อ.แผ่นดินคะ  ถ้ามีเวลาชอบคุยกับเด็กๆ ค่ะ คุยก้บเด็กเล็กๆ ก็แบบหนึ่ง กับเด็กโต ก็อีกแบบหนึ่ง  เรียนรู้ว่าสิ่งที่เป็นพื้นฐานของการสนทนาคือความวางใจ และไม่กลัวถูกตำหนิ  และหากฟังเด็กดีๆ จะมีเรื่องราวให้เราเรียนรู้ได้มากมาย

เมื่อเร็วๆ นี้คุยกับเด็กที่เคยติดเกม เรื่องที่เด็กเล่าอย่างเปิดใจ  ทำให้ได้เห็นกลไกของสิ่งล่อลวงให้เด็กติดกับที่ซับซ้อน  และเห็นว่าการอดทนรอคอย ประคับประคองอย่างเข้าใจ ของพ่อแม่และครู ช่วยได้มากทีเดียวค่ะ  งานครู อาจารย์อย่างเราๆ ก็คงต้องเรียนรู้และพัฒนาต่อไปไม่สิ้นสุดจริงๆ

เป็นกำลังใจให้กันและกันนะคะอาจารย์..^^

สวัสดีค่ะ สน.   มาเยี่ยมทีไร ก็ให้กำลังใจกันทุกทีนะคะ  ขอบคุณค่ะ

ตอนนี้มะหลอด..บ้านเราเรียกบ่าหลอด..กำลังสุกงอม หล่นบ้าง นกช่วยกินบ้าง เด็กๆ ช่วยกันปลิดมากินบ้าง...แต่ต้นนี้เป็มะหลอดเปรี้ยว

ก็โรงเรียนมงคลฯ ชอบสอนให้เด็กๆ ชื่นชมวิถีชาวบ้าน เลยต้องให้ลองชิมผักไม้ไส้เครือในโรงเรียนซะทุกอย่าง..5555...อนุรักษ์ไว้ค่ะ  บางอย่างเด็กๆ ไม่รู้จักแล้ว  วันก่อนเด็ก ป.2 ถามครูว่า ปิ่นโตนี่เป็นยังไงครับครู...

ครูมาเล่าแบบไม่รู้จะขำหรือเศร้ากับโลกแห่งความสะดวกสบายนี้ดี  ปิ่นโตจะสูญพันธ์ไปกับกล่องโฟมและถุงพลาสติกเสียแล้วกระมังคะ