เอาอะไรมาแลกก็ไม่ยอม...ฝีมือแม่สิ....แน่ที่สุด

     เมื่อเย็นวันนี้ครูแอนขับรถกลับมาถึงทางเลี้ยวเข้าบ้าน  ยังไม่ทันได้จอดรถเลยค่ะ  ภาพของคุณนายสุดใจ(แม่ครูแอนเองแหละค่ะ)กำลังง่วนกับการหั่นมะขามอ่อนที่กองตรงหน้าในจานใบใหญ่อย่างตั้งอกตั้งใจ  ครูแอนก็แอบเริ่มยิ้มแล้ว  "เย็นนี้น้ำพริกมะขามผัดชัวร์"....คิคิคิ ก็ของโปรดประจำบ้านนี่คะ...ยกเว้นคนเดียวเลย...คุณเนียนค่ะ...พ่อครูแอนไม่ชอบกลิ่นของน้ำพริกนี่เวลาผัดบนไฟ  พ่อบอกว่าจามได้ทุกที  แถมมีน้ำหูน้ำตาไหลตลอด  เวลาพวกเราผัดน้ำพริกมะขามกันครั้งใดต้องปิดประตูครัวกันทุกครั้ง  อิอิอิ (สงสารก็สงสารพ่อนะคะ...แต่ทำไงได้สมาชิกที่เหลือชอบกันทั้งนั้น...เพราะฝีมือแม่เนี่ยล่ะค่ะ  อร่อยเหาะ.....สุดยอดทั้งรสชาดและความสะอาดจริงๆ  จนพวกเราลูกๆ แอบเรียกแม่ว่าคุณนายสะอาด 5555)

     ว่าแล้ว...เมื่อเก็บรถเสร็จเรียบร้อย  ครูแอนก็เลยต้องมาเป็นลูกมือคุณนายสุดใจค่ะ  แต่นั่นก็เป็นช่วงเวลาหลังจากที่เธอเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างเสร็จหมดแล้ว(ตั้งแต่ก่อนครูแอนจะถึงบ้านอีกแน่ะ)

     ครูแอนเลยเริ่มต่องานด้วยการเป็นมือโขลก.... โขลก.... แล้วก็โขลก  เริ่มเลยล่ะค่ะด้วยการจัดแจงเอากุ้งแห้งที่เธอล้างสะอาดแล้วเสด็จน้ำจนแห้งแล้วมาโขลก(แต่ไม่ต้องละเอียดนัก)  สักพักก็หันมาโขลกมะขามอ่อน  ต่อด้วยการโขลกพวกหอมและกระเทียม, พริกแดงและกะปิ  แล้วก็เอาทุกอย่างที่โขลกมาข้างต้นมาโขลกรวมกันจนเป็นเนื้อเดียวกัน ใส่น้ำตาลลงไปเล็กน้อยพอประมาณ  เพราะเดี๋ยวแม่จะใส่เพิ่มตอนลงกะทะอีกครั้งหนึ่งน่ะค่ะ

นี่ค่ะ...น้ำพริกมะขามโขลก (ที่ยังไม่ผัด)

     แล้วครูแอนก็นำกะทะขึ้นตั้งไฟ  ใส่น้ำมันพืชพอน้ำมันร้อนหน่อย ก็นำน้ำพริกมะขามโขลก(555 ครูแอนอยากเรียกมันอย่างนี้ล่ะค่ะ) ตักใส่ลงไปในกะทะ  ผัดไปเรื่อยๆ ทะยอยใส่น้ำมันทีละเล็กละน้อยต่อไปเรื่อยๆ ด้วยเช่นกัน เติมเครื่องปรุงทั้งเกลือและน้ำตาล ชิมรสกันไปพลางๆ ระหว่างผัด จนอร่อยเหาะ...(อย่างว่าไว้ข้างต้น)  ผัดต่อไปอีกจนกระทั่งสีของน้ำพริกเริ่มเป็นสีแดงเข้มไปทางน้ำตาล  ยกลงเลย....ตะแคงให้น้ำมันออกมาจากเนื้อน้ำพริกสักพัก ...

กำลังผัดเจ้าน้ำพริกมะขามโขลกล่ะค่ะ....เสร็จแล้ว!!!

    ...แล้วตักมาคลุกข้าวร้อนๆ นะคะ....อร่อยเหาะ...อย่าบอกใครเทียว  คิคิ...ฝีมือแม่ครูแอนนี่จัดเป็น Best Practice ของตระกูลเลยเชียวนะคะ  ทำทุกทีอร่อยทุกที 

    ครูแอนถึงได้กล้าบอกว่า...เอาสเต็กมาแลกก็ไม่ยอม....

    ฝีมือแม่สิ....แน่ที่สุด