ประจวบ คีรีขันธ์ ชั้นสามคนเดียว

       นาย มิ่ง  นามสกุล มุ่งมั่น(คนละคนกับท่าน มิ่งขวัญ  แสงสุวรรณ)  เป็นชาวบ้านที่มีการใฝ่รู้เป็นทุน  มุ่งมั่น     เรียนรู้ และมั่นใจมั่นใจตัวเองในการเรียนรู้สูง  เมื่อถึงคราว* ตัองเดินทางเข้ากทม.เมืองฟ้าอมรด้วยโดยสารรถไฟ   เป็นครั้งแรก เพื่อนๆแนะนำว่าจะซื้อตั๋วขึ้นรถไฟให้ถามคนขายตั๋ว   ถ้าไม่มีตั๋วขึ้นรถไฟโดนปรับ  มิ่งตอบด้วยความมั่นใจว่า "เฮไม่ต้องถามไครนิ แลเพื่อนเอา เขาทำพรือ เราทำพันนั้น"*  อย่าหวังเหวิด* ณ.สถานีรถไฟขาขึ้น มิ่ง ไปถึงสถานีเห็นคนเข้าแถวตามช่องยื่นเบี้ยให้คนในตู้รับตั๋วแล้ววนออก  มิ่งบอกตัวเองว่า" ฮายง่ายอี้ตาย"*แล้วก็เข้าคิวตามหลังหลังผู้หญิงคนหนึ่งไปด้วยความมั่นใจ  ผู้หญิงหยิบแบ้งร้อยส่งให้คนคนขายตั๋ว แหลงข้าหลวง*ว่าประจวบ  คีรีขันธ์  ชั้นสาม คนเดียวคะ"  มิ่งเรียนรู้ในทันใด ว่าผู้หญิงคนนี้ ชื่อ ประจวบ นามสกุลคีรีขัน เรียนจบชั้น ป. สามยังไม่แต่งงาน"พอถึงคิวตัวเองก็ดึงแบ้งร้อยออกมาแล้วบอกคนขายตั๋ว ว่า"ผม  มิ่ง  มุ่งมั่น ชั้นสี่ เมียหนึ่งลูกสองคนครับฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ

*เมื่อถึงคราว  = ถึงเวลา

*ไม่ต้องถามไครแลเพื่อนเอาเขาทำพรือเราทำพันนั้น  =ดูตัวอย่างเพื่อน

*อย่าหวังเหวิด   = อย่าเป็นห่วง

*ฮายง่ายอิ้ตาย   = ง่ายมาก