หมอ ก็ลำ เป็นเน้าะ
ชาวบ้านในเขตชนบท  โดยเฉพาะ
อิสานบ้านเฮา
มักจะเรียก  ผู้ทำงานในโรงพยาบาลว่า  หมอ 
ดังนั้นถ้า ผู้เฒ่า ผู้แก่  เอ่ยปากว่า 
หมอบอกว่า...... .........
 เราต้องฟังและนึกภาพให้ออกว่า  เป็นหมอ อะไร 
  หมอใส่เสื้อขาว (หมอจริงๆ)    หมอใส่หมวกขีดสั้น , ขีดยาว , 2 ขีด 
 หมอชุดเทา (พ.การแพทย์)  หมอชุดน้ำเงิน  (แม่บ้าน ทำความสะอาด) 
 หรือ หมออื่นๆ

ที่โรงพยาบาลศรีนครินทร์  มข.
จัดให้ทุกวันจันทร์ที่ 3 ของแต่ละเดือน  ช่วงเที่ยง จะเป็นกิจกรรมจิตอาสา ซึ่งแต่ละครั้งก็จะมีกิจกรรมของแต่ละทีมที่อาสามาทำ
เพื่อคลายความเครียด  ให้ญาติ ผู้ป่วย มีความสุข  เป็นการดูแลหัวใจอีกวิธีหนึ่งค่ะ
 
วันจันทร์ที่สามของเดือนพฤศจิกายน 
ทีมของเรา ส่วนมากเป็นบุคลากรแผนกการพยาบาลศัลยกรรมฯ (ต้องขอบคุณ คุณศิริพร  ผตก. ที่มอบโอกาสค่ะ)
 ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง  เราเลยไปทำการสู่ขอชายหนุ่มจากงานซ่อมบำรุง  มาเล่นดนตรี  ตีกลอง
ชายหนุ่มจาก อบต. บ้านหนองน้ำเกลี้ยง ต.สำราญ  มาเป็นพระเอก นักร้องฝ่ายชาย
ใช้เวลาช่วงเย็น 2 วัน นัดกันกินต้มไก่บ้าน ซ้อมกลอนลำใหม่ที่บ้านคุณต้อม 
P วิลาวัณย์ อุ่นเรือน
ช่วงเที่ยง มารวมตัวซ้อม วางแผนกันที่ทำงาน
ถึงวันแสดง
ใครแสดง  ก็ไปแลกเป็นเวรบ่าย  หยุด  หรือดึก เพราะ เวรเช้า  จะหาโอกาสลงมายาก

ช่วยกันแต่งหน้า  ทำผม

เครื่องดนตรี   เป็นของส่วนตัว

เครื่องเสียง  เวชนิทัศน์ จัดให้  โดยมีพวกเราควบคุมกัน   แบบ  งู  งู  ปลา  ปลา
ชุด บ้างก็ส่วนตัว  บ้างก็ไปยืมมาจากสโมสรนักศึกษา  มข.
เลยออกมาหลากหลาย

 

พอถึงเวลา  หย่าว  หย่าว.......กองเชียร์  ก็ช่วยร้อง  กางโพย อยู่ข้างเวที
ท่านผู้ชม  นั่งชมไป  ก็วิพากษ์ไป  
เออ......หมอ  ก็ รำและ ลำเป็นเน้าะ  (รำ = ฟ้อน  ลำ = ร้อง)

       

โธ่...........ของชอบของหมอเลยละ

 

 ชุดแดงและชุดดำ เป็นนักร้องประจำทีม  เมื่อจับไมค์  จะเอาอะไรมาแลก  ก็ไม่ยอม

           

ชายเสื้อเหลือง  คือ  สอบต.

 

พอถึงเวลา  เลิก  ก็มารับของสมนาคุณที่เตรียมไว้

    

เป็นข้าวคนละกล่อง   น้ำอีก  ไม่อั้น  แค่นี้ ก็พอค่ะ

ครั้งต่อไป 
ต้องไปถามคิวกับผู้จัดก่อนว่า จะได้แสดงวันไหน
ชุดที่เตรียมไว้คือ  เซิ้งสวิง  แต่  ยังไม่ได้ซ้อมเลยค่ะ

จบข่าว