"เสื้อแบบนี้คุณยายของผมใส่ไม่เป็นครับคุณยายของผมเป็นลาว"

             แต่ละปีนักเรียนจะเฝ้ารอความสำคัญอีกอย่าง  นั่นก็คือการบริจาคเสื้อผ้า  จากผู้มีเมตตาจิต  ปีการศึกษานี้นักเรียนได้รับเสื้อผ้าบริจาครวมครั้งนี้ถึง  ๔ ครั้ง  เมื่อได้รับมาก็เป็นหน้าที่ของครูแนะแนว ที่ต้องแบ่งสันปันส่วน  แยกชนิดและขนาด  พิจารณาให้นักเรียนมารับทุกชั้นโดยทั่วกัน  ไม่จำกัดว่าเป็นคนมีฐานะอย่างไร แล้วถ่ายรูปส่งไปให้เจ้าของเสื้อผ้าได้ชื่นชม 

         เสื้อผ้าอีกส่วนหนึ่งไม่เหมาะกับวัยของนักเรียน ให้นำไปให้คนในครอบครัวของนักเรียนและคนในชุมชน  เมื่อแบ่งแล้วนักเรียนบางคนต้องการอะไรเพิ่มเขาก็จะขอเป็นพิเศษ  ไม่หยิบฉวยโดยพลการ เช่นขอเพราะถูกใจ  นำไปฝากพี่หรือน้อง หรือนำไปฝากเพื่อนบ้าน 

         วันนี้มีพิเศษคือถุงเท้าใหม่สีขาว  นักเรียนได้รับโดยทั่วถึงกัน  และมีกางเกงสตรีที่ขาสั้นมาก ๆ เสื้อสายเดี่ยว เสื้อเกาะอก นักเรียนหญิงชั้นมัธยมก็ให้ความสนใจ  จึงได้อธิบายแนะนำวิธีการสวมใส่  ถ้าใส่เฉพาะเสื้อสายเดี่ยวแบบที่เคยเห็น หรือนุ่งกางเกงขาสั้นจนน่าเกลียดแบบนี้  ไม่น่ารักอย่างยิ่ง  แต่ถ้าจะใส่ให้ใส่กางเกงขาสั้นไว้ด้านในกระโปรง ส่วนเกาะอกหรือสายเดียวให้ใส่ด้านในแต่ควรมีเสื้อคลุมทับอีกที  นักเรียนมีความสุขที่ได้เสื้อแจกไปคนละหลายชิ้นขึ้นอยู่กับสมาชิกในครอบครัว 

        น่าชื่นชมและเป็นสุขที่นักเรียนช่วยกันเลือกว่า...แบบไหนเหมาะกับแม่ใคร  ยายใคร น้องใคร  นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ ๕ คนหนึ่งพูดกับเพื่อน ๆ ว่า "ของเก่าเขาแต่ใหม่เรา"....นอกจากนี้ฉันได้เลือกเสื้อ ๒ ตัวให้น้องเจเจว่า "ฝากไปให้คุณยายนะลูก" น้องเจเจตอบว่า "เสื้อแบบนี้คุณยายของผมใส่ไม่เป็นครับคุณยายของผมเป็นลาว"