ผมมีความสุขที่ได้ทำหน้าที่พ่อในวันสำคัญวันนี้มากกว่าทุกวัน...

        วันพ่อปีนี้กะจะหนีลูกเที่ยว อิอิ แต่แล้วก็ไม่ได้ทำดังใจ เกิดเหตุพันธมิตรยึดสนามบิน โปรแกรมการเดินทางชักไม่แน่นอน แต่ก็ยังมีความหวังอยู่ แต่แล้วอยู่ๆลูกสาวก็บอกว่าที่คอมีก้อนอะไรก็ไม่รู้ ก็เลยให้เขาไปหาหมอที่คลินิกหู คอ จมูก  หมอคนแรกเจาะดูแล้วบอกว่าไม่มีอะไร  เอ๊ะ..มันผิดปกตินี่นา...ลูกสาวก็เลยไปหาหมออีกโรงพยาบาลหนึ่ง เจาะอีก ๒ เข็ม หมอบอกว่ามีก้อนเนื้อที่ไทรอยด์ แต่ไม่สามารถบอกได้ว่าเนื้อร้ายหรือไม่ ต้องผ่าตัดส่งชิ้นเนื้อไปตรวจ

        เอาละสิ...คราวนี้ถามเพื่อนที่เป็นพยาบาล ก็แนะนำให้ไปหาอาจารย์หมอที่โรงพยาบาลสงขลานครินทร์  ก็เลยตกลงกันว่างั้นเราไปหาดใหญ่กัน เตรียมกระเป๋าเดินทางเรียบร้อย โทร.ไปหาน้องแป๊ด ประสานงานคุณโอ๋ อโณ เพราะผ่าตัดแล้วต้องส่งแลปที่คุณโอ๋ทำงานอยู่ ทั้งสองท่านช่วยประสานจนได้เบอร์มือถืออาจารย์หมอ ก่อนขนของขึ้นรถก็โทร.หาอาจารย์หมอก่อน ท่านแนะนำดีมากและพอรู้ว่าเป็นก้อนเนื้อที่ไทรอยด์ ผลการตรวจเป็นอย่างไร ท่านก็บอกว่าไม่ต้องรีบหรอกมีเวลาเป็นเดือนที่จะผ่าตัดเพราะอาจารย์หมอก็มีคิวเยอะ และทำไมไม่ทำที่ภูเก็ตเลยล่ะ แพทย์ผู้เชี่ยวชาญด้านนี้ก็มี แล้วท่านก็บอกชื่อคุณหมอให้มา ในที่สุดก็เอาเสื้อผ้าออกจากกระเป๋า อิอิ

        ในที่สุด ลูกสาวก็ตัดสินใจผ่าตัดกับหมอที่เขาไปปรึกษาที่โรงพยาบาล เมื่อวันที่ ๓ ธ.ค.เป็นวันพวกเราเดินทางไปเชียงราย การบินไทยยังจัดการกับเที่ยวบินไม่เสร็จ  ลูกสาวเข้าห้องผ่าตัดเมื่อตอนสี่โมงเย็น  คุณแอ๊ดบอกว่าคงประมาณ ๒ ชั่วโมงเสร็จ  เราก็นั่งรอกันจนหกโมงเย็นยังไม่ออกมาจากห้องผ่าตัด ก็เลยไปถามพยาบาลเขาบอกว่า อ๋อ..ถ้าผ่าตัดก็ประมาณ ๓-๔ ชั่วโมงแหละค่า...เราก็กลับมาที่ห้องอย่างงงๆว่าทำไมมันนานอย่างนั้น ทุ่มหนึ่งก็แล้ว สองทุ่มก็แล้ว ลูกสาวก็ยังไม่ถึงห้อง  เราก็กังวลสารพัด ลูกเราเป็นยังไงบ้าง ฟื้นหรือยัง มีปัญหาอะไรหรือเปล่า ในที่สุดก็เดินไปถามพยาบาลอีกรอบ คราวนี้จึงรู้ว่าการผ่าตัดเรียบร้อยดี แต่ยังต้องอยู่ห้องรอดูอาการอีกประมาณ ๑ ชั่วโมง จนกระทั่งสามทุ่มเขาจึงเข็นลูกสาวเข้ามา...

        เห็นลูกยังอยู่ในอาการสลึมสลือ สงสารลูกเป็นที่สุด ทำไมลูกต้องมาเป็นโรคพวกนี้ด้วยนะ เมื่อไม่กี่ปีก่อน ลูกของเพื่อนอัยการด้วยกันอายุน้อยกว่าลูกสาวเสียอีก อยู่ๆก็พบว่าเป็นมะเร็งที่ต่อมน้ำเหลือง ทราบว่าเป็นเพียง ๑ เดือนเศษ ในขณะอยู่ระหว่างการรักษาที่โรงพยาบาล น้องเขาก็เสียชีวิต  ทำให้เราใจเสียไม่น้อยเป็นห่วงสารพัด ทั้งๆที่รู้ว่าเป็นคนละตำแหน่งและจากการตรวจผลเลือดก็ไม่มีผลบ่งชี้ว่าลูกเราเป็นมะเร็งแต่อย่างใด แต่ความรู้สึกของคนเป็นพ่อก็อดกังวลไม่ได้  น้องนิวมีอาการคันที่ตาข้างซ้าย พยาบาลบอกว่าเป็นอาการข้างเคียงของยาสลบ

        รุ่งเช้า(๔ ธ.ค.)ได้เจอหมอที่ผ่าตัด หมอบอกว่าก้อนเนื้อที่ตัดออกมานั้นไม่น่าจะมีปัญหาอะไร แต่ก็ต้องส่งไปตรวจอยู่ดี ถ้าอยากดูก็จะเอามาให้ดูเพราะหมอถ่ายภาพไว้  ส่วนอาการน้องนิวที่มีอาการเวียนศีรษะและคลื่นไส้เกิดจากอาการข้างเคียงของยาสลบและยาแก้ปวดชนิดฉีด วันนี้ตอนเช้าหลังจากพยาบาลมาเปลี่ยนผ้า แม่บ้านมาทำความสะอาด น้องนิวบ่นเวียนศีรษะและคลื่นไส้ หมอสั่งฉีดยาแก้อาเจียน ฉีดยาเสร็จก็อาเจียนเลย อิอิ เลอะไปหมดเพราะพุ่งออกมาทีเดียว แต่หลังจากนั้นน้องนิวก็หลับไป อาการดีขึ้น

        สายๆพยาบาลก็เอาก้อนเนื้อที่แช่ฟอร์มาลีนมาให้ดู ผมก็เลยถ่ายภาพเอาไว้ ได้ถ่ายภาพน้องนิวไว้ตั้งแต่มาถึงห้อง จนถึงวันนี้แต่ละอาการที่เห็น  แต่ลืมถ่ายคนมาเยี่ยมซี่งเป็นเพื่อนร่วมงานของน้องนิว  ตอนค่ำน้องนิวอาเจียนอีกรอบ ผมอยู่กับลูกตั้งแต่ ๖ โมงเย็นจนเที่ยงคืนเศษ เพราะช่วงบ่ายสองถึง ๕ โมงเย็นไปบันทึกเสียงเพลงของโรงเรียนสตรีภูเก็ต น้องนิว บ่นเมื่อยก็เลยนวดน่องให้เขา

        วันนี้(๕ ธ.ค.)มาเฝ้าน้องนิว ให้คุณแอ๊ดกลับไปพักผ่อนที่บ้าน ทำหน้าที่พ่อในวันพ่ออย่างมีความสุข น้องนิวบอกว่าเมื่อยขาเมื่อยตัว เพราะนอนอยู่กับที่ ก็เลยนวดเท้าให้ลูก นวดน่อง ถึงสะโพก นวดไหล่ นวดหลัง และที่ขมับนวดให้เขาเบาๆ ขณะนั่งเขียนบันทึกนี้น้องนิวหลับไปอีกรอบ วันนี้อาการดีขึ้นกว่าเมื่อวานมาก

        เช้านี้หมอมาเยี่ยมไข้ ได้แกะเอาพลาสเตอร์ที่ปิดแผลออก เพราะน้องนิวบ่นว่าคันไปหมดแล้ว หมอก็เลยแกะออก น้องนิว หน้านิ่วคิ้วขมวดเพราะเจ็บ ทั้งติดผมด้วยต้องตัดออกบางส่วน เห็นแผลแล้วเบาใจเพราะหมอเย็บแผลเนี๊ยบดี ค่อนข้างสวย น่าจะไปเรียนศิลปะ อิอิ พรุ่งนี้หมอจะเอาท่อที่ฝังให้ระบายเลือดออกและจะอนุญาตให้กลับบ้านได้ วันนี้ตัดออกเหลือที่คอนิดหน่อยเพื่อให้มันระบายอีกนิดหน่อยทุกอย่างก็เรียบร้อย

        ก้อนเนื้อที่ตัดออกมาเมื่อวานพยาบาลเอามาให้ดู วันนี้เขาก็เอาภาพที่ถ่ายในห้องผ่าตัดมาให้ดูได้ขอเซฟเอาไว้น่าหวาดเสียวดีเหมือนกัน  เรื่องไทรอยด์ ลองอ่านดู ที่นี่ ครับ

 

http://www.elib-online.com/doctors48/lady_tyroid001.html

 

http://www.vibhavadi.com/web/health_detail.php?id=39

 

http://wasuranop.exteen.com/20070218/entry-1

 

http://www.thaiclinic.com/goiter2.html

 

        มนุษย์เราเดี๋ยวนี้ มีโรคเกิดขึ้นมากมาย ไม่รู้เกิดจากที่ฝรั่งมาบอกมาสอนให้เราทำ ให้เรากิน จะได้เป็นเหมือนเขาหรือเปล่าก็ไม่รู้  สมัยก่อนพอดื่มนมแม่หมด ก็น้ำข้าวเหยาะเกลือเหยาะน้ำตาล ข้าวบดกับกล้วยน้ำว้า ก็ไม่ค่อยเห็นมีปัญหาอะไร  แต่เด็กเดี๋ยวนี้ดื่มนมวัวกันตั้งแต่แรก แถมไม่รู้ที่กินนมวัวผสมเมลามีนกันมานานเท่าไหร่แล้ว แถมยังมีอาหารทอด ปิ้งย่าง ทั้งไก่ทอด ทั้งสเต็ก(เขียนยังไงหว่า..อิอิ) จนเด็กเดี๋ยวนี้มีเนื้องอกกันตั้งแต่วัยรุ่นหนุ่มสาว

ที่บ้านผมทานผักกันเยอะ แต่ก็ทานเนื้อไก่ เนื้อหมู อาหารทะเล นานๆก็ไปทานอาหารฝรั่งกันที น้องนิวยังมีปัญหา (หรือว่าเป็นที่อาหารญี่ปุ่นที่ชอบกิน หรือเพราะไปอยู่มัลดีฟส์เสีย ๑ ปีต้องทานอาหารฝรั่ง ไปอยู่สวิสอีก ๖ เดือน ทานแต่อาหารฝรั่ง หรือเปล่าก็ไม่รู้) แต่ที่ไทรอยด์นี้คุณพ่อผมก็เป็นและตัดไปแล้วตอนคุณพ่อยังหนุ่มๆ น้องสาวก็มีปัญหาที่ไทรอยด์แต่ไม่ต้องผ่าตัด คราวนี้มาลงที่น้องนิว แต่ฟ้าหลังฝนย่อมจะสว่างไสว ในภาวะที่ขาดคนทำงาน ภาวะที่บริษัทต้องลดค่าใช้จ่ายไม่จ้างพนักงานเพิ่ม แถมพนักงานเก่าที่มีความชำนาญลาออก น้องนิวมีงานต้องทำมากขึ้น แม้ระดับตำแหน่งบริหารสูงขึ้นแต่งานหนักขึ้นเช่นกัน แต่ไม่รู้เงินเดือนจะได้ขึ้นหรือเปล่า อิอิ

วันพ่อทุกปีที่ผ่านมา เราพาคุณพ่อไปทานอาหารหรือไม่ก็ไปรวมกันทานข้าวที่บ้าน ปีนี้น้องชายมาจากกรุงเทพนัดกันไปทานข้าวที่พังงา แต่ผมคงไม่ได้ไปเพราะต้องทำหน้าที่พ่อดูแลลูกสาว วันนี้เราคงฉลองวันพ่อกันที่โรงพยาบาล ถามว่าผมมีความสุขไหม ก็ตอบว่าผมมีความสุขที่ได้ทำหน้าที่พ่อในวันสำคัญวันนี้มากกว่าทุกวัน...และอยากให้ดูภาพความสุขระหว่างพ่อลูกที่เพิ่งเสร็จมาหมาดๆ ครับ ดูได้เลย..อิอิ