วันก่อนได้มีโอกาสไปนั่งฟัง การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของทีมงานตำบลท่าเยี่ยม จังหวัดพิจิตร ที่มีทีมงานทั้งขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น หน่วยงานภาครัฐในชุมชน ตัวแทนภาคประชาชน มาเล่าเรื่องกระบวนการทำงานในตำบลท่าเยี่ยมให้กับ เจ้าหน้าที่สถานีอนามัยในจังหวัดพิจิตร ได้รับฟัง
ในที่ประชุม ได้มีการนำเสนอแนวคิดสามเหลี่ยมเขยื้อนภูเขา ของ อ.นพ.ประเวศ วะสี เกี่ยวกับการทำงานที่มีส่วนร่วมของทั้งสามส่วน เพื่อใช้ในการแก้ไขปัญหาที่ยากๆ ซึ่งพวกเราก็นำมาใช้กันหลายปีมาแล้ว ผมได้มีโอกาสคุยกับน้องๆหลายคน เขาก็บอกว่าก็ทำอยู่แล้วยังงัยต่อไป
ผมจึงบอกให้น้องๆ ลองเปลี่ยนมุมในการมอง และตั้งคำถามในแต่ละมุมใหม่ดู อาจจะได้วิธีการทำงานที่ใหม่ๆกว่าการที่ไปนั่งจัดประชุมแบบสามฝ่ายได้ นั่นคือ จากมุมของนักวิชาการ ลองเปลี่ยนเป็นการใช้คำพูดว่า กระบวนการทางวิชาการ เราต้องทำอย่างไร ทำเรื่องอะไร เป็นต้น ซึ่งจะทำให้เรามีมุมมองในการทำงานใหม่ๆมากขึ้น หรืออย่างในกรณีของภาคการเมือง ลองเปลี่ยนเป็นกระบวนการทางการเมืองเราจะทำอย่างไร อาจจะเป็นเรื่องของการออกข้อบังคับ เทศบัญญัติ อะไรทำนองนี้ได้ไหม มุมของประชาสังคม ก็เปลี่ยนเป็นกระบวนการทางประชาสังคม จะทำอย่างไรให้ยั่งยืน พึ่งตนเองได้ แล้วเอากระบวนการของมุมทั้งสามมาร้อยเรียงกัน ก็น่าจะมีแนวทางการทำงานแบมีส่วนร่วมใหม่ๆขึ้นได้
ใครมีแนวทางอย่างอื่นๆบ้างไหมครับ ลองมาแลกเปลี่ยนกัน
