เมื่อใดก็ตามที่เราอยากทำความดีกับใครสักคน จงรีบทำทันทีและทำให้ดีที่สุด ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำ

      

ควรทำอะไรในชีวิตนี้

         คนที่ทำงานตัวเป็นเกลียว หัวเป็นสามีกวาง (น๊อต) ....บ่อยครั้งใช่มั้ยที่เมื่อเสร็จงานแล้ว อดที่จะถามตัวเองไม่ได้ว่า ทำไมกลับคิดว่าชีวิตว่างเปล่า  เบาโหวงเหวง  เดียวดาย  ไร้ความสุข  นั่นเป็นเพราะทำงานทุกอย่าง  แต่ลืมทำ "ความดี"

       งานทุกงานที่ไม่มีส่วนผสมของความดีผสมอยู่  เป็นงานที่สูบเอาความสุข  ความปิติ เบิกบาน และความมีชีวิตชีวาออกไปจากตัวเรา แล้วก็ค่อย ๆ กลืนเอาความรู้สึกดีงามในหัวใจของเราให้เลือนหาย หรือให้เหลือน้อยลงทุกที จนมีสภาพไม่ต่างไปจากหุ่นยนต์ตัวหนึ่ง

        คนที่ตายคาโต๊ะทำงานส่วนมากก็เพราะมัวงก ทำแต่งานจนลืมทำความดีที่น่าจะมีแทรกอยู่ในงานนั้นในการทำความดีบางทีก็คิดมากคิดไกล คิดจะทำกับคนที่ให้ผลประโยชน์กับเรา ก็เลยลืมคนที่อยู่ใกล้ตัวไปอย่างไม่น่าให้อภัย เช่น นักสังคมสงเคราะห์ที่ลูกตัวเองติดยาเสพติด  ครอบครัวล้มเหลว สามีเหินห่าง ไม่ค่อยได้ใช้เวลาให้กับชีวิตคู่ นั่นเพราะสนใจจะช่วยคนที่อยู่ไกลตัว  พอต่างคนต่างไป  ก็ทิ้งคนใกล้ตัวให้จบอยู่ในห้วงทุกข์  เงียบเหงา  เดียวดาย  ไร้เพื่อน  บ้านแทนที่จะเป็นวิมานแห่งความสุข ก็กลายเป็นสุสานแห่งความเศร้า 

         การทำความดีจึงควรเริ่มจากคนใกล้ตัวดีที่สุด ถ้าข้างในดีแล้ว  ข้างนอกก็จะดีเอง แต่ถ้าข้างนอกดีข้างในแย่  เสียงชื่นขมสรรเสริญที่ได้รับมา ก็ไร้ความหมายและสูญเปล่า  ประกาศเกียรติคุณ  โล่รางวัล ปริญญากี่ใบ ที่ได้มาพะเรอเกวียนจะมีคุณค่าอะไร เมื่อในบ้านไม่มีใครที่ชื่นชมเราเหลืออยู่เลยสักคน

                เพราะฉะนั้น.....เมื่อใดก็ตามที่เราอยากทำดีกับใครสักคน จงรีบทำทันทีและทำให้ดีที่สุด ก่อนที่จะไม่มีโอกาสได้ทำ