เป็นวิธีที่เราใช้จินตนาการในการอยู่กับธรรมชาติที่สวย ร่มรื่น งดงาม ช่วยให้เกิดความสงบผ่อนคลาย

ความเครียด..สามารถเกิดขึ้นได้กับทุกคน เมื่อเกิดแล้ว ขอให้เราใช้.."สติ" รู้เท่าทัน..และหยุด... ความเครียด สิ่งที่มากระทบนั้นให้เร็วที่สุด มีวิธีหนึ่งที่ อ.นพ.ยงยุทธ วงษ์ภิรมย์ศานต์ ท่านผู้ทรงคุณวุฒิกรมสุขภาพจิต ท่านได้แนะนำไว้คือการใช้ จินตนาการคลายความเครียดค่ะ

 

เป็นวิธีที่เราใช้จินตนาการในการอยู่กับธรรมชาติที่สวย  ร่มรื่น  งดงาม  ช่วยให้เกิดความสงบผ่อนคลาย 

เริ่มโดยการหายใจด้วยท้อง   แบบที่อธิบายในการหายใจคลายเครียดสัก  1 2  นาที  ค่อย ๆ หลับตาลง  จินตนาการถึงสถานที่ในธรรมชาติที่เราเคยไปพบเห็น  ราวกับว่าเราอยู่ในสถานที่และเหตุการณ์ดังกล่าว ลองอ่านและจินตนาการตามบทความข้างล่างนะคะ

ในทุ่งหญ้า..ป่าใหญ่

 

ยามเช้าของวันว่าง..วันหนึ่ง ฉันกำลังเดินเล่นอย่างสบายใจ..ในอุทยานที่ร่มรื่น...งดงาม..เขียวชอุ่มไปด้วยพันธุไม้น้อยใหญ่  สายลมเย็นเอื่อย.... พัดต้องผิวกาย กระทบเบาๆที่ใบหน้า   ทำให้รู้สึกเย็น..สบาย...  แสงแดดอ่อน ๆ..ที่เต็มไปด้วยความอบอุ่น .ส่องลอดต้นไม้ที่สูงตระหง่าน เป็นลำแสงสีทอง..ก่อนจะกระทบพื้นหญ้าเขียวขจี..บริเวณที่เป็นทางเท้า......ที่จะนำพาฉันให้เดินเข้าไปในป่าใหญ่

ฉันค่อย ๆ ก้าวเท้าเดินอย่างช้า ๆ ....ไปตามทางที่มีหญ้าเขียวอ่อนราวกับพรมปูเป็นทางยาว....ฉันสัมผัสพื้นดินที่ชุ่มชื่นไปด้วยน้ำค้างยามเช้าบนยอดหญ้า  เหลียวมองดูต้นไม้ริมทางสองข้างทาง...บ้างก็มีลำต้นใหญ่สูงทะยานเสียดฟ้าแซมไปกับต้นไม้ขนาดย่อม  ขนาดเล็ก ใบไม้ทั้งหลายกำลังโบกพริ้ม..ยามลดพัดผ่าน  ฝูงนกน้อย นานาพันธุ์ ก็ขับร้องเพลงเสียงสูงบ้าง  ต่ำบ้าง...  ฟังดูไพเราะ..ราวกับดนตรีประสานเสียง บริเวณเลี่ยพื้น  อุดมไปด้วยเฟริ์นที่ยอดสีเขียวอ่อนแทงขั้วมาโชว์รูปร่างที่อ่อนช้อย.งามตา  เมื่อฉันเดินผ่านต้นไม้ล้มที่มีมอสขึ้นเต็ม ดูราวกับเป็นพรมสีเขียวมรกตทอดยาวเข้าไปในป่าใหญ่ สะท้อนกับแสงแดด ดูระยิบระยับจับตา..

ฉันเดินตามพรมมรกตมาเรื่อยๆ จากแนวป่า ฉันได้พบกับทุ่งหญ้า แสนกว้างใหญ่  กลิ่นอายของหญ้ายามต้องแสงแดดอ่อนผสมกับกลิ่นหอมหวลของมวลดอกไม้...ทำให้ฉันรู้สึกสดชื่นและผ่อนคลายอย่างยิ่ง  ทุ่งหญ้าอันกว้างใหญ่แห่งนี้...เต็มไปด้วยดอกไม้นานาชนิด...บานสะพรั่ง..หลากสีสัน .ทั้งเหลือง  ม่วง  สีแดง  ชมพูสลับกันไปมา   ..ฉันได้ยินเสียงผึ้งพากันบินว่อนเพื่อลิ้มรสน้ำหวานจากดอกไม้  มันบินอย่างรวดเร็วจากดอกหนึ่งไปสู่อีกดอกหนึ่ง  พร้อมกับหมู่ผีเสื้อหลากสีสันที่บินไปบินมาระหว่างมวลบุพชาติแห่งท้องทุ่ง

ฉันเดินต่อมา ละสายตาจากความงามของมวลบุพชาติ จนมาถึงทะลสาป  แสงแดด เริ่มแรงขึ้นจนกระทบกับพื้นผิวน้ำดูระยิบระยับสบายตา  นกน้ำฝูงเล็ก ๆ  ว่ายอย่างช้า ๆ  ดูสง่างามและพร้อมเพียงกลางทะเลสาบ  ท่าทางของมันช่างสงบ.....ผิวน้ำของทะเลสาปก็สงบ นิ่ง...ทำให้ฉันเริ่มรู้สึกผ่อนคลาย ..เบา..สบาย... ฉันค่อย ๆ  นั่งลงริมฝั่งน้ำใต้ต้นไม้ใหญ่ที่แผ่กิ่งก้าน  ใต้เงาอันร่มรื่น...บนพื้นหญ้าอันอ่อนนุ่ม  ฉันเอนหลับพิงกับลำต้นด้วยความรู้สึกถึงความผ่อนคลาย  ไร้กังวล  เป็นอิสระจากปัญหาทั้งปวง ฉันสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ  ช้า ๆ  เพื่อนำพาความสดชื่นสู่ร่างกายและจิตใจ หายใจออกช้า ๆ  อย่างอ่อนโยนด้วยความปลอดโปร่งใจ