อยากให้โลกนี้มีความสดชื่น..เป็นสีชมพูเพื่อประเทศไทยสยามเมืองยิ้มของเรา
(อิอิ..ภาพนี้ยืมพี่ชายครูเก่ามาใช้จ้า)
วันส่งท้ายปีเมื่อคืนวันที่31ธันวาคม2551
เรานั่งส่งท้ายปีอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์
ส่งท้ายปีร่วมกับเพื่อนพ้องน้องพี่หลายๆคน
เพื่อนพ้องน้องพี่แห่งมหาวิทยาลัยG2Kตามที่ป๊ะป๋าเบดูอินได้กล่าวเอาไว้
ถามว่า...เหงาไหม...ถามว่า..สุขไหม..ถามว่า..อ้างว้างไหม..
ถ้าเป็นเมื่อก่อน..อาจจะตอบว่าเหงา..แต่เมื่อคืนนี้ที่ผ่านมา
ตอบได้เลยว่ามีความสุขมากมาก..สุขกับเพื่อนๆ ณ ครอบครัวแห่งรักG2K
เมื่อหัวใจมีสุข..โลกนี้ก็เป็นสีชมพู
เมื่อใจเรายิ้ม..เราก็มั่นใจที่จะก้าวเดินต่อไป
ก้าวเดินเพื่อทำความดีให้สมกับที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย
เวลา..ไม่เคยรอใคร..เราเองต่างหากที่รอเวลา
รอและรอทั้งที่ไม่จำเป็นต้องรอ..ถ้าจะทำความดีไม่จำเป็นต้องรอเวลา
พร้อมที่จะทำ..ต้องทำต้องลงมือทำ..เพื่อเราเองก่อนอันดับแรก
อยากให้โลกนี้มีความสดชื่น..เป็นสีชมพูเพื่อประเทศไทยสยามเมืองยิ้มของเรา
หันมายิ้ม..หันมาจับมือกัน..หันมารักกันเถิดนะคะ
เรามาเริ่มต้นมอบความรักความจริงใจให้แก่กันและกันจากครอบครัวG2Kของเรานะคะ
ดีใจที่มีวันนี้ค่ะ..วันที่หัวใจมีความสุข...