เมื่อนักเรียนพร้อมที่จะเรียน ครูก็มีอยู่รอบๆ ตัว..

 

ยามเช้าวันหยุด มักจะให้เวลาตนเองทำสิ่งที่อยากทำบ้าง
ได้ยินเสียงนกเขาขันคูอยู่เป็นจังหวะ สลับกับเสียงนกจุ๊บๆ จิ๊บๆ อยู่รอบบ้าน
จึงริอ่านจะลองฝีมือถ่ายรูปด้วยกล้องรุ่นใหญ่ ที่ยังใช้ไม่คล่อง
เคยเฝ้ามอง และอยากถ่ายรูปสรรพสัตว์ในบ้านมานานแล้ว

 

 

หน้าอาคารเรียนใกล้บ้านมีต้นแปรงล้างขวดกำลังออกดอกสวย
และมีต้นมะหลอด ต้นไม้พื้นบ้าน ขึ้นเกี่ยวพันอยู่ด้วย ผลสุกแดงสะพรั่ง
นกหลายชนิดแวะเวียนมาอยู่ไม่ขาดสาย
ได้แต่มองนกบินผ่านจากไป ไม่อยู่ในเฟรมกล้อง
เป็นหลายนาทีกว่าจะมีโอกาสจับภาพได้ให้ใจชื้น
และตื่นเต้นกับการได้ภาพนกตัวเล็กนิดที่เฝ้าติดตามเป็นเวลานาน
ทั้งภาพกระแตผู้วุ่นอยู่กับการชิมผลไม้อยู่ไปมา
ได้เรียนรู้วิชาสงบใจ รอคอยให้ได้ผล จนเกิดยินดีในความสำเร็จ

 

 

ระหว่างนั้นได้ยินเสียงตอกตะปู สลับกับเสียงปรึกษาหารือกันอยู่หงุงหงิง
ตามไปดู จึงได้เห็นภาพสาวน้อยสามคนมุดเข้าออกอยู่ในกล่องใบเล็ก
เฝ้ามองความพยายามในการทำงาน ซึ่งดูจะมีปัญหาให้แก้ไข
แต่ประทับใจที่เธอช่วยกันหาหนทางโดยไม่ร้องขอความช่วยเหลือ
รออยู่นานกว่าจะรู้ว่า หลอดไฟในโรงละครเล็กที่ต่อไว้ ไม่สว่าง
มองเห็นว่าเธอมุ่งแก้แต่ที่หลอดไฟ หลายวิธี  จึงชี้แนะไปว่าน่าจะมีปัญหาที่จุดอื่นได้ไหม

 

ตั้งใจเดินจากไปเมื่อตั้งคำถามเสร็จ  ด้วยอยากให้เธอได้เผด็จปัญหาด้วยตนเอง
ไม่นานก็ได้ยินเสียงไชโย! แว่วมา  ได้แล้วค่ะครู หนูไปดูที่ปลั๊กไฟ
รอยยิ้มที่ได้ จึงน่าภาคภูมิในความเพียรพยายาม
และความคิด ความรู้ ที่เกิดจากการลงมือแก้ปัญหา
ได้ปัญญาที่เกิดจากการปฏิบัติ

 

ซักถามความเป็นมา รู้ว่าเป็นงานกลุ่มที่แบ่งกันทำ ทั้งวาดฉาก ประดิษฐ์ตัวละคร
แต่สาวน้อยกลุ่มนี้รับผิดชอบงานส่วนตกแต่งก่อนที่เพื่อนคนอื่นจะนำชิ้นส่วนที่เหลือมาประกอบ
ดูเธอจะเห็นประโยชน์จากการทำงานแบบนี้เช่นกัน

 

สิ่งหนึ่งที่มองเห็นเป็นเรื่องปกติ  เด็กๆ ที่โรงเรียนนี้ไม่ค่อยเกี่ยงว่าจะเป็นงานของหญิงหรือชาย
งานยก แบก ตอกตะปู ปีนป่าย ก็ทำได้พอๆ กัน
และในบางวันอาจเห็นเด็กชายจับเข็มด้าย เย็บกระทง ถักโครเชต์
ยามเฮฮาเวลาพักก็อาจเห็นเด็กหญิงชายประลองลูกหินกันได้อย่างจริงจัง

 

เหมือนเมื่อครั้งงานแข่งขันที่ผ่านมาไม่กี่วันนี้
มีทีมจรวดน้ำที่ร่วมงานกันอย่างแข็งขัน ไม่หวั่นแสงแดดเปรี้ยง หรือ สายน้ำที่สาดกระเซ็น
เห็นมุ่งมั่นกับการปรับทิศ ปรับแรงขับ สู่เป้าหมายกันทั้งชายหญิง
เป็นสิ่งที่คุณครูยินดีที่มีศิษย์ไม่คิดท้อถอยกับการงาน
ทั้งเป็นประสบการณ์นอกห้องเรียนที่เพียรหาโอกาสให้เด็กได้ทำ

 

เรื่องเล็กๆ อย่างเช่นต้นมะหลอด หรือ ส้มหลอด กลายเป็นความรู้นอกตำรา
เมื่อบรรดาเด็กๆ สงสัยไต่ถาม ยามได้เห็นผลสีแดงสดฉ่ำ
ให้ครูยอมตามใจ เด็ดสอยมาให้ได้ชิม ได้ลองลิ้มรสอาหารจากธรรมชาติ
มีโอกาสได้สัมผัสใบ ที่แปลกใจกับแสงสะท้อนระยิบระยับยามเมื่อลองถูกับหลังมือ

 

ทั้งเป็นสื่อแห่งความเมตตาจากครู ซึ่งนำสู่สายสัมพันธ์อันอบอุ่น
คุณประโยชน์ที่ตามมา คือความกล้าในการซักถาม
และตามมาด้วยการเรียนรู้เรื่องอื่นๆ อีกมากมาย

 

ความรู้เช่นนี้ อาจไม่มีวุฒิบัตร  แต่จัดเป็นประสบการณ์อันมีค่า ที่ต้องใช้เวลาสั่งสม
เป็นความรู้ที่ต้องประจักษ์ด้วยตนเอง

ก็ใครล่ะ..จะอธิบายรสชาติของมะหลอดได้..ถ้าไม่ได้ลองลิ้มชิมดู..

 

 ^____________^