ตามปกติวิถีชีวิตของเราอยู่กับธรรมชาติ ต้นไม้ ป่า ภูเขา น้ำตก แม่น้ำ และท้องฟ้า ซึ่งคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีความสำคัญหรือน่าตื่นเต้นแปลกใหม่ตรงไหน
อ่านบันทึกเรื่องเล่า..ที่ได้สาระด้านบรรยากาศ ความรัก ความอบอุ่นของคนในครอบครัว เมฆรายทางถึงปลายฟ้าของ krutoi http://gotoknow.org/blog/krutoiting/220392 เป็นแบบอย่างของการเขียนบันทึก ที่เก็บมาจากการเดินทางและถ่ายภาพจากในรถที่แล่นด้วยความเร็ว 120/ ก.ม.ของพลขับประจำตัว krutoi
ซึ่งตามปกติวิถีชีวิตของเราอยู่กับธรรมชาติ ต้นไม้ ป่า ภูเขา น้ำตก แม่น้ำ และท้องฟ้า ซึ่งคิดว่าเป็นเรื่องธรรมดา ไม่มีความสำคัญหรือน่าตื่นเต้นแปลกใหม่ตรงไหน เช้า...ๆ วันทำงาน..เริ่มต้นที่ห้องเรียน เมื่อไปนั่งโต๊ะทำงาน อยู่ติดกับประตูหลังห้องเรียนด้านซ้ายมือ

อาคารชั้นเดียว เป็นห้องเรียนของน้อง ป. 4 - 6 และห้องวิทยาศาสตร์ ด้านหลังเป็นสระน้ำและป่าละเมาะ ไร่สับปะรด ด้านซ้ายของภาพเป็นหน้าโรงเรียน มีถนนเป็นเส้นทางไปหมู่บ้านอื่น ๆ และโรงเรียนในตำบลเดียวกันอีก 6 โรงเรียน ไกลสุด 33 กม. เป็นโรงเรียนหมู่บ้านชาวเขาชื่อโรงเรียนบ้านห้วยทรายเหนือ การเดินทางลำบากขึ้นเขา ลาดชัน ไม่มีถนนลาดยาง คุณครูต้องสอนให้เด็กพูดภาษาไทยได้ก่อน

ผ่านสายตาไล่มาทางขวามือ ฤดูนี้ภูเขาจะสวยงามมาก "ภูหินร่องกล้า" อนุสรณ์ดินแดนประวัติศาสตร์ ของคนเดือนตุลาคม ห่างจากอำเภอนครไทย 31 กม. และห่างจากที่ตั้งของโรงเรียน..ประมาณ 55 กม.


ภาพกลุ่มนี้ถ่ายหลังจากที่คุณพอลล่าโทรเข้ามาคุยด้วย การทักทายกันระยะนี้ก็มักจะเป็นฝนตกมากหรือน้อย หลังจากที่วางหูจึงไปถ่ายภาพก้อนเมฆ เพื่อเป็นการเตือนใจให้รำลึกถึงเพื่อนใน gotoknow คือคุณพอลล่าและ krutoi

หลังจากนั้นประมาณ 1 ชั่วโมงผ่านไป..บรรยากาศบนท้องฟ้า..เปลี่ยนแปลงไป มีความสวยงามอีกแบบหนึ่งประมาณ 12.30 น.

เวลาเดียวกันประมาณ 14.30 น. ภาพบนคือด้านซ้ายเหนืออาคาร จะเห็นท้องฟ้าค่อนข้างโปร่ง แต่ภาพล่างคือด้านขวามือมีก้อนเมฆลอยต่ำปกคลุมสันภู

เวลาผ่านไปอีก 1 ชั่วโมงถึง 15.30 น.โรงเรียนเลิกเรียน มองเห็นสันภูสวยงาม ชัดเจนขึ้น เพราะเมฆลอยผ่านไป หรือตกลงเป็นเม็ดฝนแล้ว

ก่อนกลับบ้าน 17.00 น. ถ่ายภาพจากอาคารหลังใหม่ ภาพบนเป็นด้านซ้ายมือ อาคารสีเขียว ห้องแรกชั้นบนคือห้องทำงาน ห้องเรียน ห้องเล่นของครูคิม เป็นจุดที่ถ่ายภาพมาแล้วหลาย ๆ ภาพข้างต้น ส่วนขวามือก็คือส่วนหนึ่งของอาคารที่เห็นในภาพแรก แต่มีต้นไม้บังอาคาร ทำให้มองไม่เห็น กลับบ้าน..เลี้ยวซ้ายหน้าโรงเรียน ประมาณ 150 เมตรแล้วเลี้ยวซ้ายตามถนนลาดยาง ขึ้นเขานิด ๆ โค้ง ๆ เอียง ๆ ไปประมาณ 10 กม. ถึงสามแยกบ้านแยงเลี้ยวซ้ายไปอำเภอหล่มสักจังหวัดเพชรบูรณ์ 69 กม. เลี่ยวขวาไปพิษณุโลก 68 กม.ลงเขาโค้ง ๆ ชัน ๆ บนถนนมิตรภาพ
เพื่อน ๆ หลายท่านเราได้โทรศัพท์คุยกัน....หรือไม่ได้โทรคุยก็ตาม...ครูคิมรำลึกถึงทุกท่าน..เจ้าค่ะ..มีสิ่งดี ๆ จากใจครูคิมสำหรับทุกท่านเสมอนะคะ...โปรดรอ...เจ้าค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่คิม... ชอบรูปเมฆที่มีชีวิต ความรู้สึกมากมายค่ะ
พอลล่าก็นึกถึง พี่นะคะ เสมอค่ะ
สวัสดค่ะพี่คิม
แวะมาชมบรรยากาศโรงเรียน
เคยไปประเมินโรงเรียนที่เชียงราย..โครงการแม่ฟ้าหลวงร่วมกับสพฐ.
มีโอกาสดีๆได้ชมวิวทิวทัศน์ของโรงเรียนสวยงามมากๆ..
โรงเรียนพี่คิม..ก็อยู่ท่ามกลางภูเขา..อากาศคงจะดีมากๆ
มหาสารคามไม่มีภูเขาจ้าพี่คิม..อิจฉา..คนมีภูเขาเป็นของตนเองเนาะ
สวัสดีค่ะ << lovefull >>
สวัสดีค่ะคุณน้อง paula ที่ปรึกษา~natadee
สวัสดีครับพี่คิม
+ สวัสดีค่ะพี่ครูคิม...
+ ภาพเมฆสวยงามมากค่ะ...เห้นเมหเปลี่ยนไปทำให้นึกถึง...อารมณ์ของเรา...อิ อิ...ก็เป้นเช่นนี้แล..
+ ฮ่า ๆ ถ้าไปถึง ร.ร.นี้ได้...ก้จะไปถึงบ้านพี่ครุคิมได้ใช่ไหมค่ะ...
+ ด้วยคิดถึงค่ะ....
ผมเองก็ชอบมองเมฆแล้วจินตนาการไปต่าง ๆ นา ๆ สนุกดีครับ... ผ่อนคลายอารมณ์เป็นอย่างดี
ชอบบรรยากาศสวยๆ
ดูแล้ว มีพลังในการทำอะไรๆมากมายค่ะ
แวะมาทักทายพี่ครูคิม
ไปศึกษาดูงาน ที่ สพท.ตราด มาค่ะ
ลูกชายดิฉันก็ชอบถ่ายภาพเมฆค่ะ
อืมมม..น่าจะมีอะไรสักอย่าง
ครูคิมช่วยวิเคราะห์ให้ทราบได้มั๊ยค่ะ
ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ
มาดูเมฆครูคิม
สวยได้บรรยากาศ
ครูคิมโรแมนติกนะคะที่ถ่ายภาพเมฆ
คนที่ชอบท้องฟ้า มวลหมุ่เมฆ จินตนาการและวิสัยทัศน์จะกว้างไกลคะ
ไปวิ่งและถ่ายภาพเมฆที่บึงสีฐานก่อนนะคะ
ไก่คะ
รอค่ะ ครูคิม
อิอิ ชอบดูเมฆของครูต้อยเหมือนกันเลยน่ะค่ะ
เมฆของครูต้อย มันเหมือนเมฆของใยมด กับครูคิมเลยค่ะ
ฟ้าก็ฟ้าเดียวกัน รักกันไว้ค่ะ ครูคิม
เป็นกำลังใจให้น่ะค่ะ
ก๊อกๆๆๆ มีของมาส่งค่ะ สั่งไว้หรือเปล่าค่ะ
☺ฟรี!ค่ะไม่เก็บเงินคนกันเองใต้ฟ้าเดียวกัน
☺ขอให้มีความสุขกับความงามของหมู่มวลเมฆนะค่ะ
สวัสดีครับเกลอคิม
หายไปหาความรู้มา
กลับมาถึงแวะไปหาครูปู ไปดู คนหน้าตาดีเขาแสดงไมตรีต่อกัน ร่วมแบ่งปันความสุข
เข้ามาหาเกลอ โอ้ โหภาพเมฆหมอกแห่ง ภูหินร่องกล้าเกลอนำมาให้ชม ดับสติอารมณ์
ความรู้สึกวุ่นวายได้อยู่เลยครับ
ครูต้อยตัวลอยเลย
เป็นกำลังใจให้ อย่างนี้ สู้ตายค่ะ
โรงเรียนคุณครูคิมอยู๋ในหุบเขาหรือค่ะ
บรรยากาศ น่าอยู่ แล้วครูต้อยไปเยี่ยมได้ไม๊คะ น่าอยู่จริงๆค่ะ
ครูต้อยเพิ่งมาถึงก็เปิดคอม เจอคุณครูคิมมารอยิ้มแป้นแล้ว