บ่ายวันนี้มีนัดพูดคุยแลกเปลี่ยนกับ คุณหมอฉายศรีฯ เรื่อง การสร้าง blog และการประยุกต์ใช้ blog ให้เกิดประโยชน์ต่อการทำงานประจำ ระยะเริ่มต้นคุณหมอฯ บอกว่าจะพยายามเชียร์และชวนให้กลุ่มพี่ๆ น้องๆ นักวิชาการ เขียน blog ทุกครั้งที่มีการประชุม หรือมีวงแลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกัน โดยจะไปขอความคิดเห็นและความร่วมมือจาก “ผู้อำนวยการสำนักฯ” ให้มาเป็นผู้นำในการเชียร์ ชวน และเข้าไปอ่าน blog เพื่อเป็นแรงจูงใจให้มีคนอยากเขียนเยอะๆ
ผู้เขียนนำความรู้ที่ได้รับแบ่งปันจาก blog ของคุณธวัช หมัดเต๊ะ นำเสนอให้คุณหมอฯฟังว่า กลุ่มงานในสำนักฯ น่าจะมีการจัดพูดคุยเพื่อช่วยกันคิดว่าอะไรคือ "ความรู้ที่จำเป็น" ซึ่งตอบสนองต่อการบรรลุความสำเร็จของงาน คุณหมอฯ บอกว่าก็มีการพูดคุยกันอยู่เรื่อยๆ แต่ปัญหาคือไม่มีการรวบรวมจดบันทึกเก็บไว้ ซึ่งมันก็ย้อนกลับไปสู่เรื่องที่เราคุยกันเมื่อวานนี้ว่า ต้องพัฒนา “คุณลิขิต” ขึ้นเยอะๆ ในสำนักฯ ซึ่งถ้าความคิดเรื่องการใช้ blog เป็นเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ของสำนักฯ เป็นรูปเป็นร่างขึ้นมา มีคนสนใจเขียน blog กันอย่างสม่ำเสมอ ก็เท่ากับได้ฝึกฝนทักษะของการเป็น “คุณลิขิต” ไปพร้อมๆ กันด้วย
เมื่อทบทวนถึงสิ่งที่ทำในวันนี้ ผู้เขียนรู้สึกขำตัวเอง และเห็นใจ คุณหมอฉายศรีฯ มากๆ ที่ต้องใช้ความพยายามสื่อสารความต้องการที่จะพัฒนางานเกี่ยวกับ “การจัดทำฐานข้อมูลองค์ความรู้ NCD” กับผู้เขียนอยู่นาน มาสำรวจตัวเองตอนที่ได้กลับมานิ่งๆ อยู่คนเดียวก็พบว่า วันนี้สมองออกจะเบลอๆ ไม่ปลอดโปร่งเท่าที่ควร ที่สำคัญคือ ติดกับดักความคิดของตัวเอง โดยที่ตัวเองพูดเรื่องเดียวกับคุณหมอฯ แต่ยังติดอยู่กับกรอบวิธีการเดิมซึ่งยังมีปัญหาที่แก้ไม่ตก ในขณะที่คุณหมอฯ คิดเรื่องการเปลี่ยนไปสู่การลองหาวิธีการอื่นๆ ตัวเองก็เลยพาคุณหมอฯ วกไปวนมาอยู่นาน จนกระทั่งคุณหมอฯ ใกล้จะถอดใจแล้วว่าวันนี้คงสื่อสารเข้าใจไม่ค่อยตรงกัน และในช่วงเวลาที่กำลังต่างคนต่างเก็บของเตรียมตัวจบบทสนทนา อยู่ๆ ก็เกิด click ตรงกันจนได้ J เสียดายที่จำไม่ได้จริงๆ ว่าประโยคที่ทำให้ click ได้ตรงประเด็นว่า คุณหมอฯ อยากทำ e-library ที่เป็นศูนย์รวบรวมและเผยแพร่องค์ความรู้เกี่ยวกับงาน NCD นั้นคืออะไร !
คุณหมอฉายศรีฯ ถือเป็นผู้มีคุณูปการกับผู้เขียนอย่างมากมาย เอื้อโอกาสให้ผู้เขียนได้เรียนรู้และพัฒนาตัวเองอย่างต่อเนื่อง ตลอดระยะเวลาเกือบ 10 ปี ที่ได้มาช่วยงานใกล้ชิดคุณหมอฯ โดยขยันหาโจทย์ใหม่ๆ มาให้ผู้เขียน “ค้น คิด ประยุกต์ ปฏิบัติ” อยู่เรื่อยๆ การได้ร่วมงานกับคุณหมอฯ ทำให้ผู้เขียนต้องตื่นตัวอยู่ตลอดเวลา พร้อมที่จะรับมือกับโจทย์ใหม่ๆ ต้องคอยสังเกตติดตามว่า ช่วงเวลาไหนคุณหมอสนใจเรื่องอะไร อ่านหนังสือเล่มไหน ชอบเข้าเว็บไซต์ไหนค้นเรื่องอะไร ฯลฯ เพื่อที่จะได้สะกดรอยตามไปศึกษาเรียนรู้… เวลาที่มีคนมาถามเคล็ดลับการทำงานกับคุณหมอฯ ผู้เขียนมักจะตอบว่า “ค้นมากๆ อ่านเยอะๆ คิดไปก่อนไม่ต้องกังวลว่าจะถูกหรือผิด พยายามให้เต็มที่ ไม่เข้าใจอะไรก็ให้กล้าๆ ถาม ฟังไม่เข้าใจก็ให้ไปค้นคว้า หาอ่านเพิ่มเติม”
ปลาทูแม่กลอง
19 พฤศจิกายน 2551
แวะมาทักทาย
มีความสุขในการทำงานนะคะ