กลับมาเล่าเรื่องราว กลับมาเขียนใหม่ กลับมารายงานตัวครับ

กลับมาเล่าเรื่องราว กลับมาเขียนใหม่ กลับมารายงานตัวครับ

ไม่ได้เขียนบันทึกเสียนานเกือบปี ล่าสุดเมื่อพฤษภาคม 2551

ไม่ได้เขียนก็จริงแต่ก็เข้ามาอ่านอยู่บ้างตามสมควร งานการก็เคลื่อนอยู่อย่างเข้มข้นเป็นปรกติ

เพื่อนฝูงก็โทรมาสอบถาม ล่าสุดก็เพื่อนเก่าคุณชาญวิทย์-นครศรีฯ ก่อนหน้านั้น ก็ ศ.นพ.วิจารณ์ พานิช ฝากบอกกับน้องปาน จาก สรส. ว่าให้บอกครูนงด้วยว่าให้กลับมาเขียนบันทึกบล็อกเหมือนเดิม

กลับมาก็มาพบกับความเปลี่ยนแปลงของ gotoknow ที่ประทับใจอย่างหนึ่งก็คือการนำรางวัลสุดคะนึงมาเป็นเครื่องมือ ซึ่งใช้ได้ผลมาแล้วในอดีต กระตุ้นให้คนดีนำความรู้ประสบการณ์มาแลกเปลี่ยน และผมเองก็เรียกร้องและสนับสนุน เป็นผลขึ้นมาแล้ว รู้สึกว่าดีใจ

อ่านรายละเอียด

ขณะเขียนก็ได้รับโทรศัพท์จากหมอวิเชียร ไทเจริญ จาก รพ.มหาราชนครศรีธรรมราช เพื่อน นร. ร.ร.คุณอำนวยเมืองคอน ที่ขับเคลื่อนกิจกรรมร่วมกันอยู่หลายกิจกรรม เช่น วิจัยหมอพื้นบ้าน จัดการน้ำเสียคลองท่าซัก ภาคีเครือข่ายชุมชนอินทรีย์ อยู่ดีมีสุข และเศรษฐกิจพอเพียงอำเภอเมืองนครศรีธรรมราช ที่กำลังประชุมสมัชชาสุขภาพอยู่ที่กรุงเทพฯ บอกมาทางโทรศัพท์ว่าท่านหมอประเวศ วะสี และหมอวิจารณ์ พานิช สองปูชนียบุคคลที่ชาวนครีศรีธรรมราชเคารพนับถือ มาร่วมในงานด้วย หมอวิเชียรกลับมาคงจะได้เล่าและสาธยายความรู้ประสบการณ์จากปูชนียบุคคลดังกล่าวให้ทราบอย่างแน่นอน

และเมื่อวานนี้ อ.บุญธรรม เทอดเกียรติชาติ เลือดเนื้อเชื้อไข กศน.ท่านหนึ่งก็มาหามาเยี่ยมและให้กำลังใจถึงที่ทำงาน พร้อมกับบอกว่างานที่ทำร่วมกันอยู่งานหนึ่งคือโครงการวิจัยและพัฒนาเครือข่ายศิลปินพื้นบ้าน ซึ่งเป็นโครงการวิจัยโดยทุนสนับสนุนจาก สกว. ผมเองก็ได้รับมอบบหมายให้ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาโครงการวิจัย มีความคืบหน้าไปมาก ผ่านไปแล้ว 6 เดือน ควรจะได้รายงานความคืบหน้าให้สาธารณะได้รับทราบและได้ชื่นชมบ้าง ตกลงกันว่าจะใช้ห้องสมุดประชาชนจังหวัดนครศรีธรรมราชเป็นที่จัดกิจกรรมในวันที่ 23 ก.พ. โดยภาคเช้าจัดเป็นเวทีเสวนาวิชาการของทีมงานวิจัยและทีมสนับสนุนจากส่วนกลาง ส่วนภาคบ่ายจะเป็นการโชว์ของศิลปินในโครงการวิจัยทั้ง มโนราห์ ลิเกฮูลู และเพลงบอก

เข้ากับคอนเซ็ปห้องสมุดมีชีวิตเลย

จะต้องนำสิ่งดีๆอย่างนี้เข้าห้องสมุดให้บ่อยๆให้ผู้สนใจได้เรียนรู้ได้แลกเปลี่ยนได้ชื่นชม ได้สืบสานอันเป็นการเรียนรู้ในวิถีชีวิต เรียนรู้ตามอัธยาศัย ซึ่งคิดว่าห้องสมุดประชาชนจังหวัดนครศรีธรรมราชจะจัดกิจกรรมห้องสมุดมีชีวิตอย่างนี้อย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง

กลับมาเล่าเรื่องราว กลับมาเขียนใหม่ กลับมารายงานตัวครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูนอกโรงเรียน



ความเห็น (13)

สวัสดีค่ะ

คิดถึง "มโนราห์ ลิเกฮูลู และเพลงบอก" แม้จะลงพื้นที่บ่อย แต่จังหวะที่ลงไปใต้และได้ชมนั้น ดูจะหายากเต็มที ไปเดินแถวหาดใหญ่ จะหาหนังตลุงเป็นของที่ระลึกสักตัวก็หาไม่ได้ เจอแต่ของที่ระลึกจากภาคเหนือและภาคกลาง ไปหาที่นครฯก็คงจะเจอแต่ที่สนามบิน.. สนับสนุนแนวคิดห้องสมุดมีชีวิต..เผื่อว่าจะได้แวะไปเยี่ยมชมบ้างค่ะ

หวังว่าจะได้เจอครูนงในไม่ช้านี้ค่ะ

  • P
  • เห็นบันทึก ต้องรีบเข้ามาจองแถวหน้าก่อนละค่ะ คิดถึงครูนงมากๆ เลย
  • ตอนนี้เข้ามาบันทึกถาวรแล้วนะคะ
เขียนเมื่อ 

ยินดีมาก ชื่นชมกิจกรรมที่ทำครับสู้ต่อไป

ขอบพระคุณครับที่ยังมีผู้ให้ความสนใจทำวิจัยศิลปะการแสดงพื้นบ้าน ที่นับวันก็จะเหลือน้อยลง และเปลี่ยนแปลงไปหรือวิวัฒนาการให้เข้ากับยุคสมัย อันนี้ก็คงแล้วแต่มุมมอง

สำหรับตัวหนังตลุง ที่คุณปัทมาวดี ตามหา ผมเดินทางโดยรถไฟขาขึ้นกรุงเทพฯ จะมีพี่ผู้ชายคนหนึ่งมักจะขึนมาขายช่วงพัทลุงครับ ส่วนพี่เค้าจะไปลงที่ทุ่งสงหรือเปล่ากระผมไม่แน่ใจ แต่ก็เป็นบรรยากาศที่แสดงให้ทราบว่ายังมีคนช่วยอนุรักษ์ศิลปะพื้นบ้านที่บางครั้งอยู่ใกล้แต่เหมือนไกล หากมีโอกาสมาเที่ยวประจวบแล้วกระผมจะให้เป็นของฝากครับ แล้วถ้าโชคดีอาจจะพาไปชมตลุงเคลื่อนที่ ซึ่งจะใช้รถจักรยานยนต์สามล้อพ่วงข้างเป็นโรงแสดงจอดแถวๆหน้าอำเภอ กระผมเคยไปยืนให้กำลังใจพร้อมกับคอยระวังรถที่จะเฉี่ยวคนที่มายืนดูเป็นเพื่อนกัน โดยเฉพาะเด็กผู้หญิงคนหนึ่งที่แสดงท่าทางตามตัวหนังเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้กระผมประทับใจมากครับ ไม่คิดว่าจะได้เจอ

อ.ปัทมาวดี

รูปหนังตะลุงอย่างที่อาจารย์ต้องการมีครับ ที่นครศรีฯมีแน่นอน มาวันใดอย่างลืมส่งสัญญาณมานะครับ จะเป็นไกด์และเลี้ยงดูปูสาด(เสื่อ) กินขนมจีนกันครับ

หมอนนทลี ครับ

สำนวนคุ้นๆจะมาบริการชาว G2K แฟนๆให้อ่านกันต่อนะครับ แต่จะเขียนไปได้ยั่งยืนได้อีกสักแค่ไหน ก็ตอบยากครับ มันขึ้นกับหลายปัจจัยที่มาประกอบกัน แต่อย่างไรเสีย แม้จะไม่ได้เขียนแบบออนไลน์ แต่นิสัยการเขียนบันทึกนั้นเนี่ยอยู่ในหัวใจผมอยู่แล้วครับ

เมื่อกันยายนปีที่แล้ว ยังไปพูดที่ห้องประชุม สป.สธ.เลยครับ กรมพัฒนาและสนับสนับสนุนบริการสุขภาพ เขาเชิญไปร่วมเสวนา เรื่องการเรียนรู้ตามอัธยาศัยในวิชีวิตประเด็นสุขภาวะ ยังลังเลอยู่เลยว่าจะขึ้นไปที่ห้องทำงานนของคุณหมอดีหรือไม่ เลยตัดสินใจว่าอย่าเลย เกรงใจคุณหมอ เพราะไปกันเป็นทีม ไปร่วมกันเล่าเรื่องราวร่วมกันหลายคน


คิดถึงเช่นกันนะครับ

คุณ เบนดูอิน ครับ

ยินดีที่ได้รู้จักครับ บันทึกของท่านน่าอ่านน่าติดตามมาก ผมนำมาไว้ในแพลนเน็ต เพื่อนเรียนรู้ เรียบร้อยแล้วครับ

สวัสดีครับอาจารย์ ว่าที่ ร.ต. วุฒิชัย สังข์พงษ์

ขอบคุณนะครับที่เข้ามาแลกเปลี่ยนความคิดเห็น ลงเที่ยวนครศรีฯบ้างนะครับ เรา กศน.ด้วยกัน ยินดีและเต็มที่ครับ

เขียนเมื่อ 
  • สวัสดีครับครูนงเมืองคอน
  • หายไปนานเลยนะครับ
  • หรือว่าไปเข้าค่ายเก็บตัวลับคมมีด
  • อิอิ...
  • ยินดีที่ได้เจอกันอีกครั้งครับ

น้องสิงห์

พี่ดีใจที่ได้กลิ่นอายแห่งกัลยาณมิตร G2K อีกครา.....

ขอบคุณนะครับ

ดีใจมาก ๆ ที่กลับมาแล้ว

  • อ่านจนมาถึง งานกิจกรรมของห้องสมุด
  • เสียดายมาก ๆ ที่จริงมีโอกาสเจอทีมงานแต่มาไม่ได้  เพราะติดเป็นวิทยากรที่ศาลากลางชั้น 5  ทั้งวัน ใน 23 ก.พ.52 เวลาเดียวกันภาคบ่ายนั้นขึ้นเวทีนำเสนอพอดี ในเรื่องการบริหารจัดการภาครัฐ  มีบุคคลเป้าหมาย หัวหน้าส่วนราชการจังหวัดทุกส่วน   ส่วนราชการระบอำเภอ ๆ 8 ส่วนราชการ

คุณ ชาญวิทย์-นครศรีฯ คนคอเดียวกัน ครับ

ขอบคุณที่ติดตาม ถามไถ่ แค่นให้กลับมาเขียนใหม่ จนประสบความสำเร็จ

สำหรับเวลาคุณชาญวิทย์นั้น คงมีไม่มาก ผมเข้าใจดีว่าคุณชาญวิทย์คือ KM จังหวัดนครศรีฯ สายส่งเสริมการเกษตร อีกทั้ง ร.ร.คุณอำนวยเมืองคอน ห้องเรียนพนักงาน จนท.ส่งเสริมการเกษตร และ PMQA สนง.เกษตรจังหวัดนครศรีฯ

มาไม่ได้ไม่เป็นไร ผมจะทะยอยเล่าให้ฟังครับ ตั้งใจว่าจะรายงานสดก็ทำไม่ได้ เอาเข้าจริงในวันงานยุ่งหลายเรื่อง หาเวลามานั่งบันทึกบล็อกไม่ได้เลย

มีอะไรก็โทร.หากันนะครับ