ใบไม้เหลืองร่วงหล่นจากต้น
ทิ้งตัวตนลงสู่ดินถิ่นอาศัย
กลายเป็นปุ๋ยหล่อเลี้ยงกิ่งก้านไหว
นี่คือความเป็นไปของฟ้าดิน

ไม่มีการสูญเสียซึ่งสิ่งใด
จะเป็นการสิ้นไร้เสียทิ้งสิ้น
พฤกษชาติผลัดใบถมธรณิน
ก็ได้ซึ่งชีวินกลับคืนมา

 

ที่มา

ค้นพบเอกสารที่ตัวเองเคยทำเก็บไว้ในรูปของ "Microsoft Word" เมื่อหลายปีก่อน

เช่นเดียวกับ "ไอน์สไตน์ กับ แวนโกะ ... (ธรรมชาติ ปรัชญา และชีวิต)"

วัฏจักรชีวิต ย่อม วนเวียนเช่นนี้มิรู้จบ ใช่ฤา

รู้อย่างนี้ ทำดีมาก ๆ ไม่ดีกว่าหรือ

ไปเบียดเบียนคนอื่นให้เดือดร้อนทำไม

 

 

แหล่งอ้างอิง

กวีนิพนธ์ของ "สมภาร พรมทา"

หนังสือ ชื่อ "ธรรมชาติ ปรัชญา และชีวิต"