อย่าพยายามวิ่งตามกิเลสของคนอื่น...

            วันนี้ว่าง ๆ เลยจัดหนังสือที่มีในห้อง เห็นสมุดเล่มหนึ่งที่ใช้จดตอนสมัยเรียน เปิดอ่านผ่าน ๆ ตา สะดุดตรงที่เรื่องของกลุ่ม และกระบวนการกลุ่ม ก็เลยถือโอกาสทบทวนความรู้ที่เรียนมาซะเลย...

             พูดถึงเรื่องการศึกษาพฤติกรรมมนุษย์ มีการศึกษาตั้งแต่ระดับบุคคล ระดับกลุ่ม จนกระทั่งถึงระดับองค์การ...

 

                       


             ระดับบุคคล   เป็นการศึกษาพฤติกรรมของคน ๆ หนึ่ีง...

             ระดับกลุ่ม     เป็นการศึกษาถึงปฏิสัมพันธ์ระหว่างคนในกลุ่ม...

      และ ระดับองค์การ เป็นการศึกษาถึงโครงสร้างของอยู่ร่วมกันของกลุ่มหลาย ๆ กลุ่ม...

             สำหรับผมแล้ว ผมมองว่า "กลุ่ม" เป็นปฏิสัมพันธ์ระหว่างบุคคลนำไปสู่การรวมตัว แล้วเรียกว่า "กลุ่ม" มีทั้งกลุ่มที่เป็นทางการและกลุ่มที่ไม่เป็นทางการ...

            ปรากฏการณ์การรวมตัวกันของคนในสังคม มีให้เห็นกันอยู่บ่อย ๆ นะครับ โดยเฉพาะการรวมกันเฉพาะกิจ เป็นการรวมตัวกันเพื่อเป้าหมายอย่างใดอย่างหนึ่ง อาจจะเป็นเป้าหมายของคน ๆ เดียวหรือเป็นเป้าหมายรวมของบุคคลทั้งหมด นั่นก็คือเป้าหมายของกลุ่มนั่นเอง...

 

                     


            การรวมตัวกันแล้วมีเป้าหมายแห่งการรวมตัวที่ชัดเจน มีวัตถุประสงค์ของกลุ่ม มีทิศทางและแนวทางที่แน่นนอน และมีกระบวนการกลุ่มที่ถูกต้องเหมาะสมย่อมทำให้เกิดประโยชน์จากการรวมตัวของกลุ่มนั้น ๆ ...

           แต่หากการรวมตัวนั้นแค่เกิดขึ้นจากความอยากหรือความต้องการของคน ๆ ใดคนหนึ่งหรือเพื่อประโยชน์ของคนบางส่วนเท่านั้น การรวมตัวนั้นอาจจะเป็นการรวมตัวเพียงเพื่อการสนอง "กิเลส" อาจจะไม่สามารถนำพากลุ่มไปสู่เป้าหมายที่ต้องการก็ได้...

           เหมือนอย่างกับคำที่ผมมักจะได้ยินกัลยานมิตรท่านหนึ่งพูดเสมอ ๆ ว่า "อย่าพยายามวิ่งตามกิเลสของคนอื่น" ครับ...