อาชีวเกษตร
การจัดการศึกษาด้านอาชีพทางเกษตรกรรม คงเป็นบทบาทของสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา ที่มีสถานศึกษาในสังกัดทั่วประเทศทั้งวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยี วิทยาลัยประมง ประมาณ 47-48 แห่ง แต่ปัจจุบันพบว่า จำนวนนักเรียน นักศึกษาลดลง อย่างน่าใจหาย ทำไมนักเรียน หรือผู้ปกครองไม่เลือกให้บุตรหลานเรียนเกษตร ในขณะที่ทุกอาชีพในสังคมเลือกประกอบอาชีพเกษตรเป็นอาชีพเสริม หรืออาชีพหลัก สังคมไทยคงขาดความเชื่อมั่นบางสิ่งบางอย่าง .... ซึ่งรัฐบาลหรือผู้บริหารระดับสูงคงทราบดี.. และใช้วิธีการหลาย ๆ วิธีที่ผ่านมาเพื่อเพิ่มปริมาณนักเรียน นักศึกษา แต่สุดท้ายยังเพิ่มปริมาณไม่ได้ อะไรเป็นปัญหา...เราจะขับเคลื่อนกันอย่างไร.... เป็นสิ่งที่ชาวอาชีวเกษตรต้องหาทางออกกัน...ไม่ว่าการกวาดบ้านตัวเองให้น่าอยู่.... การหาความร่วมมือ.... การสร้างอาชีพรองรับ ฯลฯ
ผู้ปกครองสมัยนี้ส่วนใหญ่ไม่ต้องการให้ลูกหลานของตนเองทำงานในด้านการเกษตรมากนักเพราะกลัวว่าจะเหนื่อยจึงพยายามส่งลูกหลานให้เรียนในด้านอื่น ๆ กันมากขึ้นและเด็กก็มีความต้องการที่ทำงานที่สบาย แต่งตัวสวยงาม ทำงานที่ไม่เหนื่อยและมีรายได้สูง
อาชีพเกษตรถือว่าเป็นอาชีพที่เป็นอู่ข้าว อู่น้ำของประเทศ แต่ที่คนหันไปทำอาชีพอื่นก็เพราะเกษตรกรมักจะไม่รวย ทำแล้วไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่าย ทั้งยยังใช้เวลาเป็นปี กว่าจะได้ผลผลิต และถึงแม้บางปีทำได้มากก็จริง ก็ต้องไปเสียให้พ่อค้าคนกลาง เป็นส่วนใหญ่ กำลังใจในการต่อสู้ และถ่ายโอนอาชีพให้ลูกหลานก็ลดน้อยลงด้วย เพราะไม่อยากให้ลูกหลานต้องลำบากถูกเอาเปรียบเช่นเดิมๆ อีก