วันนี้เป็นวันแรกในรอบหลายเดือนครับที่ผมได้เจอท่านคณบดี ท่านอาจารย์สุกรี หลังปูเต๊ะ จากการที่ตอบรับคำไปร่วมประชุมในงานวิจัยที่ท่านไปร่วมเป็นทีมวิจัยอยู่ด้วย ที่ กศน.ปัตตานี (ขอใช้ชื่อเก่าก่อนนะครับ ชื่อใหม่ยังไม่ค่อยจะจำ) ความจริงลังเลว่าจะไปไม่ไปดีอยู่แล้วครับ เนื่องจากเขาเชิญประชุมทั้งวัน แต่บังเอิญผมมีนัดอีกนัดหนึ่งแล้วในช่วงบ่าย ปรากฏทางหัวหน้าทีมวิจัยบอกว่า ครึ่งวันก็ยังดีครับ ที่สำคัญเมื่อเช้า เจ้าหน้าที่คณะโทรมาว่า ท่านคณบดีฝากให้เอาเอกสารที่คณะไปให้ท่านที่ประชุมด้วย ฮิฮิ เลยต้องไป

งานวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเกี่ยวกับการสอนคุณธรรมจริยธรรมครับ เจออย่างแรกคือเอกสารตัวเนื้อหาที่รวบรวมขึ้นโดยผ่านกระบวนการวิจัย มันเยอะมาก เลยต้องให้ความเป็นห่วงว่า ถ้าขืนเอาเนื้อหาทั้งหมดมาใส่อย่างนี้ การออกแบบกิจกรรมการสอนและสื่อการสอนน่าจะเป็นงานหนักมากสำหรับทีมวิจัยครับ ควรกลับไปที่วัตถุประสงค์ของเนื้อหาการสอนก่อนดีกว่าว่ามีเป้าหมายเพียงใด ปรับเนื้อหาให้สอดคล้องกับจุดประสงค์แล้วค่อยคุยเรื่องกิจกรรมและสื่อต่อได้

การประชุมรอบนี้ได้นั่งใกล้ท่านอาจารย์อัลไซน่า ผอ.จากนราธิวาสครับ ท่านเล่าเรื่องนำเด็กนักเรียนกียามุลลัย และเอี๊ยะติกาฟ ซึ่งท่านว่าได้ผลมากสำหรับการปรับพฤติกรรมของเด็ก โดยเฉพาะเด็กที่ไม่เรียบร้อย ฮือ ผมว่าน่าสนใจนะครับ ถ้าในพื้นที่นี้มีการกำหนดให้กิจกรรมทั้งสองอย่างนี้เป็นกิจกรรมเสริมหลักสูตรที่จะต้องจัดในทุกโรงเรียน ระหว่างนั่งคุย อ.อัลไซน่าติดต่อท่านคณบดีให้ไปบรรยายที่นราธิวาส ท่านคณบดีรับปาก แต่ไม่รับปากเปล่าๆ บอกว่าต้องเชิญผมไปด้วยอีกคนหนึ่ง ฮือฮือ อยากบอกว่า ช่วงนี้ไม่อยากรับงานบรรยายเลยจริงๆ แต่สุดท้ายก็ปฏิเสธไม่ได้ ครับ ผมไปด้วยก็ได้ (ตอบแบบนี้ง่ายครับ)

เมื่อวานก็ครั้งหนึ่งแล้วครับ ศิษย์เก่าโทรมาแต่เช้า บอกว่ามีเรื่องจะปรึกษา จะมาที่คณะ แล้วก็มาถึงตอนบ่ายครับ บอกว่าอาจารย์จะต้องช่วยผมและทีมงานด้วย วันอาทิตย์นี้โรงเรียนกำหนดให้มีการอบรมการเขียนแผนการสอน แล้วเขาก็อยากให้อาจารย์ (ผม) ไปเป็นวิทยากร

งานนี้ผมปฏิเสธครับ เพราะผมตั้งใจโดยไม่บอกใครมาเกือบเดือน (แต่เพิ่งบอกภรรยาเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว เมื่อแน่ใจว่า ไม่มีงานสำคัญกว่านี้ในกำหนดการ) แล้วว่า ศุกร์จนถึงจันทร์นี้ ผมจะพาครอบครัวกลับสตูล เพราะต้องแต่ฟัจญรีนลืมตาดูโลก ยังไม่เคยได้ไปเยียบแผ่นดินเกิดของพ่อเขาเลย ญาติๆ ทางโน่นเลยยังไม่ได้เห็นหน้า

การปฏิเสธก่อให้เกิดปัญหาครับ เพราะคนมาเชิญก็ไม่ยอม ยังงัยๆ ผมต้องไปให้ได้ (เค้าว่ามาอย่างนั้น) ผมก็บอกว่า ผมไม่ได้กลับสตูลมาเกือบปีแล้ว (หรือว่าเกินปีไปแล้วก็ไม่แน่ใจ) สุดท้ายเลยต้องให้เงื่อนไขครับ คือ ถ้าจะให้ผมไปก็ต้องเลื่อนวัน จากวันอาทิตย์เลื่อนมาเป็นวันจันทร์ อือ ผมก็ต้องยอมสละจำนวนวันอยู่สตูลไปอีกหนึ่งวันครับ ก็โอเคครับ เกิดมาเป็นศิษย์กับอาจารย์กัน ตัดกันไม่ขาดเหมือนกัน ฮิฮิ

ความจริงในระหว่างการสนทนาเจรจา ก็ดูเหมือนว่าทางศิษย์เก่าจะยอมเปลี่ยนตัววิทยากรแล้วครับ แต่ก็นั่นแหละ ทั้งสาขาวิชาเค้าไปทัศนศึกษากันที่ กทม.หมด มีผมคนเดียวเฝ้าสาขาวิชาอยู่ ฮาฮาฮา แล้วใครละจะเหมาะสมที่สุด

เขียนได้เท่านี้ก่อนครับ จะไปนอนเอาแรง ขับรถกลับสตูลพรุ่งนี้ครับ