หน้านอกนั้นจงแต่งให้พองาม

ยามเช้าใกล้ 8 โมงเศษก็มาถึงมอทักษิณวันนี้แล้วแวะร้านถ่ายเอกสารเพื่อถ่ายเอกสารจำนวนหนึ่ง  เพื่อเข้าสอนหนังสือตอน 10 โมงถึงเที่ยงและช่วงบ่ายอีกวิชาหนึ่ง  พลันสายตามองเห็นแผ่นกระดาษติดอยู่ข้างฝามีข้อความน่าคิดทำนองนี้คือ

  ...หน้านอกบอกความงาม...  หน้าในบอกความดี  ...หน้าที่บอกความสามารถ 

 ...หน้านอกนั้นจงแต่งให้พองาม  แต่หน้าในนั้นให้แต่งให้มาก ๆ ...

สนใจรึคะเสียงเจ้าของร้านพูดขึ้นพร้อมมองมาที่ผม...ยังมีอีกหลายข้อแน่...เออดีจริง  เดี๋ยวจะถ่ายเอกสารให้ไปอ่านเลยนะคะ

...ปกติติดไว้ก็ไม่มีใครสนใจนะ  เออ...สนใจธัมมะ  ธัมโม  เหมือนกันรึนี่...อ้าว...เป็นอย่างงั้นไป...แล้วเธอก็ร่ายยาวไปถึงการปฏิบัติธรรม 

 ทำดียากมากและเหนื่อยมาก  เพราะจิตคนเรามีสองตัว  คือตัวหนึ่งอยากทำดี  อีกตัวหนึ่งอยากทำชั่วนะ  แล้วเธอยื่นที่ถ่ายเอกสารให้...มองผม  เอ๊ะ...รึว่าเราสอนสังฆราชวะนี่...เธอไหว้ผม...แล้วถามชื่อ

...ผมชื่อยูมิ...ผมตอบไป  เอ๊ะ..เป็นชาวยี่ปุ่นรึเปล่าคะ...ผมยิ้ม ขำ ๆ สวัสดีกันแล้วเดินจากไป ...ใจผมยังคงจดจำคติธรรมข้างฝานะนี่...อิ อิ อิ.