เมื่อสองวันที่แล้วมีคนถามเกี่ยวกับระบบการศึกษาในภาคใต้ ว่า ทำไมเป็นอย่างนั้น ทำไมเป็นอย่างนี้ โดยเฉพาะในโรงเรียนเอกชนสอนศาสนาหรือแม้กระทั้งใน มอย.

ผมว่าบางทีเราอาจจะมองว่า คนที่ผิดอาจเป็นอาจารย์ หรือ ระบบที่สถานศึกษามีอยู่ แต่จริงๆแล้วเราต้องมองให้ลึกกว่านั้น เช่น ทำไมครูหรืออาจารย์ต้องสอนแบบนั้น ทำไมไม่ใช้วิธีการที่ทันสมัย ใช้เครื่องมือหรือเทคโนโลยีอย่างน้อยที่เขานิยมกัน จะบอกว่า อาจารย์จะสอนแบบทันยุคทันสมัยไม่เป็นหรือไง หรือว่าสถานบันต้องการให้สอนแบบที่ใช้กันอยุ่

จริงๆแล้วการจะสอนที่ดีและเหมาะสมต้องดูที่ธรมชาติ(ลักษณะ)ของเนื้อหาวิชาในรายวิชานั้นๆ และที่ต้องคำนึงมากๆ คือ ตัวผู้เรียน

เด็กในสามจังหวัดชายแดนภาคใต้เขามีวัฒนธรรมการเรียนรู้อย่างไร และวัฒนธรรมนี้มีอะไรบ้างที่ควรรักษาไว้และมีอะไรบ้างที่ต้องเปลี่ยนแปลง ...

วัฒนธรรมหนึ่งที่กำลังเป็นปัญหากับตัวผมมากๆ คือ วัฒนธรรมแล้วแต่อาจารย์ รออาจารย์ว่า ให้อาจารย์อำนวยให้....

วันนี้มี น.ศ.มาหาผมเพื่อขอให้ทำเรื่องลงทะเบียนย้อนหลัง เพราะเขาเรียนมาแล้วเป็นเทอมแต่รายชื่อยังไม่มี ไปเช็คดูก็พบว่ายังไม่ได้ลงทะเบียน และตอนนี้สอบแล้วสะด้วยซิ

ผมลองทบทวนบทบาทของผมเก่าๆ ที่อำนวยให้แก่ น.ศ. พบว่าตัวเองเคยอนุโลมในเรื่องนี้ อาจเป็นว่าด้วยการอนุโลมนี้แหละทำให้เกิดวัฒนธรรมว่า ยังไงก็ได้สุดท้ายเขาเคลียร์ให้ได้ เกิดการเรียนรู้ใหม่แทนที่จะศึกษาระบบและปฎิบัติตามระเบียบที่ควรจะเป็น