อยากลาพักเรียน

เคยมีความตั้งใจที่จะเรียนให้จบให้เร็วที่สุด ไปๆมาๆเวลาที่มีทำเอาหัวหมุนเลยครับ แม้วันนี้ไม่ต้องไปเรียนคอร์สเวิร์คแล้ว แต่ก้ยังไม่มีเวลาพักอยู่ดี มีงานเข้ามาเยอะมากครับ เทอมนี้เป็นเทอมที่ต้องเดินสายเป็นวิทยากรมากเป็นพิเศษเหมือนรู้เลยว่าเราพอจะมีวลาว่าง วันนี้อยากจะละวางทุกสิ่งทุกอย่างครับไม่อยากหยิบจับอะไรที่เป้นการเป็นงานแต่ก็ทำไม่ได้ครับ เพราะวันเสาร์นี้นัดกับเพื่อนร่วมรุ่น ป.โท ไปพูดคุยกับอาจารย์เรื่องหัวข้อ "วิทยานิพนธ์" กลัวจะไม่มีข้อมูลอะไรไปพูดคุย ทั้งๆที่เป็นคนแรกที่อาจารย์เสนอเป็นที่ปรึกษาให้ คนอื่นเขายังไม่มีที่ปรึกษาเลย (อัลฮัมดุลิลละฮฺ)

        วันนี้มานั่งทบทวนถึงหลายสิ่งที่อยากจะได้หากเป็นไปได้ตอนนี้ สิ่งแรกที่อยากได้มากที่สุดคือ... อยากถามว่ามีสิทธิไหมีครับที่ให้ลาเรียนต่อโดยไม่ต้องทำงานด้วยเรียนด้วยแบบนี้มาเกือบ ๒ ปีแล้ว มิใช่อะไรหรอกครับท่าน เพราะผมเกรงว่า ๓ ปีจะไม่จบตามที่ได้วาดหวังไว้ครับ ไม่อยากทำลายความตั้งใจของตัวเองด้วยกับการไม่มีสิทธิแม้แต่จะคิดเวลานี้

           พรุ่งนี้ ถ้าหากตื่นมาแล้วมีคนมาบอกว่า "มหาวิทยาลัยมีคนมาสอนภาษาไทยเพิ่มแล้ว" ผมคงอัลฮัมดุลิลละฮฺ และขอสละหน้าที่การงานทั้งหมดให้เขาผู้นั้น จะขอหยุดพักทำวิทยานิพนธ์ให้รู้แล้วรู้รอด หรือไม่ก็ขอ ลาออก เพื่อทำตามความฝันของตัวเองกับเวลาที่เหลืออยู่ให้คุ้มค่ามากที่สุดก่อน

           แต่ไม่ว่าวันนี้หรือพรุ่งนี้ผมก็คงได้แค่คิดเท่านั้น... ใคร ใคร ใครช่วยตอบผมที

           เอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ เวลานี้ถึงผมไม่ได้อยู่ที่ทำงาน ก็พอจะเดาออกว่าเป็นหนังสือเชิญประชุม เพราะอ่านจากบลีอกของเพื่อนอาจารย์แล้วนึกภาพออกเลยว่าตัวเอง "ตกข่าว" อีกแล้ว ทำงานแบบนีส้ก็สนุกดีนะครับ ไม่รู้ว่าสาขาตัวเองอยู่ไหนเป็นหลักแหล่ง ไม่รู้ว่าข้อมูลข่าวสารถ้าไม่ติดตามด้วยตัวเองมีอะไรบ้าง ไม่รู้ว่าพรุ่งนี้ มะรืนนี้ที่ทำงานต้องมีอะไรบ้างที่ต้องทำ เพราะเหตุผลอันใด หรือไม่มีใครใส่ใจ เจ้าหน้าที่สาขาไม่มีเหมือนสาขาอื่น วันคืนที่ผ่านพ้นไป เรียนรู้ รับรู้เรื่องราวด้วยตัวเองมาตลอด เฮ้อ...

          เหนื่อยใจนะครับกับการทำงานแบบนี้ มีคนเดียวทั้งมหาวิทยาลัย สอนคนเดียวทั้งมหาวิทยาลัย กลับต้องคิดว่าอยู่คนเดียวอีก ถ้าไม่ถามก็ไม่รู้ ถ้าไม่ดูก็ไม่เห้น ความเป็นไปในที่นี่(มหาวิทยาลัย) ที่ผ่านมาได้เพราะทำตัวให้เคยชินกับมันครับ แต่บางครั้งก็ท้อเหมือนกัน

            สิทธิ...ผมมีอะไรบ้างครับ หรือผมต้องทำงานทุกอย่างทุกหน้าที่ ทั้งเป็นเจ้าหน้าที่ภายในตัว ทั้งเป็นผู้สอน คอยเฝ้าคอยดูแลตัวเองทุกอย่างกับการทำงานที่นี่ กับเวลาที่มีแทบจะไม่เหลือให้ว่างเว้น

            สงสารมากที่สุดก็เห็นจะเป็นบังแอล(หัวหน้าสำนักงานเลขานุการคณะ) ที่ผมจะขอความช่วยเหลือแทบทุกเรื่องทั้งๆที่บังแอลเองก็งานล้นมือ ทั้งติดต่อ ประสานงานให้ผม รับรู้ความเป็นไปของผม ตั้งแต่อดีตท่านรองวิชาการสละตำแหน่ง ผมเกิดช่องว่างบางอย่างๆหลีกเลี่ยงไม่ได้เลย ใครกี่คนจะรู้ว่าคนคนนี้ต้องทำอะไรบ้างในแต่ละสัปดาห์ หรือว่าต้องให้ "ทำเรื่องลาพัก หรือ ลาออก" ถึงจะได้รู้ว่าคนคนนี้ไม่อยู่แล้ว 

              ขออัลลอฮฺโปรดคุ้มครองและตอบแทนทุกการงานที่ทุกคนได้กระทำและเป็นกำลังใจให้ทุกคน(รวมทั้งตัวเอง) ตลอดการทำงานที่เรียกได้ว่า "บททดสอบที่มีค่า" กับห้วงเวลาที่ผ่านพบ