คุณเคยสนใจ"ขยะ" ที่ทิ้งไว้ โดยปราศจากถังขยะประจำตำแหน่งไหมครับ ?

คม สุวรรณพิมล เห็นและคิดมา จึงเขียนเรื่อง "ถังขยะที่หายไป"

 

ชวนอ่านทุกตัวอักษรครับ

 

******************************************************************************

 

ผมเคยเห็นกองขยะเล็ก ๆ กองหนึ่งในห้าง ขอย้ำว่า ในห้าง ไม่ใช่นอกห้าง อยู่ประมาณโคนเสา ผมสังเกตอยู่เห็นว่า มันเป็นแค่กองขยะเปล่า ๆ แต่ไม่มีถังขยะวางอยู่ในบริเวณนั้นเลยสักใบเดียว

มันก็ไม่เห็นจะน่าแปลกอะไรที่เห็นกองขยะ หลายคนคงคิดเช่นนี้

แต่บังเอิญเหลือเกิน ที่ผมนั่งอยู่แถวนั้นพอดี และไม่มีอะไรทำเสียด้วย จึงได้นั่งมอง "กองขยะ" ไปเพลิน ๆ

แล้วก็เห็นว่า ร้านค้าต่าง ๆ ในบริเวณนั้น เมื่อต้องการทิ้งขยะ ต่างเอามาทิ้งบริเวณเดียวกันนี้ ที่แปลกคือ ทุกคนมาทิ้งกันอย่างหน้าตาเฉย ไม่ได้รู้สึกผิดปกติแต่ประการใด ทั้ง ๆ ที่ในบริเวณที่ใกล้ ๆ นั้น ก็มีถังขยะแต่ทำไมไม่มีใครเดินไปทิ้งตรงนั้น

ด้วยความสอดคล้องรู้สอดเห็นมันคับแน่นอยู่ในอก ผมทนไม่ได้ ต้องหาคำตอบให้ได้

มันเกิดอะไรขึ้นกับระเบียบวินัยของคนบ้านนี้ เมืองนี้?

 

คำตอบที่ได้รับก็น่าแปลกใจไม่น้อย คือ

"เมื่อก่อนมันเคยมีถังขยะวางอยู่ตรงนี้" สาวน้อยน่ารักนางหนึ่งตอบขึ้นมา

ความจริงมันก็ไม่ได้บังเอิญหรอกที่สาวน้อยน่ารักเป็นคนตอบ เพราะผมก็เลือกอยู่นานว่าจะถามใคร เห็นว่า น้องคนนี้ล่ะใช่เลย เผื่อว่านอกจากจะได้คำตอบที่ต้องการแล้ว อาจจะได้เบอร์โทรฯ แถมมาบ้าง

"ไม่รู้ใครเลื่อนถังขยะไปตรงโน้น" เธอชี้มือประกอบ "แต่ตรงนี้ สะดวกกว่า ทุกคนก็เลยยังทิ้งที่ตรงนี้อยู่"

"แปลกดีนะ" ผมเผลออุทานออกมา

"ไม่เห็นแปลกเลย! ใคร ๆ เขาก็ทำกันแบบนี้" เธอตอบแบบงอน ๆ แล้ว ก็หันหลังเดินจากไปทันที

ผมมัวตกใจกับคำตอบของเธอ เลยลืมเป้าหมายแอบแฝงอีกเรื่องจะให้วิ่งตามไปขอเบอร์ฯ ตอนนี้ก็คงไม่ทันแล้ว เพราะเธอเดินจากไปแบบงอน ๆ

 

"เมื่อก่อน มันเคยมีถังขยะวางอยู่ตรงนี้" และ "ใคร ๆ เขาก็ทำกันแบบนี้"

คำพูดที่ฟังดูธรรมดา แต่ไม่ค่อยธรรมดา 2 ประโยคนี้ ดูจะบ่งบอกวิถีการใช้ชีวิตของคนทั่วไปได้เป็นอย่างดี

"การเปลี่ยนแปลง" เป็นสิ่งที่อยู่คู่กับโลก เหมือนที่พระพุทธเจ้าเคยตรัสไว้ว่า ทุกสิ่งในโลกล้วนเป็นอนิจจัง

แต่ปัญหาต่าง ๆ ส่วนหนึ่งมักเกิดจากการไม่ยอมรับการเปลี่ยนแปลงโลกก้าวไปแต่เราไม่ยอมก้าวตาม

บางครั้งการเปลี่ยนแปลงนั้นอาจทำให้เราต้องเปลี่ยนแปลงการดำเนินชีวิตที่เคยเป็นมาบ้าง แต่เรากลับไม่ยอมปรับตัว เห็นว่า มันเหนื่อยยุ่งยากและไม่สำคัญ บางครั้งเราพยายามปฏิเสธมัน แต่สุดท้ายก็ต้องยอมทำตาม แต่ก็สายเกินไปเสียแล้ว มีตัวอย่างให้เห็นอยู่บ่อย ๆ ว่า "การจะยอมรับ คือ การยอมจำนน" เสียมากกว่า ซึ่งไม่ได้ทำให้คุณได้เปรียบใด ๆ เลย

 

แต่สิ่งเหล่านี้ ไม่สำคัญเท่ากับการบรรลุ "เป้าหมาย"

ทุกคนมีเป้าหมายทั้งนั้น ไม่ว่าจะเล็ก หรือใหญ่ เป้าหมายที่คุณตั้งไว้ ทำให้คุณต้องมีการเปลี่ยนแปลงบ้าง

 

ผมรู้จักสาวน้อยแต่อายุ ส่วนน้ำหนักไปคนละทางคนหนึ่ง เป้าหมายสูงสุดของเธอ คือ การลดน้ำหนัก เธอมักจะกล่าวถึงการลดน้ำหนักเป็นประจำ จนมาวันหนึ่ง เธอเดินมาพร้อมความมั่นใจเต็มเปี่ยม

"หนูจะลดน้ำหนักให้ได้ภายใน 1 ปี" เธอกล่าวคำปฏิญาณกับผม ตามบทเรียนที่เพิ่งไปเข้าอบรมมา

ส่วนผมก็มักจะถามต่อ "แล้วต้องทำอะไรบ้าง ถึงจะบรรลุล่ะ"

"จำกัดอาหาร ออกกำลังกาย ควบคุมใจตนเอง เลือกทานสิ่งที่ไม่เพิ่มน้ำหนัก" เธอตอบอย่างคล่องแคล่ว

"มันต้องเปลี่ยนแปลงมากเลยนะ" ผมพยายามทำให้เธอเสียกำลังใจ เพื่อให้ฮึดสู้

"แน่นอน นั่นคือ เป้าหมายสูงสุด" เธอพูดพร้อมกับทิ้งคำฮิตสไตล์เกาหลี พร้อมยกมือกำหมัดชูขึ้นอย่างมั่นใจ "สู้ สู้"

 

หลังจากนั้นอีกหนึ่งปีให้หลัง

ทุกอย่างยังเหมือนเดิม!

"มันยากนะคะ" เธอตอบกลับพร้อมเสียงอ่อย ๆ "แพ้ปากตัวเองทุกที"

ไม่ใช่ปากหรอกครับที่เธอแพ้

"แพ้ใจ...ตัวเองมากกว่า"

 

ทุกอย่างเริ่มต้นที่ใจ ดำเนินไปด้วยใจ และจบลงที่ใจ

บางคนแพ้ใจ ตอนต้น คือ การไม่ยอมเปลี่ยนแปลง

บางคนแพ้ ตอนทำ คือ การควบคุมตนเองไม่ได้

บางคนแพ้ ตอนจบ คือ มีเป้าหมายไม่ชัดเจน พอทำไปสักระยะก็เริ่มรู้สึกว่า จะทำไปเพื่ออะไร ก็เลยยกเลิก

 

แล้ว "ใจ" ของคุณล่ะ เคยดูแลมันบ้างไหม เคยควบคุมมันบ้างหรือเปล่า หรือปล่อยมันไปเรื่อย ๆ ตามยถากรรม

"ใคร ๆ เขาก็ทำกัน"

ประโยคเด็ดที่สาวน้อยน่ารักทิ้งไว้นี้ ก็เป็นอีกเรื่องของการไม่ยอมเปลี่ยนแปลง

 

"กลัวคนอื่นมองว่า ไม่ใช่พวก"

บางครั้งเราไม่ยอมเปลี่ยนไปสู่สิ่งที่ดีกว่า ทั้ง ๆ ที่เรารู้นะว่า เปลี่ยนแล้วดีกว่า แต่ก็ไม่ยอม เพราะกลัวถูกตราหน้าว่า เป็นคนแปลกแยก

ดังนั้น คุณจึงยอมละทิ้งสิ่งดี ๆ โดยคุณยอมเปลี่ยนเป้าหมายในชีวิตของคุณ เป็นเป้าหมายใหม่ คือ "ทำอย่างไรที่จะเหมือนคนอื่น"

ถ้าคนอื่นนั้น จัดอยู่ในประเภทดึงคุณขึ้น อันนี้ก็เป็นโชคดีของคุณ แต่ถ้าตรงข้ามล่ะ ใครจะมารับผิดชอบในตัวคุณ

คุณยังจะยอมโยนทิ้งขยะในที่เดิม ที่ไม่มีถังขยะอยู่แล้วตามความเคยชิน หรือยอมเหนื่อยมากขึ้นอีกหน่อยเพื่อหาถังขยะ แล้วทิ้งอย่างถูกต้อง ถูกหลัก และดีกว่า!

"ตัวคุณเท่านั้นที่จะเป็นคนคิดและเลือกเอง"

 

****************************************************************************

 

 

แค่เรื่อง "ถังขยะที่หายไป" ทำให้เราสามารถคิดอะไรได้บ้างครับ ?

 

"ใคร ๆ เขาก็ทำกัน" ... จึงทำบ้าง (ดีหรือเปล่าก็ไม่ทราบ เดี๋ยวเพื่อนว่าเอา ถ้าไม่ทำ)

"ใคร ๆ เขาก็สูบบุหรี่กัน" ... จึงสูบบ้าง

"ใคร ๆ เขาก็กินเหล้ากัน" ... จึงกินบ้าง

"ใคร ๆ เขาก็โกงกัน" ... จึงโกงบ้าง

"ใคร ๆ เขาก็ตีกัน" ... จึงทำร้ายคนอื่นบ้าง

 

บุญรักษา ทุกท่านครับ :)

 

 

 

แหล่งอ้างอิง

คม สุวรรณพิมล.  The Life ชีวิตง่าย ๆ สบายดี.  กรุงเทพฯ: ยูเรก้า, 2550.