ผมประทับใจข้อเขียนของหนุ่มเมืองจันท์ในหนังสือ "ฝันใกล้ใกล้ ไปช้าช้า" อยู่ตอนหนึ่ง ตอน บุญแบบ "กาลักน้ำ" ... ตอนท้าย ๆ ของหน้า ๖๔
ผมอยากบันทึกเก็บไว้อ่านคนเดียว แต่เพื่อนและกัลยาณมิตรจะมาอ่านพร้อม ๆ กันก็เชิญครับ :)
......................................................................................................................................
สมัยเด็ก "อมร" สอบวิชาเรียงความ ครูตั้งหัวข้อ "สิ่งที่สวยงามที่สุดที่ผมเคยเห็น"
นักเรียนทุกคนนั่งเขียนอย่างขะมักเขม้น แต่เด็กชายอมรนั่งเฉยจนใกล้หมดเวลา เขาจึงลงมือเขียนแล้วส่งครูก่อนหมดเวลา
ครูเปิดสมุดของ "อมร" ก็พบประโยคสั้น ๆ
"สิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้"
......................................................................................................................................
ขอบคุณทุกท่านที่แวะเข้ามาเยี่ยมเยือน
บุญรักษา ทุกท่านครับ :)
......................................................................................................................................
แหล่งอ้างอิง
หนุ่มเมืองจันท์. ฝันใกล้ใกล้ ไปช้าช้า. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ : มติชน, 2551.
.......................................................................................................................................
อ้าว ทำไมกออ่านแล้วงง
ประทับใจตรงไหนค่ะ
เอ้...หรือว่าหัวกอ มันไม่ถึงขึ้นค่ะ
งงจัง
ขอบคุณค่ะ
อ๋อ นึกออกแล้ว กอเห็นคุณวสวัตดิมาร โผล่มา
ก็เลยจะมาบอกว่า อ๋อ ไม่ได้ชื่อ ว่าสวัสดีมั้ย
หมายถึง ดีชั่วเท่ากันนี่เอง ความหมายดีมากเลยค่ะ
"ความประทับใจ ... ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้" ไงครับ :)
ขอบคุณครับที่ให้ความสงสัยและงงงวย :)
เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
กอลองอ่านใหม่แล้วค่ะ
สามรอบแล้ว
ในที่สุดก็ไม่เข้าใจอยู่ดี
ว่าทำไม คุณว่าสวัสดีมั้ยถึงประทับใจ ข้อความนี้
จริง ๆ แล้ว น่าจะเขียนบรรยายให้รู้หน่อย ว่าประทับใจยังไง
ประโยคและคำไหน ที่ทำให้ประทับใจ
มันสื่อให้คุณอ่านแล้วคิดยังไงถึงประทับใจ
โห....กออ่านแล้ว อยากรู้ว่าทำไมถึงประทับใจน่ะค่ะ
น่าจะบอกกันมั่งน่ะค่ะ ไหน ๆ ก็ไม่ได้เก็บไว้คนเดียว
ช่วยบอกหน่อยค่ะ ว่ามันประทับใจยังไง
เอ้.....กอจะลองดูว่า เพื่อนคนอื่นเค้ามาอ่านแล้วเค้าเข้าใจ
บทความนี้มั้ยน้อ คือ กออยากรู้ว่า สงสัยหัวกอไม่ถึงรึเปล่าค่ะ
หุ หุ ผมเดือดร้อนเลยนะเนี่ย ... คุณ ก้านกอคลับ
ครูตั้งหัวข้อ "สิ่งที่สวยงามที่สุดที่ผมเคยเห็น"
ทราบไหมครับว่า เวลาครูสอนนักเรียน การตั้งคำถามทุก ๆ คำถามมีผลต่อความรู้สึกนึกคิดของผู้เรียนเสมอ
ครูที่ตั้งคำถามไม่เป็น ย่อมไม่ได้สามารถดึงความรู้สึกนึกคิดของผู้เรียนออกมาได้ไม่ดีนัก
ประโยคนี้ประโยคเดียว "สิ่งที่สวยงามที่สุดที่ผมเคยเห็น"
มันจินตนาการกว้างมาก ทุกคนมีสิทธิ์ที่จะเล่าให้คนอื่นฟังว่า สิ่งสวยงามตัวเอง คืออะไร เป็นอย่างไร ครับ
ประโยคนี้ งดงามที่สุดในความรู้สึกผม ซึ่งอธิบายไม่ได้ด้วยคำพูดแลภาษาใด ๆ เช่นคำตอบเดิม ครับ
:) ...
สวัสดีค่ะ
อ้าว กอเห็นเม้นมาห้าอันแล้ว นึกว่ามีพี่ ๆ มาเม้นบ้าง
อ๋อ คุณว่าสวัสดีมั้ย หมายถึงแบบนี้นี่เอง
อ๋อ ไม่เข้าใจจริง ๆ ด้วย
ทำไม สิ่งที่สวยงามที่สุดที่ผมเคยเห็น เด็ก ๆ บางคนถึงเขียนบรรยายออกมาไม่ได้
เพราะมันจินตนาการที่กว้างนี่เอง
อ๋อๆๆๆๆๆๆๆ ครูต้องตั้งคำถามว่า ให้นักเรียนลองยกตัวอย่างสักหนึ่งตัวอย่างสิค่ะ ว่าเคยเห็นสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตบ้างมั้ยค่ะ
แบบนี้เด็ก ๆ ก็อาจจะนึกได้ว่า อ๋อ ที่เห็นชัด ๆ ก็คือ แม่ แม่ผมคือสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิต ของผมครับ เพราะแม่.................
ทีนี้ก็บรรยายความรู้สึกได้ใช่มั้ยค่ะ
นี่กอเข้าใจถูกมั้ยค่ะ อิอิ สมมุติว่าถูกแล้วดีกว่าค่ะ
คุณว่าสวัสดีมั้ยจะได้ไม่เดือดร้อนน่ะค่ะ
อิอิ ขอบคุณค่ะ ไปแย้วๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
โชคดีมีความสุขครับท่าน
แวะมาดูความประทับใจค่ะ..บางอย่างบางความประทับใจยากจะลืมจริงๆนะคะ..
สวัสดีค่ะอาจารย์
"สิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้"
จริงๆด้วยสินะคะ บางอย่างเราก็ไม่สามารถพูดหรือเขียนออกมาเป็นถ้อยคำหรือคำพูดได้
ไม่รู้ว่าจะพูดหรือเขียนออกมาหรือสื่อออกมาอย่างไรดี จึงจะเต็มความรู้สึก แต่มันมักจะ
เต็มอิ่มที่ภายในหัวใจ...รับรู้ด้วยหัวใจ...^_^
ขอบคุณค่ะสำหรับสิ่งสวยงาม... :)
แอบเข้ามาอีกแล้วค่ะ
ระหว่างที่คุณว่าสวัสดีมั้ยไม่อยู่น่ะค่ะ
คุณเทียนน้อยอ่านแล้ว รับรู้ได้ถึงความรู้สึกประทับใจ
"สิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้"
ทำไมล่ะค่ะ ในเมื่อมันเป็นความประทับใจ ทำไมเราผู้มีความรู้สึกประทับใจถึงบรรยายมันออกมาเป็นคำพูดหรือเป็นภาษาใด ๆ ไม่ได้
อย่างกอ ดูหนังเมื่อไม่กี่วันมานี้ กอเกิดความประทับใจมาก ๆ กอก็เอามาเขียนเป็นบันทึก ทั้ง ๆ ที่ จริง ๆ แล้ว หนังเรื่องนี้มันมีตั้งสี่แผ่นน่ะค่ะ แล้วกอก็ประทับใจมันมาก ๆ เลย ในความประทับใจนั้น มันมีความทรงจำอยู่ในสมอง ที่มันเยอะมาก ๆ จำได้ตั้งหลายฉากเลยน่ะค่ะ แต่กอก็ย่อความประทับใจนั้น มาเขียนเป็นบันทึก และก็เขียนได้หนึ่งบันทึก ในใจของกอยังมีจะเขียนอีก อยากเล่าอย่างละเอียด แต่ที่เขียนไปมันก็ยาวมาก ๆ แล้ว เพื่อน ๆ คงจะอ่านกันไม่ไหว กอก็เลยย่อพอประมาณค่ะ
อ้าว...ตกลงความประทับใจ สิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่ผมเห็น มันบรรยายไม่ได้เหรอค่ะ แต่ถ้าเป็นกอ สิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตกอ คือแม่ค่ะ
ว้าว....อยากจะเล่าความประทับใจที่กอเห็นแม่กอคือสิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่กอเห็น นั่นก็คือ แม่กอนั้น...............................
โห.ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้เลยค่ะ เนื่องจากสมุดเล่มนึงก็เอาไม่อยู่ อิอิ แซวเล่นค่ะ เอาย่อ ๆ ว่า แม่กอคือสิ่งที่สวยงาม แม่กอสวยทั้งกายสวยทั้งใจ สวยทั้งวาจาที่มีให้กับลูก ๆ และสามี เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ รักแม่ที่สุดเลยค่ะ
ไม่รู้ล่ะ กอสามารถเขียนสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตกอได้ด้วย ก็เลยอยากบอกคุณว่าสวัสดีมั้ย เฉย ๆ ค่ะ
อ๋อ กอเข้าใจแล้ว ทำไมกออ่านประโยคนี้แล้วงง ว่าคุณสวัสดีมั้ย ประทับใจอะไร ตรงไหน มันเป็นจังซี้นี่เอง เพราะคนอ่านอย่างกอ มันไม่ได้มีความรู้สึกตรงกับใจของคนเขียนนี่เอง มันต่างกันนี่เอง
ขอบคุณ คุณว่าสวัสดีมั้ยมาก ๆ เลยค่ะ คืนนี้ ได้เรื่องแล้ว กอจะนำไปประยุกต์ใช้กับการทำงานค่ะ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจจัง ขอบคุณมากน่ะค่ะ ค่อยยังชั่วหายข้องใจแล้ว
โชคดีมีความสุขค่ะ
ขอบคุณครับ คุณ ก้านกอคลับ :)
ขอบคุณ ท่าน ศน.add ที่แวะเยี่ยมเยือน ครับ :)
สวัสดีครับ น้องคุณครู เทียนน้อย :)
มันเป็นความรู้สึกที่เต็มอิ่ม เต็มหัวใจ โดยไม่จำเป็นต้องบรรยายออกมาก็ได้ รับรู้เพียงในใจคนเดียว
ขอบคุณครับ :)
"สิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้"
พี่อาจารย์ Wasawat Deemarn คะ เด็กคนนี้ ความคิดลึกซึ้ง น่ารัก นะคะ................
สวัสดีครับ ... น้อง ใบไม้ :)
สั้น แต่ ลึกซึ้ง ... จริง ๆ ครับ
ขอบคุณมากครับที่แวะมาเที่ยวในบันทึกนะ :)
ผมคิดว่า เรามีทางเลือกในการหาทางออกได้มากกว่าหนึ่งเส้นทาง...
หรือหากปัญหาไม่มีทางออก ก็ออกตรงทางเข้านั่นหละ
:)
สวัสดีครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร :)
ออนไลน์อยู่ช่วงนี้หรือครับ :) ...
การตั้งโจทย์คำถาม หลายครั้งคนถามอยากได้คำตอบที่ตายตัว หรือตรงกับที่ตัวเองคิด เรียกว่า เอาตัวเองเป็นศูนย์กลางของโลก
แต่ผมกลับชอบคำตอบที่มันมากกว่าที่คิดไว้ นอกเหนือจากกรอบความคิดเดิม ๆ มันจะทำให้เรารู้จักผู้คนมากขึ้น โดยเฉพาะครูที่รู้จักนักเรียนมากขึ้น
เวลาตั้งคำถามหน้าห้อง หรือ ตั้งคำถามในข้อสอบอัตนัย ผมจึงมักจะเลือกใช้คำถามลักษณะปลายเปิด แบบกว้างขวาง คำตอบค้นหาจากความเป็นตัวตนของคนตอบมากกว่าคำตอบธรรมดาที่ไม่ได้มีความคิดมากนัก
"การตั้งคำถาม" จึงเป็นเรื่องสำคัญมาก ๆ สำหรับคนเป็นครูอย่างผม ครับ
ผมจะเดินออกตรงทางเข้า ครับ
ขอบคุณครับ คุณเอก :)
ช่วงนี้ ออนไลน์ดึกพอสมควรครับ...เร่งงานบางชิ้น
อาจารย์สบายดีนะครับ :)
สวัสดีครับ...
ผมเป็นแฟนประจำของหนุ่มเมืองจันทร์ ... คิดอย่างเขียนถึงหนังสือของนักเขียนท่านนี้มาก แต่ไม่มีจังหวะที่ดีพอ
- อ่านสนุก, กระตุกต่อมฮา ..ได้ปัญญา, เห็นค่าของชีวิตอย่างดียิ่งเลยครับ อ่านแล้วมองโลกในแง่ดี
...
ตอนนี้ผมอ่านไปแล้วหลายเล่ม คือ ฝันใกล้ใกล้ไปช้าๆ, ฝันเรื่อยๆ เหนื่อยก็พัก,(เล่มแรกที่อ่าน), เดาะโลกดีดีแล้วตีลังกา, แพ้ได้แต่ไม่ยอม, มองโลกง่ายง่ายสบายดี, และล่าสุดที่อ่าน คือ ไม่ตั้งใจแต่ทำไมจึงสุข..
...
อ่านบันทึกนี้แล้ว.. ชวนให้ผมนึกถึงบันทึกเลียบเลาะตู้หนังสือของตนเอง ..ซึ่งผมทิ้งไปนานมากแล้ว
ขอบคุณครับ
ช่วงนี้อยู่ในช่วงการสอบปลายภาคครับ คุณเอก จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ... มีภาระออกข้อสอบ คุมสอบ ตรวจงาน ฯลฯ น่ะครับ
ผมฝากแผ่น VCD ที่อาจารย์ขจิตอยากนำมาให้ผมเรียนรู้ไว้กับคุณเอก ก่อนนะครับ ... ลืมบอกคุณเอกไป :)
ขอบคุณมากครับ
ขอบคุณมากครับ คุณ แผ่นดิน :) ... แฟนประจำของคุณหนุ่มเมืองจันท์เหมือนกันหรือครับนี่ :)
หลายบทความของคุณหนุ่มเมืองจันท์ ผมสามารถนำไปสอนหนังสือได้ รวมถึงวิธีคิดต่าง ๆ ด้วยครับ โดยเฉพาะอารมณ์ขัน :)
ขอบคุณมากครับ