ความขาดแคลน

   วันอาทิตย์ที่ 14 ธันวาคม 2551 ออกนิเทศงาน ครูศรช ศูนย์การเรียนชุมชนแต่ละตำบล 5 ตำบล  ออกเดินทางไปจุดแรกที่บ้านไทยประจัน เวลา 08.30 น. ถึงที่นั้น เวลากว่า 09.30 น.ไกลพอประมาณ ได้พบศึกษา 8 คนมาเรียนที่ ศรช. แห่งนี้ คละระดับ ทั้งมัธยมศึกษาตอนต้นและระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย สอบถามปรากฏว่าเคยสอบตก วิชา ภาษาอังกฤษ และวิชาอื่นๆ หมดกำลังใจ ท้อแท้ เรียนไม่รู้เรื่อง ไม่กล้าโทษครูที่ถูกย้ายออกไปจากที่เดิมไปอยู่อำเภอ วัดเพลง ความพยายามที่ครูเดินทางเข้าไปสอนก็นับว่าเธอพยายามแล้ว แต่มาพบบรรยากาศครูสอนไม่เก่ง..ละลายพฤติกรรม...ไม่ได้...ตั้งประเด็นคำถามไม่สนุก..สื่อสารไม่รู้เรื่อง.

....คนด้อยโอกาส พลาดโอกาส ขาดโอกาส..เหมือนถูกซ้ำเติม..เพราะเธอทั้งหลายคงคาดหวังว่าจะมีมนุษย์ กศน. มาปลดเปลื้องความไม่รู้ให้หายโง่เง่า..นี่กลับมาพบกับครูที่สอนไม่เป็น สอนไม่ถูก ไม่บันทึกการสอนล่วงหน้า ไม่เตรียมการสอน ไม่มีสื่อประกอบการเรียนการสอน..ไม่มีทักษะการนำเข้าสู่เนื้อหาบทเรียน..วิชาครูที่เธอเรียนมาก็เรียนให้มันจบๆมาเพราะไม่สามารถสอบเข้าสาขาใดได้แล้ว..อนารถแท้ครู กศน.ที่นี่แล้วนี่จะทำอย่างไรดีกับ บุคลากรเหล่านี้..ทั้งๆที่ได้รับการยืนยันนั่งยันนอนยันจาก สำนักงานกศน.จังหวัดราชบุรีรว่าครูเหล่านี้ผ่านกระบวนการบ่มเพาะมาอย่างดี...หลายหลักสูตร..นี่คงขาดการนิเทศติดตามผล..in  service  หรือเปล่าไม่แน่ใจ..โอ้ประเทศไทยเราจะต้องวางแผนผ่าตัดทั้งองค์กรหรือนี่...ความขาดแคลนต่างๆพอหามาเพิ่มได้แต่ขาดทักษะขาดจิตสำนึกขาดการตั้งใจความ "ตระหนัก"  ายไปไหนเนี่ย