ด้วยความภูมิใจของเธอ...และฉัน

 

 

 

 

(บันทึกนี้ยาวหน่อยนะคะ  สาระพอมีบ้างเล็กน้อย  แต่อยากเล่าอ่ะค่ะ ^__^)

ผ่านไปแล้วค่ะ...

ศึกครั้งใหญ่ที่ครูตุ๊กแกและเจ้าลูกลิงต้องออกรบเคียงบ่าเคียงไหล่ประมาณว่าเราจะพรากจากกันไม่ได้เลยเวลาที่อยู่ที่โรงเรียน(ยกเว้นเว้นเวลาเข้าห้องน้ำ...ถ้าไม่กลัวฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะเป็นตากุ้งยิงก็คงจะเข้าไปด้วยกันแล้ว...เล่นอีกแล้วครูตุ๊กแกเล่นแบบนี้แหละถึงเป็นเรื่องบ่อยๆ เฮ่อ....)

ศึกครั้งนี้เป็นอะไรที่ครูตุ๊กแกเครียด  และกังวลมาก ถึงมากที่สุด มากจนรู้สึกว่าตัวเองเบลอๆเพี้ยนๆยังไงไม่รู้

17 กุมภาพันธ์  การทดสอบการอ่านจากสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุพรรณบุรีเขต2ค่ะ  อ๊ะ..อ๊ะ อย่าเพิ่งคิดในใจนะคะว่าแค่ทดสอบการอ่าน  ครูตุ๊กแกจะเครียดอะไรกันนักกันหนา  เครียดค่ะและกดดันด้วย  เพราะ

ประการแรก.. โรงเรียนวัดท่าไชย(ประชานุกูล)  มีชื่อเสียงในเรื่องของสื่อส่งเสริมการอ่านบัตรคำอิเล็กทรอนิกส์  ที่ได้รับความสนใจจากโรงเรียนต่างๆตั่งแต่เหนือจรดใต้..จริงๆนะคะไม่ได้โม้(แค่คุยโวเท่านั้นแหละค่ะ)  เพราะมีโรงเรียนต่างๆมาศึกษาดูงานเรื่องนี้เยอะมากๆ และก็เผยแพร่ไปยังโรงเรียนอื่นๆอีกมายหลายตังค์ อิ..อิ.(งกเนอะ)...มีผู้ใหญ่หลายๆท่านบอกการทดสอบครั้งนี้โรงเรียนวัดท่าไชยสบายแน่นอน   คิดดูสิคะขนาดยังไม่ได้สอบยังได้รับคำชมแล้ว  และถ้าเราทำไม่ผ่านเกณฑ์อายเขานะคะ( เด็กแต่ละคนต้องอ่านผ่านร้อยละ 90  ภาพรวมของโรงเรียนต้องผ่านเกณฑ์ร้อยละ 98  อูวววว..... )

ประการที่2.. นี่เครียดโดยส่วนตัวเลย  คือ  โรงเรียนวัดท่าไชย(ประชานุกูล)  ได้เป็นดาราออกโรทัศน์มาหลายช่องแล้วค่ะเรื่องของบัตรคำฯ  และแน่นอนนางเอกจะเป็นใครไม่ได้  นอกจากครูตุ๊กแก  คิดดูสิคะถ้าห้องครูตุ๊กแกไม่ผ่านจะเอาหน้าดำๆไปซ่อนไว้ที่ไหน  อายเขานะคะ  ฮือๆๆ  แงๆๆๆ  ที่สำคัญ  ครูตุ๊กแกทิ้งเด็กมัวแต่รับแขกกับเดินสายอยู่เป็นนานสองนานเลยต้องออกแรงวิ่งตามห้องอื่นกันพอสมควร

และด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลและความเอาใจใส่ในการบริหารงานของท่านผอ.ร.ร. ท่านผอ.ฉลวย  วงษ์ขวัญเมือง  ท่านได้เรียกประชุมวางแผนเพื่อรับมือกับศึกครั้งนี้  มติออกมาว่าให้คัดกรองเด็กที่อ่านไม่ได้..  อ่านได้แต่กระท่อนกระแท่น  อ่านได้แบบแอบห่วงเล็กๆและเยียวยาด่วน  โดยครูประจำชั้นต้องช่วยกันถึงแม้จะไม่ได้สอนภาษาไทยก็ตาม

ป.2 มีครูประจำชั้น 3 คน(ห้อง ก ไก่ 2 คน ห้อง ข ไข่ ครูตุ๊กแกคนเดียว..น่าสงสารจัง)  โดยนำเด็กทั้งสองห้องมารวมกันแล้วแบ่งเด็กตามที่ได้กล่าวมาเมื่อตะกี้นี้ อิ..อิ..  ตอนแรกครูตุ๊กแกตั้งใจจะรับเด็กอ่านไม่ได้  แต่พี่เขาขอไป ก็เลยรับเด็กกระท่อนกระแท่นมาแทน  และใช้เวลาสองคาบเรียนสุดท้ายของแต่ละวันสอนอ่านอย่างเดียว  แต่ละห้องเรียนก็ต้องไปรวบรวมคำมาทำแบบฝึก  แบบทดสอบให้นักเรียนประมาณว่าต้องมานั่งเก็งกันเลยว่าคำใดน่าจะออกสอบบ้าง

ก่อนส่งเด็กๆไปตามคุณครูที่รับผิดชอบ  ก็ต้องทำความเข้าใจกับเด็กๆก่อนว่าใครจะอยู่กลุ่มไหน  ครูตุ๊กแกให้กลุ่มเด็กที่อ่านไม่ได้ไปเข้าห้องไอซียู  แน่นอนต้องมีเจ้าสามหนุ่มสามมุม( ไก่อู  ชินจัง  กำแพง ) และเด็กผู้หญิงอีก 3 คน คือ แบม  ฝ้าย  ณัชชาน์ไปอยู่กับคุณหมออดิศรและบอกเหตุผลว่าเพราะอะไรทำไมต้องไป ไอซียู  ก็คือเป็นโรคการอ่านอ่อนแอมากถึงมากที่สุด  แรกๆก็กลัวเด็กๆจะอาย  แต่เจ้าชินจังกลับชอบแล้วถามว่า  ห้องไอซียูมีแอร์ไหมครับ ( โถเจ้าอ้วนดำทำกะเพิ่งจะกลับมาจากเมืองนอกต้องอยู่ห้องแอร์ )

เด็กกระท่อนกระแท่นไปห้องพิเศษ  เพราะอาการเป็นๆหายๆ  หมอหน้าตาดีชื่อตุ๊กแก อิ..อิ..

และกลุ่มที่ 3 ห้องธรรมดาเพราะอาการไม่ค่อยน่าเป็นห่วง ไม่ต้องสอนอ่าน  ทดสอบอย่างเดียวโดยคุณหมออรพินท์

เริ่มการเยียวยาได้วันเดียวปรากฏว่าไม่ประสบผลสำเร็จ  ก็ครูตุ๊กแกต้องออกเดินสายเกือบสองสัปดาห์  ครูอรพินท์ และครูอดิศรเลยต้องรับหน้าที่ดูแลเด็กคนละห้องแบ่งไปไหนไม่ได้  และอีกอย่างหนึ่งคือ  เด็กแต่ละห้องไม่เท่ากัน  ไอซียูมี 6 คน  ห้องพิเศษมี 12 คน  ที่เหลืออีก 30 กว่าคน  อยู่ห้องธรรมดาดูแลไม่ทั่วถึง  ชั้นอื่นๆก็ประสบปัญหาเหมือนๆกัน

ท่านผอ.เลยเรียกประชุมวางแผนใหม่  โดยให้ครูภาษาไทยซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นครูประจำชั้นอยู่แล้วรับเด็กไอซียูของห้องตัวเองอย่างเดียว  เด็กที่เหลือให้ครูประจำชั้นร่วมดูแลเพราะตอนนี้เด็กเริ่มอ่านคล่องขึ้นแล้วรวมถึงเด็กห้องพิเศษด้วย  แต่ครูตุ๊กแกกำพร้าไม่มีประจำชั้นคู่จึงต้องขอแบ่งคู่จาก ป.3 มาช่วย ..เศร้า  และใช้เวลาในช่วงบ่ายไปจนถึงกลับบ้าน(5 โมงเย็นค่ะ)สอนเด็กไอซียูอย่างเดียว  ครูตุ๊กแกก็เลยพา เจ้า 3 หนุ่ม 3 มุม  และเด็กผู้หญิงอีก 3 คน ไปที่ห้องอ่านหนังสือปีกซ้ายของห้องสมุดสอนอ่านบ้าง  พอเครียดๆก็เล่นกันบ้าง นอนหลับกันบ้าง  กินขนมกันบ้าง  รู้สึกว่าได้ผล  เจ้าสามหนุ่มสามมุมจากที่ชี้คำไหนก็อึ้ง  ชี้คำไหนก็อึ้ง  ก็เริ่มสะกดได้

เอ้า...ไก่อูอ่านคำนี้ให้ฟังหน่อยสิ

ไกอู.....จอ แอ วอ  แจว

(ชินจังนั่งอยู่ข้างๆ ) แจวเรือ  แจวเรือ  แจวเรือ  แจวเรือไปซื้อสับปะรดๆ(อ้าว...ร้องเพลงแล้วทำท่าประกอบซะงั้น .. )

ครูตุ๊กแก...ไก่อูนั่งตดสับปะรดหมดแล้ว  (พอกันครู.....นอกเรื่องนี่เก่งจริงๆ)

............................

            ครูตุ๊กแก....ชินจังอ่านให้ครูฟังใหม่ซิ

            ชินจัง.....ตรงไหนครับ

            ครูตุ๊กแก...ตั้งแต่แรกเมื่อกี้ไม่ได้ฟัง

            ชินจัง...โอ้โฮ..แล้วทำท่าเบื่อหน่าย (ขยันจริงลูกศิษย์ฉัน)

..............................

            ชินจังกำลังอ่านคำว่า เอนลู่ราบเป็นทาง  ในขณะที่ไก่อูกำลังสะกดคำว่าขี้เหนียวในเวลาเดียวกัน

            ชินจัง...ออ  เอ  นอ  เอน  ลอ อู ลู ลูไม้เอกลู่ รอ  อา  บอ  ราบ ปอ....

        ไก่อู....ขอ อี ขี ขี ไม้โท ขี้ (เสียงดังมาก)

ชินจัง...เอนขี้ราบเป็นทาง  (สมาธิดีจริงๆลูกศิษย์ฉัน)

..................................

ชินจังกำลังจะอ่านคำว่า กล้าหาญ  แต่พอเห็น ก ไก่ ชินจังก็อ่านว่า

            ชินจัง....กอ ลอ  อ่อ กระโจน

            ครูตุ๊กแก...เฮ้ย...กระโจนตรงไหน  กล้าหาญต่างหาก

            ชินจัง  อ้าวๆๆๆๆ  ก็กระโจนมันอยู่หน้านี้......ว่าแล้วก็เปิดหน้าที่มีกระโจน  (ไปได้น้ำขุ่นๆเลยนะ)

.....................................

ในขณะที่กำลังสอนอ่านกันอย่างเอาจริงเอาจัง  พี่ห้อง ป.2 ก ก็แวะมาคุยแลกเปลี่ยนพฤติกรรมฮาๆ  เกี่ยวกับเด็กไอซียูของแต่ละคน  เจ้าไก่อู และ ชินจังก็หยุดอ่านแล้วนั่งฟังปากหวอ  หวอ  หวอ  เมื่อคุยกันเสร็จก็ใส่คอนเวอร์ส(ทางใครทางมัน...)

          ครูตุ๊กแก...เอ้า...ไก่อู  ชินจัง  อ่านเข้าสิสู้กำพลไม่ได้แล้ว

          ไก่อู...ก็ครูมัวแต่คุย

ฮือๆๆ  แงๆๆ  สรุปว่าที่เจ้า 3 คนนี่อ่านไม่ได้เป็นเพราะความผิดของครูตุ๊กแก  ที่ครูตุ๊กแกมัวแต่คุย  จำไว้เลย......

            หลังจากที่เราปลุกปล้ำ  กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันมานาน  และทดสอบกันเองโดยใช้เกณฑ์เดียวกับของเขต  มาหลายรอบเพื่อตรวจสอบความก้าวหน้าของเด็กๆ   จนมาถึงวันนี้วันทดสอบ  ผลเป็นที่น่าพอใจค่ะเด็กห้องครูตุ๊กแกไม่ผ่าน 3 คน  แน่นอนเป็นใครไปไม่ได้นอกจากเจ้า 3 หนุ่ม 3 มุม  ถึงจะไม่ผ่าน  แต่ก็อ่านได้หลายคำจากที่เคยอ่านไม่ได้เลย 

ส่วนเด็กผู้หญิงอีก 3 คนที่อยู่ในกลุ่มไอซียูอ่านผ่าน  หนึ่งในนั้นมีฝ้าย  ก่อนจะถึงคิวฝ้ายสอบ ครูตุ๊กแกแอบเห็นฝ้ายยกมือสาธุ  พอเห็นว่าครูตุ๊กแกมองอยู่ก็ยิ้มเขินๆ  ครูตุ๊กแกจึงชูสองนิ้ว และ บอกว่า สู้ๆ  เมื่อฝ้ายเข้าไปอ่านเห็นได้ชัดว่าฝ้ายตื่นเต้นมากหันมามองครูตุ๊กแกหลายครั้ง  ครูตุ๊กแกจึงสวมวิญาณนางงามส่งยิ้มหวานเป็นกำลังใจพร้อม โดยไม่ทิ้งคอนเซ็ป  ชูสองนิ้ว  สู้ต่ายค่ะ  ส่งไปให้  ขณะที่ฝ้ายอ่านก็ติดๆขัดๆ แต่ก็ผ่านมาด้วยดี  ฝ้ายกระโดดเข้ามารายงายผลกับครูตุ๊กแกด้วยใบหน้าที่แสดงออกถึงความดีใจและปลื้มใจอย่างที่สุด   ฝ้ายบอกว่า ที่หนูยกมือไหว้หนูภาวนาให้อ่านได้ค่ะ  หนูจะกลับไปบอกแม่ว่าหนูอ่านผ่าน  แม่หนูต้องดีใจมากเลยค่ะ  และฝ้ายก็กลับบ้านพร้อมกับรอยยิ้มเต็มใบหน้า  พาให้ครูตุ๊กแกภูมิใจและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก

ภูมิใจที่ทำให้เด็กๆไอซียูอ่านได้  สุขใจที่เห็นเด็กๆสามารถยิ้มกับเพื่อนๆได้อย่างเต็มแก้ม   ถึงแม้ว่าจะผ่านไม่หมดทุกคนก็ตาม

...ยังค่ะ...การรบยังไม่จบยังนับศพทหารไม่ได้  ศึกอีกด้านจ่อมาที่ประตูเมืองแล้วค่ะ  สัปดาห์หน้า  26 กุมภาพันธ์การสอบระดับท้องถิ่น ป.2 ป.5 ม.2  ไทย คณิต วิทย์ 

 

เอ้า ป.2ข...สู้..สู้..สู้...สู้ตายคร้าบบบบบบบบบบบบบ

ปล.ขอบคุณนะคะที่อ่านจนจบ  อ่านจบแล้วอย่าลืมเป็นกำลังใจให้ครูตุ๊กแกและเจ้าลูกลิงด้วยนะคะ จุ๊บๆ