เพื่อน....คำที่มีความหมายดีๆๆ ไม่มีที่สิ้นสุด

วรชัย  เพียทา....เรียกสั้นๆ หมีเป็นเพื่อนสมัยเรียนระดับปริญญาตรีที่ม.ราชภัฏเลย....

เราเป็นเพื่อนที่สนิทกันเพราะเรียนห้องเดียวกัน...และมีฐานะทางบ้านที่ค่อนข้างยากจนเหมือนกัน...

สมัยเรียนเพื่อนจะช่วยติวให้เสมอเพราะเขาเรียนเก่งเกือบทุกวิชา...หมีเคยได้รับคัดเลือกไปร่วมเรือเยาวชน..ที่มีเพียง 10 ประเทศที่สอบผ่าน ตอนนั้นเรียนอยู่ ปี 3....

และทำหน้าที่ประธานนักศึกษาด้วย...หมีเป็นนักเรียนทุน พอจบก็ได้เป็นครู(คุรุทายาท) ได้รับ..เกียรตินิยมอันดับ 1...(ขนาดต้องลาไปเรือเยาวชนอาคเนย์ 1 เดือน)

เมื่อจบต้องไปสอนประถม หมีจึงหาโอกาสเรียนต่อปริญญาโท....และตอนนี้เขาสอบชิงทุนไปทำวิจัยที่ญี่ปุ่น...และสอบเรียนต่อปริญญาเอกที่ญี่ปุ่นด้วย..แต่ก็มีข้อตกลงหลายอย่างของทางราชการ....(ข้าพเจ้าไม่ค่อยรู้รายละเอียดเท่าไหร่)...เป็นเวลา 2 ปี และต่อสัญญาอีก 2 ปี...

วันหนึ่งข้าพเจ้าได้รับโทรศัพท์ จากญี่ปุ่น...เพื่อบอกว่ามีเรื่องจะเล่าให้ฟัง....เขาบอกว่าเขาไปงานเลี้ยงกับเพื่อนได้ดื่มเหล้า..และกาแฟต่อเนื่องกันหลายชั่วโมง..จนได้ยินและรู้สึกเหมือนมีของหล่นทับที่หัวใจ..(ตุ๊บ)...อย่างแรง..ความรู้สึกทั้งหมดหายไป...ชั่วอึดใจนึงก็กลับมา...เขาจึงรู้แล้วว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น...เพื่อนญี่ปุ่นพาไปหาหมอ..หมอบอกว่า..ภาวะหัวใจเต้นผิดปกติ..หมีจึงคิดหนัก..ทุกครั้งก่อนหลับตานอน..เขากลัวว่าตอนเช้าจะไม่มีโอกาสได้ตื่น...เพาะตอนนี้ลูกชายคนโตอายุเกือบ 4 ขวบ..และอีก 1คน กำลังอยู่ในท้องภรรยา...ข้าพเจ้าได้ฟังแล้วก็อดร้องไห้ไม่ได้....นึกถึงว่าขนาดเราอยู่กับครอบครัวเราก็ยังรู้สึกเป็นทุกข์ใจ..นี่อยู่ถึงต่างแดนต่างถิ่น...คงทรมานใจ...ยังไงก็ตาม..ความรุ้สึกดีๆๆ.ความห่วงใยจะส่งให้นายเสมอ..ขอให้สู้ต่อไป..เพราะเธอคือคนดีและคนเก่ง..ที่สังคมไทยยังต้องพึ่งพา..

ทุกวันนี้ข้าพเจ้าเป็นครูแล้ว..ยังต้องเรียนรู้และขอคำแนะนำจากหมีอยู่เสมอ.....ขอเป็นกำลังใจให้ทุกๆๆคนที่มีปัญหาอยู่นะคะ...ขอให้ผ่านพ้นด้วยดี..รวมถึงนายด้วยนะหมี..สู้ๆๆๆ