คนเราพึงปรารถนาความไม่มีโรค

แดดส่องฟ้าเป็นสัญญาวันใหม่  คนเรามีจิตใจแจ่มใสร่าเริงร่างกายก็สดชื่นดีนะครับ  ยามเช้านี้ที่เมืองหาดใหญ่ดวงตะวันลอยขึ้นพ้นขอบขุนเขาคอหงส์เร็วมากทอแสงสาดส่องทาบทาทุกสิ่งที่แสงส่องถึงนั้นเป็นสีดั่งทองทาเลยละ

ในบรรยากาศสดสวยยามเช้าเช่นนี้ 

 มองอะไรก็ดูดีไปทุกอย่างเลยครับ  ก่อนรุ่งสางเสียงนกร้องก้องไพรมวลหมู่จักจั่นเรไรก็ร้องระงมให้หวนนึกถึงวัยเด็กน้อยบ้านนอกนาข้าวยามเดือนสี่นั่งจี่ข้าวเหนียวปั้นกินอร่อยดีแท้แล้วเข้าป่าชายทุ่งหาไม้ยาว ๆ เอาตังมาติดตรงปลายไม้แล้วนำไปติดตัวจักจั่นที่กำลังขยายปีกร้องระงมอยู่กลางป่าละเมาะพร้อมฉี่รดลงมาให้รู้สึกเย็น ๆ นั้นเป็นวิถีชีวิตของเด็ก ๆ บางช่วงที่เข้ามาอยู่ในห้วงนึกยามเช้าเช่นนี้ 

 แต่ความเป็นไปของชีวิตคนเรามักจดจำแต่เรื่องอดีตที่ผ่านมาแล้วเออทำไมเราไม่จดจำเรื่องราวในอนาคตบ้างละนี่  อันที่จริงอดีตและอนาคตมีจริงหรือไม่  หรือเป็นเพียงแค่สมมุติเอาเท่านั้น 

 แต่ที่แน่ ๆ คือแสงแห่งดวงอาทิตย์ส่องนำแสงแห่งสัจธรรมส่องจิตใจคนเรา  ดังนั้นคนเราพึงปรารถนาความไม่มีโรค  เพราะความไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐยิ่งของคนเรา.