เมื่อผมถูกยำใหญ่ในที่ประชุม 80 คน ต้องทนเพื่อให้ได้งาน

          เมื่อวาน 13.00 – 15.00  น.  ผมนำโครงการพัฒนาเด็กและเยาวชนทั้งในและนอกสถานศึกษา   ไปเสนอให้ที่ประชุมใหญ่พิจารณาเห็นชอบและอนุมัติ

          ที่ประชุมประกอบด้วยสมาชิกประมาณ 80 คน ประกอบไปด้วยผู้นำองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นทั้งหมดในจังหวัด  ตัวแทนกลุ่มองค์กรต่าง ๆ  และ  คณะกรรมการกองทุน

         โดยมีผู้นำท้องถิ่นคนหนึ่ง เป็นประธานการประชุม

          งานนี้ต้องเรียกว่าผมถูก “ยำใหญ่” ครับ

          ถูกตำหนิติติงอย่างมาก  ในเรื่อง  ของการชี้แจงโครงการ และ รายละเอียดต่างๆ ของโครงการที่ทำไป

          แทบที่จะพูดได้ว่าเป็นการ “ประจาน” หรือ “ฉีกหน้า” กันเลยละครับ

          ผมใช้สูตรเดิมครับ “ใช้ความนิ่ง  สยบความเคลื่อนไหว”  พยายามทำหน้าหนาๆ เข้าไว้

           เขาว่ามาอย่างไร  ผมก็ฟังไว้  มองตา  พยักหน้ารับ  ไม่ปฏิเสธ   ไม่โต้ตอบ  ไม่ชี้แจง  (เพราะเขาต้องการตำหนิ  ไม่ได้ต้องการคำตอบ พูดไปก็ไม่ทำให้ดีขึ้นครับ  เพราะพูดก็ว่ากำแหง ชี้แจงก็หาว่าเถียง)

           ทำสีหน้าให้เป็นปกติ  ไม่เครียด  ไม่บึ้ง  ไม่ยิ้ม  ไม่ปฏิเสธ ไม่โต้ตอบ

          สุดท้าย....เห็นชอบและอนุมัติ..ตามที่ผมเสนอไปทุกประการครับ

          ค่อยยังชั่วหน่อย  ที่ไม่ถูกด่าฟรี