ผมเพิ่งตื่นนอน
ครับ-เป็นเช่นนั้นจริง  วันนี้เป็นวันแรกในหลายรอบสัปดาห์ที่ผมเผลอเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำ 
ตื่นมาอีกทีก็เกือบๆ จะหกทุ่มเข้าไปแล้ว

ผมมานั่งสำรวจดูเรื่องราวต่างๆ ที่คิดว่าอยากจะเขียนบันทึก
พานพบหลายเรื่องก่ายกอง-ซ้อนทับกันอยู่อย่างหลากหลาย
บางเรื่องเขียนค้างไว้  ขณะที่บางเรื่องมีเฉพาะหัวข้อเรื่องและประเด็นเกริ่นกล่าวไว้อย่างคร่าวๆ

หัวค่ำ...
ผมไม่ได้ตั้งใจจะนอนเลยแม้แต่น้อย
ผมพาสองหนุ่มเข้าไปยังห้องนอน  เปิดเครื่องปรับอากาศแต่เพียงนิด  พร้อมๆ กับการเล่าเรื่องรามเกียรติ์ ตอนพระลักษณ์ต้องหอกโมกศักดิ์ให้กับชายหนุ่มในวัยเด็กของผมได้รับฟัง  หลังจากคืนก่อนนั้น  ผมเล่าเรื่องพาลีสอนน้องไปแล้วรอบหนึ่ง

หัวค่ำ...
น้องดินบอกว่า  สอบเสร็จจะกลับไปเตรียมตัวบวชเณรที่กาฬสินธุ์อีกครั้ง
ส่วนเจ้าจุกก็ยืนยันว่าจะกลับไปเป็นคนถือย่ามให้ “เณรพี่”
น้องดิน รบเร้าว่าให้ผมส่งข่าวคราวของการบวชไปยังลุงป้าน้าอา-ชาวบล็อกอย่างถ้วนทั่ว
ผมก็ได้แต่รับปากอย่างกว้างๆ ...
พร้อมๆ กับการถามย้ำว่า  “จะบวชจริงๆ - เหรอ” ...

ครับ...
วันนี้บวช  แต่ไม่แน่  ถึงวันนั้น  เขาอาจเปลี่ยนใจที่จะไม่บวชก็เป็นได้

แต่ตอนนี้ เวลานี้  ผมยังเหนื่อยเกินกว่าจะเขียนบันทึกใดๆ ได้
จึงได้แต่หวนกลับไปดูร่องรอยชีวิตของตนเองตามวิถี “วันนี้เมื่อสองปีที่แล้ว..”

บันทึกแรก
เป็นเรื่องราวที่เขียนถึงความทรงจำในบางเรื่องที่เกิดขึ้นกับวิถีการเวียนเทียน
และอีกบันทึกก็เขียนถึงหนังสือในดวงใจที่ผมหลงรักราวกับชายหนุ่มที่หลงรักหญิงสาวอย่างสัตย์ซื่อ

อ่านเรื่องราวความคิด ความรู้สึกของตนเองเมื่อสองปีที่แล้ว...
ยิ้มให้กับมิตรภาพของกัลยาณมิตรที่มาท่องทักในวันนั้นอย่างอบอุ่น
และยิ้มให้กับการเผลอหลับตอนหัวค่ำของตนเองอย่างขำๆ

และขณะนี้  ก็ไม่มีอะไรมากไปกว่า  การคิดถึงอดีตอันดีงามของชีวิต ผ่านบันทึกสองเรื่องสองมุม - ของวันนี้เมื่องสองปีที่แล้ว

....

ระหว่างเดินทางกลับผมได้พูดจาพาทีกับนิสิตหญิงท่านหนึ่ง เราคุยกันในประเด็นความทรงจำในอดีตเกี่ยวกับการเวียนเทียนเนื่องในวันสำคัญของพระพุทธศาสนา  และเราต่างมีความทรงจำที่เหมือนกัน คือ “คิดถึงค่ำคืนการเวียนเทียนที่วัดประจำหมู่บ้านที่ห้อมล้อมด้วยผู้คนหลากวัย” 

http://gotoknow.org/blog/pandin/81981
เวียนเทียน : อดีตและปัจจุบันในค่ำคืนอันดีงามของชีวิต

...

“ฉันไม่ได้รักพี่ลอ  เพราะพี่ลอไม่มีเจ้าของ  ฉันไม่ได้รักพี่เพราะเหตุอะไรทั้งนั้น  ฉันรักพี่เพราะว่าฉันเกิดมาสำหรับพี่  ถ้าเพื่อนเขาเป็นคนดี  แม้ว่าฉันตกไปเป็นน้อย  ใช้ฉันให้ไถนาอย่างควาย  ฉันก็ไม่ปริปาก” 

“ชาติหน้าฉันจะไปตกนรกร้อยกัลป์  แสนกัลป์อย่างไรนั่นยอมแล้ว  แต่ในชาตินี้  ในชาติที่ได้มาพบแพงก็จะขอเป็นผัวมัน  รักมันให้สมกับที่มันรักฉันให้จงได้”

http://gotoknow.org/blog/pandin/82049
Book tag (1) : บันเทิงเริงใจกับหนังสือในดวงใจของข้าพเจ้า