ดูการเมืองให้เข้าใจ ต้องทำใจให้พอดี

        ท่ามกลางสถานการณ์ทางการเมืองที่แบ่งขั้วแบ่งข้างต่อสู้ในทางการเมืองกันอย่างชัดเจนในตอนนี้  หลายคนเกิดความเครียด สับสน เบื่อหน่าย วิตกกังวล  เคียดแค้น ชิงชัง

        ภาวะดังกล่าว ผมว่าเกิดจากการมองการเมืองโดยใช้ “อารมณ์” และ “ความรู้สึก”ของตนเองเป็นหลัก

        การมองการเมืองด้วย “อารมณ์” และ “ความรู้สึก” จะยิ่งทำให้เกิด “อคติ” นำมาซึ่งความไม่เข้าใจ และ มองไม่เห็นความเป็นจริงทางการเมือง

        ผมว่าท่าทีที่เหมาะสมในการมองการเมืองให้เข้าใจและได้สาระ  น่าจะมองการเมืองให้เหมือนลิเก  โดยเฉพาะลิเกคณะนี้กำลังสนุกและเข้มข้น  เพราะกำลังเล่นเรื่อง “ขมิ้นกับปูน”    ต่างก็แรงด้วยกันทั้งนั้น

        การเมืองเป็นเรื่องของลิเกทั้งนั้น  ไม่ใช่ของจริง  ต่างฝ่ายต่างก็เล่นตามบทบาทที่ได้รับ ข้อสำคัญเราในฐานะคนดู ต้องดูแล้วพยายามอย่าเข้าไป “อิน” กับบทบาท เพราะถ้า “อิน” มากไป  อาจจะ “หลง” เข้าไปในวังวนของ “อคติ” จนยากที่จะเห็นและเข้าใจความจริง 

        ทั้งนี้เนื่องจากขณะเล่น  ผู้ที่ได้รับบทพระเอกก็จะ “สร้างภาพ” ให้ดูสง่างาม  เป็นคนดี คนน่ารัก  คนเสียสละ น่าสงสาร น่าเห็นใจ แต่ชีวิตจริงของตัวพระเอก อาจจะเป็นยิ่งกว่าโจรเสียอีก  ขณะเดียวกัน  ผู้ที่ได้รับบทตัวโกง ที่ดูว่า “โกง  โก๊ง  โกง  โกงไม่มีที่ตำหนิ  โกงล้วนๆ  โกงอย่างไม่มีดีปน”  ในชีวิตจริงเขาอาจจะเป็นคนดียิ่งกว่าพระ

         ดังนั้น สิ่งที่สำคัญในการมองการเมืองในตอนนี้ คือ “อคติ” ครับ  อย่ามองฝ่ายใด ฝ่ายหนึ่ง ด้วยความชอบ หรือ ด้วยความชัง   ให้มองว่าเขาเล่นไปตามบท

        เราเป็นผู้ดูอยู่ข้างนอก คอยติดตามอยู่ห่างๆ โดยไม่เอา “ความรู้สึก” และ “อารมณ์” เข้าไปผูกพัน   ก็จะทำให้มองเห็นแง่คิด และ บทเรียนทางการเมือง  ดูแล้วจะเข้าใจมองเห็นความเป็นจริงทางการเมืองที่ว่า  ในการต่อสู้ทางการเมืองนั้น  มีแต่ผู้เล่นตามบทบาท ให้ได้รับการยอมรับและชนะใจคนดูเท่านั้นเอง

        ไม่มีมิตร  ไม่มีศัตรู  ไม่มีผู้ร้าย   ไม่มีผู้ดี