เหตุการณ์ที่พยายามจะลืม

          วันนี้ไปทำงานปกติ  แต่ก่อนไปทำงานต้องนำรถยนต์เข้าซ่อมตามที่อู่นัดไว้   ซึ่งเสียหายจากการเกิดอุบัติเหตุเมื่อวันที่  13 กุมภาพันธ์ 2552 ช่วงเวลา 4 โมงเศษ  บนถนนสายปัตตานี - นราธิวาส ขณะขับรถส่วนตัวจากสนามบินหาดใหญ่เพื่อกลับนราธิวาสหลังเสร็จสิ้นการไปราชการ กทม.

           พยายามจะลืม ๆ เหตุการณ์วันนั้นเหมือนกัน พอนึกถึง รู้สึกกลัว ๆ การขับรถคนเดียว วันนั้นเราขับรถความเร็ว ประมาณ 90-95 ไม่เกิน มีรถกะบะแล่นตามเพื่อจะแซงขึ้นทางขวา แต่แซงไม่พ้น จึงถูกเบียดบังโคลนหลังด้านคนขับ  เราตกใจมาก เนื่องจากมีเสียงดัง แต่รถไม่เสียหลักอาจเป็นเพราะคันใหญ่ พยายามตั้งสติเพื่อดูป้ายทะเบียนรถที่ชน แต่จำได้ไม่หมดเพราะเขาขับรถหนีเร็วมาก  จะกดโทรศัพท์ขอความช่วยเหลือ ก็ทำไม่ได้ เนื่องจากมือสั่นด้วยความตกใจ  จึงขับรถเข้าข้างทางเพื่อจะลงไปดูสภาพรถว่าเสียหายมากแค่ไหน ก็ไม่กล้าลงอีก เนื่องจากบริเวณที่เกิดเหตุเปลี่ยวพอสมควร จึงนั่งนิ่ง ๆ อยู่ในรถ และพยายามตั้งสติขับจนถึงนราธิวาส 

            ทำใจได้ว่าเป็นการฟาดเคราะห์ โชคดีที่ตัวเองไม่เป็นอะไร และรถก็ไม่เสียหายมาก  แต่ขาดความมั่นใจในการขับรถไปเยอะทีเดียว