งานหนักไม่เคยฆ่าใคร

....บอกเล่าด้วยความคิดถึง....

             นานมากที่เดียวที่ผู้เขียนห่างหายไปจาก gotoknow (ความเคลื่อนไหวสุดท้ายอยู่ที่  24  พ.ย. 2551  ค่ะ)...ด้วยภาระกิจหลายอย่าง.......เริ่มจาก

            -  ตั้งหน้าตั้งตาดูหนังเกาหลีเรื่อง "จูมงมหาบุรุษกู้บัลลังก์" ยาวมากดูแบบจริงจัง  มาราธอนมากค่ะ  ใช้เวลาดูประมาณ  3  อาทิตย์...ดูแล้วได้ใจ...มีแรงใจ...ได้มุมมองที่หลากหลาย...สุดคุ้มค่ะ.

            - ช่วงเดือนธันวาคม..ร.ร.เจอปัญหาน้ำท่วมบ้าง  มีเหตุอื่น ๆ ให้ปิดบ่อย ๆ ประจวบเหมาะกับ เด็ก ๆ บางกลุ่มใน ร.ร.เริ่มมีพฤติกรรมแปลก ๆ ออกไป...(ในเหตุการณ์ของ 3 จังหวัดชายแดนใต้เช่นนี้เหตุแทรกแซงมีเยอะมาก  ละเอียดอ่อน)...ผู้เขียนตัดสินใจออกไปติดตามเด็กที่เห็นว่า  ท่าจะแย่แล้ว   หลังจากนั้นผู้เขียนก็เจอดี..อิ อิ..ซึ่งไม่สามารถบรรยาย  ณ ที่นี้ได้...หากหมายถึงความปลอดภัยในชีวิต....ทำเอาผู้เขียนเครียด  เป็นกังวล  และต้องตัดสินใจบางอย่าง...กว่าจะจัดการเรื่องวุ่น ๆ ลงได้...เฮ้อ...................

            - 16 ธ.ค. 2551 - ณ วันนี้..... ผู้เขียนในฐานะครูผู้สอนวิทยาศาสตร์เข้าอบรม " โครงการวิจัยวิทยาศาสตร์ท้องถิ่น สกว." เป็นโครงการที่ส่งเสริมให้ครูทำวิจัยโดยใช้หลักวิทยาศาสตร์เข้าไปจับกับสิ่งที่เกี่ยวข้องกับท้องถิ่น  ในบริบทที่ครูสอน...ผู้เขียนสนใจเรื่อง  "การปรับปรุงคุณภาพดินทรายจัดในชุมชนบ้านสายหมอโดยใช้อินทรียวัตถุ"  เพราะเป็นปัญหาของชุมชน...ผู้เขียนก็เริ่มรวบรวมข้อมูล...แต่ไม่จริงจังอะไร...จนถึงเดือนมกราคม...ผู้เขียนเริ่มเอาจริงเอาจัง(ทั้งนี้เพราะหมดเขต 31  มค.52)...ภายใน 3 สัปดาห์...ผู้เขียนนั่งอยู่แต่หน้าจอคอมฯ ค้นหาข้อมูล...กว่าจะเจอ Keyword ที่เกี่ยวกับเรื่องที่เราต้องการก็คลำกันนาน...นอกจากนี้ยังต้องโทรหา อ.สิรภพ (ฝ่ายประสานงานของโครงการ) เพื่อปรึกษาถึงหัวข้อโครงร่างวิจัยบางหัวข้อที่ผู้เขียนไม่เข้าใจ  คือ

                     -  หัวข้อที่ 10.แผนกิจกรรม  

                    -  หัวข้อที่ 11.แผนการเรียนรู้  

                    -  หัวข้อที่ 12.กระบวนการเรียนรู้

            ......ผู้เขียนไม่เข้าใจว่าทั้ง  3  หัวข้อนี้แตกต่างกันอย่างไร......

....โทรปรึกษา พี่โอ๋ -อโณ Pคนนี้และ คนสำคัญที่ชี้ทางเดินพร้อมกับโทร.มาถามไถ่เสมอ ๆ ก็ อ้ายปรีดาP คนนี้แหละค่ะ...นอกจากนี้ยังต้องเดินทางไปหาข้อมูลที่สถานีพัฒนาที่ดินปัตตานี  , สำนักงานพัฒนาที่ดินเขต  12  สงขลา ,  และคณะทรัพยากรธรรมชาติ  ม.สงขลานครินทร์  รวบรวมข้อมูลได้แล้วก็นำมาเขียน  โครงร่างวิจัยฉบับสมบูรณ์  ส่งเมลล์ไปยัง ดร.สมชาย   ธนสินชยกุล  และ อ.สิรภพ  เทพพิทักษ์  สถาบันวิจัยและพัฒนาแห่ง มก. ม.เกษตรศาสตร์....

              ใน  3  สัปดาห์แห่งการณ์นี้ ผู้เขียนนอนไม่ต่ำกว่าตี  3  ทุกคืน....ผลตอบกลับมา คือว่า

     อ.สิรภพ : อ.ครับไม่ทราบว่า อ.เขียนโครงร่างวิจัยเองหรือเปล่าครับ....

     ผู้เขียน  : (ใจเต้นแรงด้วยฉุนนิด ๆ กับคำถาม)...ทำไมเหรอค่ะ...ด้วยเกียรติ

                   ขอบอกว่าเขียนเองค่ะ.....

    อ.สิรภพ : คืออยากบอก อ.ว่า...ดีมากนะครับ...ชื่นชมกับความพยามยามของ

                  อ.ด้วยนะครับ  อยากบอก อ.ว่า...คนที่จะเขียนได้ขนาดนี้ต้องผ่าน

                  การอบรมเป็นกระบวนการ ไม่ใช่ว่าแค่  1 วันตามที่เราไปอบรมให้

                  อาจารย์นะครับ...สำหรับของ อ.ไม่มีปัญหาอะไรครับ....ผมไม่ต้อง

                  คอมเม้นต์อะไร...ขอชื่นชมครับ....

 

       จบจากการสนทนากับ อ.สิรภพ ที่ยาวประมาณครึ่งชั่วโมง  ผู้เขียนนั่งยิ้มคนเดียว...หายเหนื่อย...พร้อมรำพึงกับตัวเองเบา ๆ ว่า..."งานหนักไม่เคยฆ่าใคร "

       สุดท้ายอยากขอบคุณทุกกำลังใจโดยเฉพาะป้า ๆ ของแอมแปร์  พี่โอ๋-อโณ  ,อ้ายปรีดา , พี่คนไม่มีราก ,พี่มนัญญา , พี่ดาวลูกไก่ ,ท่านผอ.ประจักษ์ , อ.ขจิต , พี่ครูปู ,

 หนูต้อมเนปาลี , ครูตุ๊กแก , พี่ครูคิม , พี่ครูพรรณา , หนู poo .....ที่เพียรห่วงใยกันเรื่อยมาทั้งส่งข้าวปลาอาหารและขนม  กำลังใจ  ส่งเสียงใส ๆ มาทักทาย...

       ............ขอบคุณมากมายค่ะ..............