นี่คือความรัก…บทความที่ประทับใจ

IL MARE

มีคนบอกไว้ว่า...ที่เราต้องเจ็บปวดกับความรักหน่ะ
ไม่ใช่เพราะมันไปจากเราหรอก
แต่เพราะมันคงอยู่กับเราต่างหาก
ถ้าวันนี้คนสองคนต่างหมดรักกันไป
คงไม่มีใครต้องเสียใจมากนัก

แต่กลับเป็นเพราะรักที่ยังอยู่ในใจคุณนั่นเอง
ที่ทำให้คุณปล่อยวางลงไม่ได้
ธรรมชาติของความรักมักไม่ให้โทษแก่ใคร
เพียงแต่อาจปรุงแต่งให้หัวใจพองฟูจนลืมนึกถึง
ความจริงที่ว่า...มีวันที่รักมาก็อาจมีวันที่รักไปได้

ความรักเป็นสิ่งสวยงาม
หลายคนจึงหลงใหลได้ปลื้มกับมันไม่ได้
ในยามที่ยังมีมันอยู่
เรามักหลอกตัวเองว่า..เพราะรักเธอมาก
เธอคงเห็นความดีความตั้งใจของเรา
และรักตอบบ้างไม่มากก็น้อย

และเมื่อเธอตอบรักเราความฟูของหัวใจ
มักทำให้เราก้าวล่วงไปถึง การรู้สึกยึดมั่นว่า
"เธอเป็นส่วนหนึ่งของเราเป็นเหมือนทรัพย์สินส่วนตัวทางใจ
อย่างหนึ่งที่จะต้องอยู่กับเราทุกครั้งที่เราต้องการ
นานเท่าที่เราปรารถนา"

ความรู้สึกอันนี้แหละ คือจุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดทั้งมวล
เพราะมันฝืนกฏธรรมชาติ
ไม่ได้บอกว่า...รักต้องลงเอยด้วยความเศร้าเสมอไป
เพียงแต่ถ้าเธอจะอยู่เธอจะไป...
จะรักคุณมากขึ้น คงเดิมหรือลดน้อยถอยลง
ก็เป็นเพราะคนสองคน
ไม่ใช่ความต้องการของเราฝ่ายเดียวหรือเธอฝ่ายเดียว

ชีวิตเป็นเรื่องซับซ้อนเข้าใจยาก..
แต่ในความซับซ้อนมันก็เรียบง่ายอย่างที่เรานึกไม่ถึง
เพราะไม่ว่าสิ่งไหนเรื่องอะไรสารพัดสารพัน
ทุกอย่างล้วนแต่อยู่ในกฎเดียวกัน
มันจะเกิดขึ้น...ตั้งอยู่...แปรสภาพแล้วก็จบลง

รักที่สมหวังอยู่กันจนแก่เฒ่า..
ก็หนีไม่พ้นกฎข้อนี้
เพราะวันหนึ่งไม่เราก็เธอต้องตายจากกัน

สิ่งสำคัญจึงไม่ได้อยู่ที่ว่า...
วันนี้เธออยู่หรือจากไป

สำคัญอยู่ที่ว่า...
ช่วงที่เรามีเวลาอยู่ด้วยกัน...
ขอให้มีความทรงจำที่ดี...ก็เพียงพอแล้ว
อย่างน้อยเราก็ยังมีอะไรดีดีให้นึกถึง
และยิ้มให้กับความทรงจำนั้นได้

ถึงวันนี้จะยังร้องไห้คงไม่กระไร
เพราะชีวิตก็เป็นแบบนี้
มีวันที่เลวร้าย...มีวันที่สวยงาม...มีวันที่ว่างเปล่า
สุขอยู่กับเราไม่นานทุกข์ก็เป็นเฉกเช่นกัน

หากจะมีวันที่เธอร้องไห้
แล้วก็อย่าร้องเปล่าๆ
มองให้เข้าใจสัจธรรมของชีวิตไปด้วย

ขอบคุณสำหรับช่วงเวลาดีๆที่มีให้กัน

ขอบคุณมาก

ข้อคิดตอนท้าย เจ็บสั้นดีกว่าปวดนาน (เซเว่นเปิด24ชั่วโมง แต่จำไว้นะบางสิ่งบางอย่างไม่ได้เปิดเหมือนเซเว่น)