แม่คะ

 

นานมากทีเดียวเลยใช่ไหมคะ ที่หนูไม่ได้เขียนจดหมายถึงแม่ หนูเพิ่งกลับจากการประชุมที่กรุงเทพ หนูไปใช้บริการศูนย์เอไอเอส ที่เซ็นทรัลเวิร์ด เลยแวะไปร้านหนังสือ หนูไม่เข้าใจตัวเองทำไมเวลาเข้าร้านหนังสือ หนูมักจะแวะชั้นหนังสือเกี่ยวกับการบริหารจัดการ ทั้งๆที่ไม่รู้หนูจะบริหารจัดการอะไร แล้วที่สำคัญหนูก็ชอบหยิบเอาหนังสือเล่มเล็กๆขึ้นมาดูและซื้อติดมือมาด้วยทุกครั้ง

 

แม่คะ หนูซื้อหนังสือเล่มเล็กมาเล่มหนึ่ง เป็นหนังสือที่รวบรวมเอาจดหมายตอบโต้ระหว่างพี่ชายกับน้องชาย เหมือนที่หนูเขียนถึงแม่ เพียงแค่หนูไม่ได้รับจดหมายตอบจากแม่เท่านั้น

 

แม่คะ พี่ชายในหนังสือเล่มเล็ก ล้มเหลวในธรุกิจ จึงเดินเท้าหนีเข้าป่าได้รับความจริงหลายสิ่งหลายอย่างจากธรรมชาติที่รายล้อมรอบกาย ส่วนน้องชายก็ดำเนินการทำธรุกิจต่อไปแล้วเกิดปัญหาขึ้นเรื่อยๆ จึงเขียนจดหมายสอบถามพี่ชาย

แม่คะ หนังสือเล่มนี้สอนอะไรหลายอย่าง ที่หนูจับความได้คือ จะทำอะไร ต้องยึดถือความถูกต้อง โดยที่ไม่ยึดติดและพอเพียง ที่สำคัญหากอยากบริหารคน ก็ไม่ต้องบริหารอะไรมากมาย เพียงแค่เรามีความซื่อสัตย์ ยึดความถูกต้อง ยุติธรรม ก็จะทำให้เราประสบความสำเร็จในธรุกิจการงานของเรา แม้ว่าจะทำให้เพื่อนน้อยลงก็ตาม

แม่คะ หนูยังอ่านไม่จบหรอกนะคะ คิดว่า พรุ่งนี้หนูคงอ่านจบแล้วจะมาเล่าให้แม่ฟังต่อค่ะ

 

คิดถึง

ลูก

13 ธันวาคม 2551 : 22.47 น.