ขออภินันทนาการแด่ครูต้อยที่ถามหา บทหนังตะลุง

        กลอนที่พูดถึงความจริงตามธรรมชาติผู้เขียนจำที่มาไม่ได้ว่ามาจากไหนครั้งแรก แต่นักเลง   "เพลงบอก"*ว่า(ขับ)ให้ฟังในงานศพ คู่กับ  กลอนขี้หก*มีความประทับใจ  ขอยกมาให้ได้อ่านกันดังนี้

      สิบนิ้วพนมบังคมมนัส//    

ขอกล่าวเจนจัดประวัติความจริง //  

ตัวผมเป็นชายไม่ใช่เป็นหญิง//  

ประวัติความจริง จริงจังดังกล่าว //

เด็กเกิดสามวันไม่ทันเต็มสาว// 

  ผู้ชายรุ่นบาวไม่เฒ่าไม่แก //

นครพระธาตุไม่ใช่ตลาดญวนแหล //

พลูกำสีแบ้*ทางแค่ไม่ไกล//    

  ขวานทำด้วยเหล็กถ้าเล่มเล็กก้าไม่ใหญ่ /

/จีนไม่ใช่ไทยไม้ไผไม่มีแกน // 

มะพร้าวหนึ่งลาย*นับได้ไม่ถึงแสน // 

ลูกเป็ดปากแบนสิบแสนหนึ่งล้าน //

ส้มแป้นลูกเขียวไม่เปรี้ยวก้าหวาน // 

แกเพราะเกิดนานหัวล้านไม่มีผม//  

ไม่ใสเหล็กกล้ามีดพร้าไม่คม // 

ไม้เหลียมไม่กลมของหวานไม่ขม//  

  ลมไม่มีตัว เต่าไม่มีหูปูไม่มีหัว///

ลูกควายลูกวัวสองตัวแปดตีน // 

ศักดิ์สิทธิ์เป็นทวดลูกกรวดเป็นหีน // 

พ่อไทยแม่จีนได้ลูกบาบา* // 

ที่มืดไม่หวาง*ผ้าบางไม่หนา//  

ของมีราคาถ้าซื้อถูกก้าไม่แพง //  

แดดออกแดงแดงของแข็งไม่นวล /

/  ไม่มีเพื่อนสองราต้องเดินแต่สวน* //

หลงทางเพราะทวนพร้าด้วนไม่มีกั้น //

ในขุมอบายไม่ใช่สวรรค์ // 

กลางคืนกลางวันผิดกันคนละอย่าง //

  ลูกวัวพอหัดไถไม่ใหญเท่าช้าง //

คนอยู่ด้านล่างหวัน*อยู่ด้านบน // 

  ปืนดังเพราะเสียงหวันเที่ยงวันละหน//

  หวันอยู่ด้านบนล่ะคนเดินตีนลง'

    (ผู้เขียนพยายามคงภาษาเขียนไว้ให้ไกล้เคียงกับที่ที่ได้ยินมา)

เพลงบอก = คือการขับกลอนสดในงานบวช งานศพ หรืออื่นๆ ปานบอด คือสุดยอดเพลงบอกภาคใต้

 พลูกำสีแบ้ =พลูที่กินกับหมาก 1 กำมีสี่พับหรือแบ้

 มะพร้าวหนึงลาย =มะพร้าวหนึ่งทะลาย

 

 ลูกบาบา   =เด็กทีเกิดจากพ่อคนจีน  แม่คนไทย

หวาง =  สว่าง

เดินแตสวน =เดินคนเดียว

หวัน= ตะวัน(  ขออภินันทนาการกลอนความจริงแด่ครูต้อยที่ถามหา  บทหนังลุงครับ)