ขออวยพรให้ทุกท่าน ได้เป็นผู้รู้จักรัก และเป็นที่รักของผู้คนรอบข้างตลอดไป

  ความรักช่างเป็นเสมือนสิ่งจรรโลงโลก ที่ใดมีรักที่นั่นย่อมมีแต่ความผ่องใส สดชื่น และมีพลังแห่งการห่วงหาอาทร นิยามที่แท้จริงไม่มีใครจำกัดคำได้ สุดแต่ใจของใคร จะพรรณาถึง

 ความรักเป็นของกลาง ใครก็สามารถนำมาเก็บไว้ในใจของใครก็ได้ ความรักไม่มีวันสลาย แม้ต้องข้ามภพชาติกันไป และเป็นเรื่องแปลกที่ว่า เมื่อผู้ใดเกิดความรักแล้ว โลกช่างสวยงาม มีความหมาย เพียงการรอคอย ก็เป็นความรู้สึกท่วมท้น จนล้นใจ ให้ทำสรรพสิ่ง ที่เหนือความคาดหมายได้เสมอ

  วันนี้ เป็นวันแห่งความรัก 14 กุมภาพันธ์ 2552 ต้องขออวยพรให้ทุกท่าน ได้เป็นผู้รู้จักรัก และเป็นที่รักของผู้คนรอบข้างตลอดไป

  ผู้เขียนมีเรื่องราววันของความรักมาฝาก ซึ่งที่ได้รับฟังมา จากท่านผู้มีประสบการณ์ ได้เล่าให้ผู้เขียนฟัง จึงอาจเป็นอีกเรื่องหนึ่ง ที่จะยืนยัน คุณค่าของความรักได้

  เรื่องความรักของนกยูง สัตว์ผู้แสนสวย ไม่ว่าจะเอ่ยถึงเรื่องราวใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับนกยูง ดูจะเป็นไปในทำนอง ความเริดหรู สูงศักดิ์ สง่างาม ทราบไหมคะ นกยูงเป็นผู้ที่ให้ความสำคัญเรื่องความรักอย่างที่เราเองอาจนึกไม่ถึง

   เมื่อนกยูงหนุ่มสาว ซึ่งอยู่ในวัยเจริญพันธุ์ ต่างก็มีวิธีการหาคู่ที่พิถีพิถันยิ่ง นกยูงหนุ่มน้อยทั้งหลาย จะมีขนที่งดงามสมบูรณ์ การรำแพนหางนั้น ไม่ใช่แค่เพียงการแสดงให้เพศตรงข้าม สนใจหลงไหลเท่านั้น ที่จริงแล้ว นกยูงละเอียดอ่อนในเรื่องความรักมาก เขาจะใช้ปีก หาง ที่ยาวกรุยกรายนั้น กวาดทำลานกลางป่า ให้สะอาดโล่ง ทั้งการจิกถอน ต้นหญ้าให้ไม่เหลือรำคาญตา ถ้ามีไม้ต้นที่มีขนาดใหญ่กว่าต้นหญ้า นกยูงจะใชัคออันแข็งแรง เกี่ยวดึง ถอนรากถอนโคนไม่เหลือหลอ ลานรักของนกยูง จึงสะอาด ราวกับปูด้วยพรมทรายอันปราณีต ไม่ปล่อยให้มีแม้ กระทั่ง เศษใบไม้ ที่จะควงร่วงหล่นลงมา

  นกยูงสมควรเป็นที่เปรียบเทียบ ของผู้ที่สูงศักดิ์เสมอ ความมานะพยายาม ที่ได้กระทำสิ่งเหล่านี้ ก็เพื่อรอการมาถึง ของผู้ที่เป็นที่รัก ในวันของความรัก เมื่อสมปรารถนา นกยูงเพศเมียก็จะกลับไปวางไข่ ส่วนเพศผู้ ก็ถึงเวลาสลัดขนแสนสวยทิ้งไป เพื่อให้เป็นสิ่งประดับของธรรมชาติต่อไป

  แต่มนุษย์ ก็หลงใหลขนอันแสนงามของนกยูง ความอยากจะได้เอามาครอบครอง หรือนำไปเสนอต่อผู้คนอีกมากมาย ที่อยากชม จึงทำให้ ไม่สามารถอดใจรอ ให้ถึงเวลาที่นกยูงทิ้งขนได้ แล้วมนุษย์เหล่านั้น ก็คิดวิธีการ อันโหดร้าย และใช้ช่วงเวลาแห่งความรักของนกยูงนั้น เป็นฤกษ์สังหาร

  เขาจะเหลาผิวไผ่ป่า ให้บางประดุจดาบสองคม ผิวไผ่ที่แข็งแรง คมกริบ จะถูกตอกตรึงลงบนลานรักของของนกยูง ให้อยู่ในระดับสายตา ที่นกยูงจะมองเห็นได้

  ดังนั้นแล้ว ก็ไปแอบซ่อน เฝ้ารอชมผลงานอย่างใจเย็น

ครั้นนกยูง ที่เดินกวาดลาน ผ่านมาพบ ผิวไผ่ที่โผล่พ้นดินขึ้นมา ช่างทำให้รู้สึกขัดใจยิ่งนัก อย่าว่าแต่จะให้หลงเหลือสิ่งใดบนลานนี้เลย แม้แต่ใบไม้ยังเก็บกวาดจนเตียน

 สวรรค์ของนกยูง ต้องสะอาดสวยงาม ท่ามกลางบรรยากาศแห่งป่าเขาลำเนาไพร จึงจะเหมาะสมในวันสำคัญ วันของความรักในครั้งนี้

 นกยูงมีดวงตาที่ว่องไว เพียงเห็นตอผิวไผ่ ที่คนใจร้าย แอบมาตีตอกเอาไว้ ไม่รอช้า ตรงเข้าไป เอาคอพาดพันตอไม้นั้น รัดจนแน่น หมายใจว่า จะถอนขึ้นเสียในเดี๋ยวนั้น

 อนิจจา! น่าสงสารดวงใจรักของนกยูง ที่จะไม่มีโอกาสจะได้สัมผัสรัก ดังที่ตั้งใจหมายแล้ว

ผิวไผ่ที่แสนบาง คมกริบราวใบมีดโกน ได้สำแดงเดช ตัดก้านคอนกยูง เสมือนเพียงลงด้วยดาบเดียว สิ้นใจบนลานรักแห่งนั้น

.....นอกจากขนหางที่คนใจร้ายได้ไปครบถ้วน ทั้งแผงแล้ว เนื้อนกยูง ก็มีความโอชะไม่แพ้ใคร....การล่านกยูง จึงยังเป็นสิ่งเชิญชวน ให้มาร่วมก่อกรรมทำเข็ญ ท้านรก เสมอมา และนกยูง ผู้มีความละเอียดอ่อนในความรัก ก็ยังเป็นผู้แพ้แก่เขาตลอดกาล....

    เมื่อไม่เคยคิดรักใคร ก็จงเห็นใจในความรักของคนอื่นบ้าง

      สวัสดีวันแห่งความรักค่ะ