลายมนเป็นติ่งคล้ายหนามแหลม   มีปีกยาว   2  ปีก   ปีกสั้น   3  ปีก  ผลแก่ในช่วงเดือน   มีนาคม – เมษายน เป็นต้นไม้ประจำจังหวัดปัตตานี