บางครั้งชีวิตคนเราเหมือนฝูงนกที่บินไปไกลแสนไกลในฟากฟ้ากว้างทางฝั่งนั้น.

ในเช้าวันหยุดหัวรุ่งวันอาทิตย์ที่ผ่านมา  ผมชอบออกไปเดินเล่นรับลมชมวิวตามริมทะเลฝั่งอ่าวไทยใกล้บ้านพักในเขตเมืองหัวไทร  จังหวัดนครศรธรรมราช

รอจนเห็นแสงแรกแย้มผ่านกลุ่มเมฆทอแสงสาดส่องลงสู่ผืนน้ำในยามเช้าเช่นนี้

เดินไปมาอยู่กับธรรมชาติได้อากาศบริสุทธิ์เย็นสบาย ๆ ทะเลทักทายเป็นระลอกคลื่นเพียงบางเบา...

บางครั้งจะเห็นฝูงปลาเข้าไปอยู่ในโขดหินนั้น...

เสียงคลื่นซัดสาดเข้าฝั่งเสียงดังฟังเพลิน ๆ เหมือนดนตรีบรรเลงเพลงแห่งธรรมชาติให้ชุ่มฉ่ำใจ..

เมื่กายได้อาบเหงื่อแห่งธรรมชาติแล้วก็ถึงเวลาอำลาจากจร  ชีวิตคนเราก็ไม่ต่างไปจากสิ่งที่เห็นตามธรรมชาตินะ  บางครั้งชีวิตคนเราเหมือนฝูงนกที่บินไปไกลแสนไกลในฟากฟ้ากว้างทางฝั่งนั้น.