เราคงเคยสังเกตว่า..สาเหตุที่มนุษย์รวมตัวกันเพี่ือจัดตั้งกลุ่ม และนำพาตนเองไปเป็นสมาชิกกลุุ่มนั้ย เกิดจากปัจจัยหลาย ๆ ประการเช่น ปัจจัยทางด้านจิตวิทยา สังคม เศรษฐกิจ ฯลฯ

     เช่นเดียวกับการจัดตั้งกลุ่มพัฒนาอาชีพต่างๆ ในชุมชน จากการที่พวกเราชาว กศน.เข้าไปร่วมทำงานกับกลุ่มเหล่านี้พบว่า1)  จัดตั้งกลุ่มเพื่อประโยชน์ทางเศรฐกิจ เพื่อร่วมคิดร่วมทำ ..หลายหัว ดีกว่าหัวเดียว   2) จัดตั้งกลุ่ม เพื่อที่จะรับผลประโยชน์จากองค์กรใด  องค์กรหนึ่ง  เมื่อได้สิ่งที่ต้องการ กลุ่มก็จะสลาย ทันที   ซึ่งก็ไม่สามารถไปตัดสินได้ว่า ใครผิด ใครถูก  แต่มีอยู่จุดหนึ่งที่เราเฝ้าติดตามผลและศึกษาเชิงลึกเกี่ยวกับการขับเคลื่อนของกลุ่ม พัฒนาอาชีพ  พบว่ากลุ่มพัฒนาอาชีพที่เข้มแข็ง มีการทำงานอย่างต่อเนื่องนั้นมีลักษณะดังนี้

  •         มีการสื่อสาร  ในการดำเนินกิจกรรมกลุ่ม มีการสื่อสาร ทำความเข้าใจต่อกิจกรรมกลุ่มโดยสมาชิกในกลุ่มจะเจ้าใจสถานการณ์กลุ่มร่วมกัน ทำให้เกิดการร่วมทุกข์ร่วมสุข
  •         การมีส่วนร่วม  ในการดำเนินงานกลุ่ม ตั้งแต่เริ่มแรก จะมีการร่วมคิด ร่วมทำ ร่วมวางแผน  ร่วมทำและร่วมตรวจสอบ อย่างน้อยที่สุด ในกลุ่มแกนนำของกลุ่ม
  •         ความเป็นประชาธิปไตย คือมีการเปิดโอกาสให้สมาชิกได้มีส่วนร่วม และแสดงความคิดเห็น ยอมรับความคิดเห็นของสมาชิกกลุ่ม  ใช้มติเสียงข้างมากเป็นเกณฑ์การตัดสินการดำเนินงานของกลุ่ม
  •         การสร้างแรงจูงใจ  มีการแบ่งปันผลประโยชน์อย่างเป็นธรรมและตรงต่อเวลา  รวมทั้งการสร้างจุดมุ่งหมายร่วมกัน
  •         การจัดโครงสร้างองค์กร  ทุกกลุ่มมีการจัดระบบความรับผิดชอบ ของแต่ละงานอย่าง ชัดเจน  มีเจ้าภาพในทุกกิจกรรมของกลุ่ม  มีมิติของการก้าวไปสู่องค์กรแห่งการเรียนรู้   มีการไปศึกษาดูงาน  การเชิญวิทยากรภายนอกมาให้ความรู้  และบางกลุ่มก็เข้มแข็งขนกระทั่งใช้เงินกองกลางของกลุ่มจ้างผู้เชี่ยวชาญเฉพาะเรื่องมาให้ความรู้ในการพัฒนาสินค้าของกลุ่ม

                     นี่คือความรู้ดี ๆ ที่เราสามารถเรียนรู้ได้จากชุมชน  ใครมีประสบการณ์ดี ๆ จามชาวบ้านเขียนมาเล่ากันบ้าง