บุญกรรมเก่าเรามีที่รอคอย คนบุญน้อยลอยคอขอส่วนบุญ

แจ่มจันทร์...ไม่แจ่มใจ

เห็นดวงจันทร์แจ่มฟ้านภาใส
มีโคมไฟลอยโชว์โอ้สุดสวย
กระทงน้อยลอยไหลใกล้แพงพวย
เอื้ออำนวยสว่างกลางนที
เสียงประทัดดอกไม้ไฟฉายแสงส่อง
เรือลอยล่องผ่านไปไฟริบหรี่
กลุ่มเด็กน้อยแหวกว่ายในวารี
ดูไม่ดีรี่โฉบโลภเงินลอย
เพราะเดียงสาภาวะน่าเคืองขัด
หรือจรจัดขัดสนคนใช้สอย
บุญกรรมเก่าเรามีที่รอคอย
คนบุญน้อยลอยคอขอส่วนบุญ

                             ประพันธ์โดย วิโรจน์  พูลสุข  12  พ.ย. 2551  ณ กรุงเทพฯ

พระจันทร์แจ่มฟ้าเปิดเจิดจรัส
วัยกำดัดทำผมแข่งแต่งหน้าสวย
เทศบาลขอ ผอออ ก็เอออวย
ทุกครูช่วยฝึกแสดงแต่งตัวรอ
เริ่มทำผมแต่งหน้าเวลาบ่าย
กลัวจะสายไม่ทันการตามท่านขอ
นัดหนึ่งทุ่มถึงเวทีอย่ารีรอ
เราเออออมั่นคงตรงเวลา
เมียนายกเมียสอทอขอขึ้นก่อน
ร้องเพลงอ้อนออเซาะหัวเราะร่า
ครูก็รอเด็กก็รอท้อระอา
สามทุ่มกว่ายังไม่ได้แสดง
เป็นผู้ใหญ่ใคร่ครวญคิดผิดหรือถูก
เห็นความสุขสนุกตนปนแอบแฝง
กิเลสหนาปัญญาต่ำเกินคำแจง ศีลธรรมแกว่งแก่ตัณหาระอาใจ