แอบเข้ามาอีกแล้วค่ะ

ระหว่างที่คุณว่าสวัสดีมั้ยไม่อยู่น่ะค่ะ

คุณเทียนน้อยอ่านแล้ว รับรู้ได้ถึงความรู้สึกประทับใจ

"สิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่ผมเคยเห็น ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้"

ทำไมล่ะค่ะ ในเมื่อมันเป็นความประทับใจ ทำไมเราผู้มีความรู้สึกประทับใจถึงบรรยายมันออกมาเป็นคำพูดหรือเป็นภาษาใด ๆ ไม่ได้

อย่างกอ ดูหนังเมื่อไม่กี่วันมานี้ กอเกิดความประทับใจมาก ๆ กอก็เอามาเขียนเป็นบันทึก ทั้ง ๆ ที่ จริง ๆ แล้ว หนังเรื่องนี้มันมีตั้งสี่แผ่นน่ะค่ะ แล้วกอก็ประทับใจมันมาก ๆ เลย ในความประทับใจนั้น มันมีความทรงจำอยู่ในสมอง ที่มันเยอะมาก ๆ จำได้ตั้งหลายฉากเลยน่ะค่ะ แต่กอก็ย่อความประทับใจนั้น มาเขียนเป็นบันทึก และก็เขียนได้หนึ่งบันทึก ในใจของกอยังมีจะเขียนอีก อยากเล่าอย่างละเอียด แต่ที่เขียนไปมันก็ยาวมาก ๆ แล้ว เพื่อน ๆ คงจะอ่านกันไม่ไหว กอก็เลยย่อพอประมาณค่ะ

อ้าว...ตกลงความประทับใจ สิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่ผมเห็น มันบรรยายไม่ได้เหรอค่ะ แต่ถ้าเป็นกอ สิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตกอ คือแม่ค่ะ

ว้าว....อยากจะเล่าความประทับใจที่กอเห็นแม่กอคือสิ่งสวยงามที่สุดเท่าที่กอเห็น นั่นก็คือ แม่กอนั้น...............................

โห.ไม่สามารถบรรยายด้วยคำพูดและภาษาใด ๆ ได้เลยค่ะ เนื่องจากสมุดเล่มนึงก็เอาไม่อยู่ อิอิ แซวเล่นค่ะ เอาย่อ ๆ ว่า แม่กอคือสิ่งที่สวยงาม แม่กอสวยทั้งกายสวยทั้งใจ สวยทั้งวาจาที่มีให้กับลูก ๆ และสามี เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ รักแม่ที่สุดเลยค่ะ

ไม่รู้ล่ะ กอสามารถเขียนสิ่งที่สวยงามที่สุดในชีวิตกอได้ด้วย ก็เลยอยากบอกคุณว่าสวัสดีมั้ย เฉย ๆ ค่ะ

อ๋อ กอเข้าใจแล้ว ทำไมกออ่านประโยคนี้แล้วงง ว่าคุณสวัสดีมั้ย ประทับใจอะไร ตรงไหน มันเป็นจังซี้นี่เอง เพราะคนอ่านอย่างกอ มันไม่ได้มีความรู้สึกตรงกับใจของคนเขียนนี่เอง มันต่างกันนี่เอง

ขอบคุณ คุณว่าสวัสดีมั้ยมาก ๆ เลยค่ะ คืนนี้ ได้เรื่องแล้ว กอจะนำไปประยุกต์ใช้กับการทำงานค่ะ เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ ดีใจจัง ขอบคุณมากน่ะค่ะ ค่อยยังชั่วหายข้องใจแล้ว

โชคดีมีความสุขค่ะ