ศาสนาและวัฒนธรรมไทยเราสอนให้ระลึกถึงบุญคุณและให้ทดแทนคุณเมื่อมีโอกาสกันอยู่เสมอ...วันหนึ่งครูพรรณาก็ถูกทวงบุญคุณแบบแปลกๆ เช่น

       * จากรถประจำทาง.....อุตส่าห์ขับรถรับส่งคุณถึงที่หมายอย่างปลอดภัย...

       * จากร้านอาหารข้างทาง....ทำให้กินจนอิ่ม....

       * จากขอทาน..อุตส่าห์รับเงินทานของคุณแล้ว....

       * จากการถูกกระทำให้ได้รับความเจ็บปวด...

       *  จากการถูก นินทา  ว่า ด่า.....

           จากตัวอย่างที่กล่าวมาคิดว่าทุกท่านคงเคยประสบมาแล้วมีทั้งขั้นปกติ กว่าปกติ และกว่าปกติยิ่งๆขึ้นไป  หลายคนคงหงุดหงิด ไม่พอใจ จนถึงโกรธ......ฮี่ๆๆๆๆๆ ครูพรรณาก็เช่นกันค่ะที่สำคัญตอบโต้รุนแรงซะด้วย

           หลังจากที่ถูกทวงบุญคุณดังว่านี้แล้วค่อยๆ คิด...............เออจริงนิสิ่งเหล่านี้สอนให้เรารู้ในความเป็นจริง

              ถ้าไม่เคยเจ็บ..ไฉนจะรู้จักเจ็บ...และเจ็บกว่า.....เจ็บที่สุดของที่สุดไปเรื่อยๆๆๆๆ

              ถ้าไม่เคยโกรธ............

              ถ้าไม่มีการขอทาน(บริจาค)แล้วเราจะทำทานได้อย่างไร.........

             ฯลฯ ............................

           เพียงกล่าวขอบคุณหรือสำนึกในบุญคุณของเขาหรือเหตุการณ์เหล่านั้นเพียงคำเดียวซึ่งไม่หนักหนาอะไรเลย....แต่ผลของมันทำให้เราและเขาสบายใจ

       เสียดายที่ครูพรรณา  จดจำคนที่ทวงบุญคุณไม่ได้เสียแล้ว...มีเพียงความทรงจำเพียงลางๆ ว่าอ่านจากนิตสารกุลสตรี ขวัญเรือน  หญิงไทย  หรืออะไรสักอย่างที่เกี่ยวข้องกับผู้หญิง....ผ่านมานานนับสิบปีแล้ว

           แต่การทวงบุญคุณครั้งนั้นทำให้อารมณ์ที่มักติดไฟง่ายๆ และครุกรุ่นเป็นเวลานานกว่าจะดับได้มาเป็นล้อเล่นน่าได้ในเวลาไม่นานนัก

        ขอมอบภาพนี้แด่ผู้อ่านทุกท่านค่ะ..............

      ล้อเล่นน่า

             ขอกราบขอบคุณผู้เขียน " สำนึกไว้ให้เป็นบุญคุณ " และเจ้าของภาพไว้ณ ที่นี้...ขอให้ทุกท่านสุขกายสุขใจค่ะ